Στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο που συζητήθηκαν τα έργα του τεχνικού προγράμματος έγινε εκτενής αναφορά στο νέο και στο παλιό, που φαίνεται να μην περιορίστηκε μόνο στα παλιά και τα νέα έργα. Με αφετηρία λοιπόν αυτές τις αναφορές και ενώ βρισκόμαστε στο τέλος του χρόνου, όπου αποχαιρετούμε το παλαιό και ευελπιστούμε στο καλύτερο νέο, επιχειρούμε να ξεδιπλώσουμε τις πολλές και διαφορετικές αναγνώσεις του νέου και του παλαιού στην πολιτική.
Γιατί είναι γεγονός ότι στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης πολύ συχνά οι πολιτικοί αντίπαλοι επικαλούνται το νέο και το παλαιό δίνοντας τους διαφορετικές διαστάσεις και ερμηνείες ανάλογα με τη θέση που βρίσκεται και την ιδεολογία που υπηρετεί ο καθένας. Έτσι στην πολιτική σκηνή σε ευρύτερο αλλά και σε τοπικό επίπεδο δεν είναι λίγες οι φορές που οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με τις έννοιες του νέου και του παλαιού και τεχνηέντως τους βάζουν στο δίλημμα τι να διαλέξουν και τι να υπερασπιστούν. Βρίσκονται δηλαδή αντιμέτωποι με το παλαιό και το ασαφές συχνά νέο.
Το νέο συνδέεται με την ηλικία. Στον «καιάδα» οι μεγαλύτεροι στην ηλικία, στο προσκήνιο και στα ηνία της εξουσίας οι νεότεροι ηλικιακά. Τουλάχιστον ρατσιστική αυτή η προσέγγιση που κρίνει ανθρώπους με βάση τη χρονολογία γέννησης, τα γκρίζα μαλλιά και τις ρυτίδες του προσώπου. Ο πιο εύκολος αλλά και ισχυρός αντίλογος σε αυτόν τον ισχυρισμό είναι το ιδιαίτερα διαδεδομένο ότι υπάρχουν γέροι με νέα μυαλά και εφηβική καρδιά και νέοι με γερασμένη ψυχή. Σε αυτή τη διάσταση το νέο συνδέεται με τις νέες ιδέες. Ασαφής κι αυτός ο προσδιορισμός. Νέες ιδέες με την έννοια της διαφορετικότητας ή της αντίθεσης στο παλαιό; Κι αν το παλαιό έχει γερές βάσεις τις οποίες επιχειρεί να γκρεμίσει το νέο; Τότε τι γίνεται; Στην πολιτική πολλές ιδεολογίες που παίρνουν το πρόθεμα του νέου λίγο απέχουν από το ακραίο και αντιλαϊκό.
Σε αυτή την πολυδιάστατη αντιπαράθεση αξιοποιείται και ο στίχος «ο νέος είναι ωραίος, μα πάντα ευτυχώς ο παλιός είναι αλλιώς». Το νέο έρχεται σε αντιπαράθεση με την εμπειρία. Εμπειρία που συνδέεται με γνώσεις, βιώματα αλλά και αναγνωρισμένα λάθη. Σε αυτή την περίπτωση τι προκρίνεται η ηλικία, οι νέες ιδέες ή η εμπειρία; Κι όταν μάλιστα τυχαίνει οι πολιτικοί να έχουν την ίδια ηλικία αλλά με εντελώς διαφορετική εμπειρία όσον αφορά την ενασχόληση με τα κοινά και την πολιτική, τότε τι υπερτερεί; Πάντως σε άλλα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας συνήθως αναζητείται ο έμπειρος επιστήμονας π.χ. γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός κ.λ.π για να μας θεραπεύσει, να μας υπερασπίσει, να μας δώσει την καλύτερη λύση.
Στην πολιτική βέβαια η εμπειρία μπορεί να αποκτήσει και αρνητικό πρόσημο, όταν συνδέεται με ψέματα, λαϊκισμό, κακοδιοίκηση και γενικότερα παθογένειες που πλήττουν την έννοια της δημοκρατίας.
Πολλές λοιπόν και διαφορετικές προσεγγίσεις του ίδιου θέματος που πηγάζουν από διαφορετική κάθε φορά σκοπιά και εξυπηρετούν διαφορετικές προθέσεις και στόχους. Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος από τη φύση του πάντα επιζητεί το νέο και πάντα το παλιό και το νέο έρχονται σε αντιπαράθεση. Το χάσμα των γενεών είναι διαχρονικό, η εξέλιξη όμως και η πρόοδος της κοινωνίας τις περισσότερες φορές επιτυγχάνεται μέσα από τη σύνθεση. Το νέο προχωρά και ανδρώνεται μέσα από την ασφάλεια και τις γερές βάσεις του παλαιού.
Η πολιτική είναι ο κατεξοχήν χώρος που δεν επιδέχεται μονοσήμαντες προσεγγίσεις, γι’ αυτό και οι πολίτες οφείλουν να αξιολογούν πολύπλευρα τα θέματα. Κριτήριο επιλογής δεν μπορεί να είναι η ηλικία και η επίκληση του ασαφούς νέου έναντι του παλαιού. Εξάλλου πολλά από τα προβλήματα σε κάθε τόπο είναι παλαιά, με την έννοια ότι παραμένουν άλυτα εδώ και πολλά χρόνια. Τι χρειάζεται για την επίλυσή τους; Αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα. Δυο αρετές που δεν εξαρτώνται από την επιφανειακή αντιπαράθεση του νέου και του παλαιού και παραμένουν ακόμα ζητούμενο.
