Τον τελευταίο χρόνο μπήκε για τα καλά στη ζωή της εκπαιδευτικής κοινότητας, και γενικά της ελληνικής κοινωνίας, η τηλεκπαίδευση. Τηλεκπαίδευση είναι η εκπαίδευση από απόσταση. Η διδασκαλία δεν γίνεται με φυσική παρουσία στην αίθουσα διδασκαλίας και γενικά στο σχολείο, αλλά από μακριά, με τη βοήθεια της τεχνολογίας.
Εδώ και δύο εβδομάδες, το ελληνικό σχολείο κινείται στους ρυθμούς της τηλεκπαίδευσης. Στα πλαίσια των μέτρων, για την αντιμετώπιση της διασποράς του ιού covid 19, τα σχολεία έκλεισαν και η εκπαιδευτική διαδικασία δεν γίνεται δια ζώσης, αλλά εξ αποστάσεως. Η αίθουσα διδασκαλίας αντικαταστάθηκε από το ηλεκτρονικό δωμάτιο. Τα φυσικά πρόσωπα, των μαθητών και των καθηγητών, έχουν αντικατασταθεί από τα εικονίδια με το ονοματεπώνυμο τους. Στη θέση του πίνακα, μπήκε η οθόνη του υπολογιστή.
Ο εκπαιδευτικός του ελληνικού σχολείου βρέθηκε ξαφνικά σε μια νέα, πρωτόγνωρη πραγματικότητα. Το ίδιο βέβαια συνέβη και με τους μαθητές. Άλλο η οθόνη και άλλο ο πίνακας. Άλλο να μιλάς και να βλέπεις απέναντι σου πρόσωπα και άλλο να μιλάς και να βλέπεις στο κενό και να ακούγεται μόνο η φωνή. Άλλο η διανομή στους μαθητές φωτοτυπίας με το σχεδιάγραμμα του μαθήματος, και άλλο η διανομή οθόνης. Άλλο η φυσική συνομιλία στην τάξη, μεταξύ των μαθητών, και άλλο η συνομιλία μέσω του chat. Άλλο η φυσική κοπάνα από το μάθημα και άλλο η ηλεκτρονική. Νέοι καιροί, νέα ήθη.
Κι όμως , παρά τις δυσκολίες και τις πρωτόγνωρες καταστάσεις, παρά τις όποιες αδυναμίες, η εκπαιδευτική κοινότητα (καθηγητές και μαθητές) ανταποκρίθηκε και έκανε το αδύνατο δυνατό. Μετά τις δύο πρώτες μέρες, κατά τις οποίες παρουσιάστηκαν δυσλειτουργίες και αρρυθμίες, λόγω των τεχνικών δυσκολιών, η τηλεκπαίδευση προχωρά κανονικά και τα ποσοστά συμμετοχής των μαθητών στα μαθήματα είναι πολύ υψηλά.
Παρ’ όλα αυτά η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση, να υποκαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία. Όμως, υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι ένα «αναγκαίο κακό», αφού ο μαθητής δεν αποκόπτεται από την εκπαιδευτική διαδικασία. (Ας θυμηθούμε τι ζημιά προκλήθηκε, στην πρώτη περίοδο της πανδημίας, κατά την οποία οι μαθητές έμειναν μακριά από την εκπαιδευτική διαδικασία για 6 μήνες). Με αυτή, διατηρείται η επαφή του μαθητή με το σχολείο, με τη διδασκαλία, τη μάθηση, το πρόγραμμα, έστω και …εξ αποστάσεως.
Όλοι σχεδόν, σήμερα, αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα της τηλεκπαίδευσης. Ωστόσο δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τις σημερινές αντιφάσεις και την υποκριτική συμπεριφορά κάποιων παραγόντων, σε σχέση με το παρελθόν. Χθες, έβαλλαν εναντίον της τηλεκπαίδευσης, ενώ σήμερα κόπτονται γιατί, την πρώτη μέρα εφαρμογής της, παρουσιάστηκαν τεχνικά προβλήματα και ζήτησαν την παραίτηση της ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ. Χθες έγραφαν πύρινα άρθρα εναντίον, σήμερα παρουσιάζονται ως υπέρμαχοι υποστηρικτές. Χθες η εκπαίδευση και το δημόσιο σχολείο κινδύνευαν από την τηλεκπαίδευση, ενώ σήμερα αυτοί που τα έλεγαν διαμαρτύρονται γιατί καθυστέρησε να ξεκινήσεις 1-2 μέρες.
Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, η μικροπολιτική και οι κομματικές σκοπιμότητες μπήκαν πάνω από την ουσία. Ωστόσο, η εκπαιδευτική κοινότητα, στο σύνολο της, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και, παρά τις δυσκολίες, κράτησαν και κρατούν ζωντανή και όρθια την εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι είναι όλα καλά. Αντίθετα, θα πρέπει να γίνουν πολλά για την ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην τηλεκπαίδευση και γενικά στις ψηφιακές δυνατότητες. Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί σε όλους τους εμπλεκόμενους, χωρίς καμιά εξαίρεση, μαθητές και καθηγητές, ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της τηλεκπαίδευσης. Επιπλέον θα πρέπει να αναβαθμιστεί το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο και ταυτόχρονα να αναπτυχθεί γρήγορο διαδίκτυο ώστε η τηλεκπαίδευση να γίνεται απρόσκοπτα, χωρίς άγχος και εκνευρισμούς. Εξάλλου, ακόμη και όταν εκλείψουν οι αιτίες που καθιστούν, σήμερα, αναγκαία την τηλεκπαίδευση, αυτή θα συνεχίσει να είναι παρούσα ως ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια της εκπαιδευτικής κοινότητας, το οποίο θα λειτουργεί συμπληρωματικά της δια ζώσης διδασκαλίας.
Η τηλεκπαίδευση είναι ένα «αναγκαίο κακό», σήμερα, και ένα χρήσιμο εργαλείο, στη συνέχεια. Όσο πιο γρήγορα προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, τόσο το καλύτερο για την εκπαιδευτική διαδικασία. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε πως «ανάγκα και θεοί πείθονται»
Υ.Σ (άσχετο με τα παραπάνω) Η ΟΛΜΕ ζήτησε την παραίτηση της Υπουργού Παιδείας γιατί το ποσοστό συμμετοχής των καθηγητών στις εκλογές για την ανάδειξη των υπηρεσιακών συμβουλίων ήταν πολύ χαμηλό. Με βάση αυτό το σκεπτικό, η ηγεσία της ΟΛΜΕ θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί από καιρό, αν λάβουμε υπόψη τα ποσοστά συμμετοχής των καθηγητών στις κατά περιόδους απεργιακές κινητοποιήσεις που εξαγγέλλει.
Το ΠΑΣΟΚ, όπως είχε προγραμματίσει, οδεύει προς το Συνέδριό του στο τέλος του Μάρτη 2026.
Θεωρητικά, αυτή την περίοδο επιβάλλεται να επικρατεί ενωτικό κλίμα.
Διαφορετικές θέσεις συζητούνται στο Συνέδριο.
Εκεί επιτυγχάνεται η σύνθεσή τους και σφυρηλατείται η ενότητα.
Βασική προϋπόθεση ομαλής πορείας της Παράταξης.
Πρακτικά όμως το ήρεμο κλίμα που απαιτούν οι δύσκολες συνθήκες, διαταράσσεται από ατυχείς παρεμβάσεις στελεχών.
Παρά τις συνεχείς προσπάθειες να χαμηλώσουν οι τόνοι της εσωστρέφειας, η διχαστική κριτική συνεχιζότανε.
Για να αποφευχθούν παρενέργειες στην ομαλή πορεία προς το Συνέδριο, ο Πρόεδρος, διέγραψε από την κοινοβουλευτική ομάδα, τον βουλευτή κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο.
Η διαγραφή προκαλεί θυελλώδεις συζητήσεις στα δίκτυα ενημέρωσης.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων.
Καθετί που συμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου, μεγαλοποιείται.
Οι μεν το κρίνουν θετικό, οι δε αρνητικό, ανάλογα με προσωπικές συμπάθειες.
Μία αναδρομή στην πορεία των δύο ανδρών, φωτίζει τα γεγονότα.
Οι δύο πολιτικοί έχουν παράλληλη πορεία στην Παράταξη.
Όταν ο διαγραφείς βουλευτής διεκδίκησε την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, ο Πρόεδρος τον στήριξε.
Στην άλλη εκλογική αναμέτρηση, ο πρώτος στήριξε το δεύτερο.
Όταν τέθηκε θέμα Προέδρου και ο Πρόεδρος ζήτησε ανανέωση της θητείας του, ο κ. Κωνσταντινόπουλος τάχθηκε με τον κ. Δούκα.
Λέγεται ότι συμπεριλαμβανόταν στο ψηφοδέλτιο των εθνικών εκλογών, προσωπικότητα μη αρεστή στο βουλευτή, στη περιφέρεια του φυσικά.
Είναι μία αδυναμία των πρωτοκλασάτων στελεχών.
Να έχουν το πάνω χέρι στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων.
Γεννάται το ερώτημα αν η διαγραφή εξυπηρετεί τους στόχους της Παράταξης.
Στη συνθήκες που επικρατούν, η διαγραφή υπήρξε αναγκαία.
Να σταματήσει η καταστροφική εσωστρέφεια, να επικρατήσει ηρεμία.
Η εμπειρία του κ. Κωνσταντινόπουλου, δε δικαιολογεί αυτή την ανάρμοστη συμπεριφορά που υπονομεύει την ενότητα του ΠΑΣΟΚ.
Εκτός αν ήταν στις επιδιώξεις του αυτή η στάση.
Κάτι που αφήνει ανοιχτό αυτό το ενδεχόμενο είναι η παραπέρα αντίδραση.
Παραιτείται ο κ. Κωνσταντινόπουλος από βουλευτής.
Μια ενέργεια πρωτοποριακή που εξέπληξε ευχάριστα την κοινή γνώμη.
Είναι ίσως η πρώτη φορά που βουλευτής, μετά τη διαγραφή του παραδίδει στο κόμμα την έδρα.
Στη σημερινή Βουλή των Ελλήνων, υπάρχουν αρκετοί βουλευτές ανεξάρτητοι, γιατί έχουν διαγραφεί από το κόμμα τους.
Ο βουλευτής μπορεί να έχει μία δυναμική σε αριθμό ψήφων. Εκλέγεται όμως με τη δυναμική της Παράταξης.
Επομένως σωστά ενήργησε ο κ. Κωνσταντινόπουλος.
Το παράδειγμά του θα έχει συνέχεια;
Το επιτυχές αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών ανάδειξης των Συνέδρων και η διαγραφή του βουλευτή, αποτελούν ξεκάθαρο μήνυμα.
Οι δημόσιες διαφοροποιήσεις, μετά το Συνέδριο σίγουρα δε θα περνούν απαρατήρητες.
Ας μη διαφεύγει της προσοχής ότι η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο.
Αν δεν κάνω λάθος, η διαγραφή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, δεν σημαίνει και αντίστοιχη από την Παράταξη.
Σε πέντε διακριτά βήματα προχωρά ο σχεδιασμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την οριστική αντιμετώπιση του ζητήματος της εκτός σχεδίου δόμησης, με στόχο την αναγνώριση οικοδομησιμότητας σε παρόδιες ιδιοκτησίες που βρίσκονται εκτός εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων και εκτός οριοθετημένων οικισμών προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων.
Η τελική λύση θα δοθεί μέσω Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο θα καθορίζει τους κανόνες αναγνώρισης των δρόμων που παρέχουν δικαίωμα δόμησης. Η διαδικασία αυτή επιλέχθηκε ώστε να είναι πλήρως συμβατή με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η εξέλιξη αυτή αφορά χιλιάδες ιδιοκτησίες σε εκτός σχεδίου περιοχές σε όλη τη χώρα, καθώς τα τελευταία χρόνια η δυνατότητα έκδοσης οικοδομικών αδειών έχει ουσιαστικά «παγώσει» μετά από αποφάσεις του ΣτΕ που απαιτούν σαφή πολεοδομική τεκμηρίωση για την οικοδομησιμότητα.
Τη διαδικασία, με την οποία θα μπορέσουν περισσότεροι από 400.000 απόφοιτοι των πρώην Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΤΕΙ) να αποκτήσουν ισότιμα πτυχία με τα αντίστοιχα τμήματα των πανεπιστημίων, καθορίζει ρύθμιση του υπουργείου Παιδείας, που θα ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο για την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί την ερχόμενη Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2026, στη Βουλή.
Πιο συγκεκριμένα, η ρύθμιση θα αφορά όσους αποφοίτησαν μετά το 2001, όταν με τον ν. 2916/2001 «ανωτατοποιήθηκαν» τα ΤΕΙ, και τα πτυχία των οποίων μέχρι σήμερα δεν έχουν αντιστοιχηθεί με τίτλους σπουδών των ΑΕΙ.
Η ρύθμιση προβλέπει μία διαδικασία, με ακαδημαϊκά εχέγγυα και θεσμικές ασφαλιστικές δικλείδες. Προϋπόθεση για την εφαρμογή της θα είναι η ολοκλήρωση της πιστοποίησης του προπτυχιακού προγράμματος σπουδών του οικείου πανεπιστημιακού Τμήματος ή της Μονοτμηματικής Σχολής από την ΕΘΑΑΕ, ώστε η αντιστοίχιση να εδράζεται σε πιστοποιημένα και ποιοτικά προγράμματα σπουδών.
Αναμένεται να υπάρξουν συγκεκριμένες κατηγορίες αποφοίτων, με βάση τη διάρκεια των σπουδών τους, το σύνολο των πιστωτικών μονάδων ECTS και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών. Ανάλογα με την εκάστοτε κατηγορία, σε ορισμένες περιπτώσεις αναμένεται η αντιστοίχιση των πτυχίων να αναγνωρίζεται αυτόματα, ενώ σε άλλες θα καθορίζεται παρακολούθηση και εξέταση σε συγκεκριμένα μαθήματα.