Ξεκίνησαν και συνεχίζονται, με καταληκτική ημερομηνία την 30η Ιουνίου 2026, οι εγγραφές στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Ναυπάκτου – ΣΔΕ, για το σχολικό έτος 2026-2027.
Το σχολείο βρίσκεται και λειτουργεί στις εγκαταστάσεις του 2ου Γυμνασίου Ναυπάκτου (1οςόροφος) στην οδό Νίκου Τσάρα 9, Ναύπακτος.
Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο που εισάγεται μέσω του Προεδρικού Διατάγματος 194/2025 και του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού για τους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, ανατρέπονται θεμελιωμένα δικαιώματα ιδιοκτησίας, παγώνουν επενδύσεις και οδηγείται σε πλήρη αβεβαιότητα η οικοδομική δραστηριότητα σε μικρούς οικισμούς.
Παράλληλα, μπαίνει θέμα συνταγματικότητας και αναλογικότητας, καθώς εφαρμόζονται οριζόντιες ρυθμίσεις χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των μικρών περιοχών. Τα παραπάνω αναφέρθηκαν στις τοποθετήσεις των αιρετών στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας –ΚΕΔΕ.
Επισημάνθηκε το μέγεθος του προβλήματος, καθώς χιλιάδες ακίνητα, τα οποία επί δεκαετίες θεωρούνταν άρτια και οικοδομήσιμα, φορολογήθηκαν ως οικόπεδα και εντάχθηκαν σε δημόσια έργα και δίκτυα, πλέον μετατρέπονται σε μη οικοδομήσιμα αγροτεμάχια. «Πρόκειται για μια αιφνίδια ανατροπή ενός καθεστώτος 40 ετών», τόνισαν χαρακτηριστικά οι δήμαρχοι, υπογραμμίζοντας ότι δεν προβλέφθηκαν μεταβατικές διατάξεις ή αντισταθμιστικά μέτρα.
Να σημειωθεί πως υπάρχει απόφαση του ΔΣ της ΚΕΔΕ της 26ης Φεβρουαρίου, η οποία περιλαμβάνει συγκεκριμένες προτάσεις:
► διατήρηση των ορίων στους μικρούς οικισμούς κάτω των 700 κατοίκων,
► ευελιξία στους όρους δόμησης για οικισμούς έως 2.000 κατοίκους,
► του ρόλου των δημοτικών συμβουλίων στον καθορισμό αρτιότητας,
► επιτάχυνση καταγραφής του οδικού δικτύου,
► και εξασφάλιση επαρκούς χρόνου για διαβούλευση στα ΤΠΣ.
Έντονο προβληματισμό εκφράζει η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας – ΚΕΔΕ για τις προωθούμενες αλλαγές στο καθεστώς απασχόλησης και χρηματοδότησης, των Κοινωνικών Δομών των Δήμων, επισημαίνοντας τον κίνδυνο αστάθειας σε αυτές.
Τονίζεται ότι οι πάγιες ανάγκες των Δήμων δεν μπορούν να καλύπτονται με επισφαλείς μορφές εργασίας, ενώ αναδεικνύεται και ο κίνδυνος απώλειας έμπειρου προσωπικού.
Η ΚΕΔΕ ζητά διασφάλιση της συνέχισης λειτουργίας με το υφιστάμενο προσωπικό και ένα σταθερό, βιώσιμο πλαίσιο εργασιακών σχέσεων, καλώντας παράλληλα την Πολιτεία σε ουσιαστική ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ακολουθεί το σχετικό ψήφισμα:
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ εκφράζει την αντίθεσή του στο σχέδιο που κυκλοφόρησε η Κυβέρνηση, με το οποίο αλλάζει το χρονικό διάστημα απασχόλησης και ο τρόπος πληρωμής των μη μόνιμων εργαζομένων στις κοινωνικοπρονοιακές δομές των Δήμων.
Η προτεινόμενη διάταξη του ΥΠΕΣ:
Αποτελεί ευθεία απειλή για τη δημοσιονομική και λειτουργική σταθερότητα των κοινωνικών δομών, καθώς μετατρέπει μια μόνιμη ανάγκη σε “εποχική απασχόληση”.
Αντιμετωπίζει την προσχολική αγωγή ως εποχικό έργο (τύπου δασοπυρόσβεσης). Αν εφαρμοστεί, οι Δήμοι θα βρεθούν με κενές θέσεις στη μέση της σχολικής χρονιάς και με χιλιάδες έμπειρους εργαζόμενους στην ανεργία.
Η επιβολή νέου συστήματος πρόσληψης (μέσω ΕΕΤΑΑ/ΑΣΕΠ) αγνοεί την 10ετή εμπειρία του υφιστάμενου προσωπικού. Η απώλεια αυτού του ανθρώπινου κεφαλαίου θα υποβαθμίσει τις υπηρεσίες και θα προκαλέσει σωρεία δικαστικών προσφυγών.
Η ΚΕΔΕ δηλώνει την αμέριστη υποστήριξή της στον αγώνα των εργαζομένων και ζητά να διασφαλιστεί η μονιμοποίησή τους.
Επιπλέον, ζητάμε για μια ακόμη φορά την κατάργηση της διάταξης του άρθρου 37 του ν. 4915/2022 στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 102 του Συντάγματος (διοικητική- οικονομική αυτοτέλεια δήμων).
Εάν η Κυβέρνηση επιμείνει στα σχέδιά της, η ΚΕΔΕ θα προχωρήσει σε κινητοποιήσεις για τη ματαίωσή τους, την συνέχιση της ομαλής λειτουργίας των δομών των Δήμων και την προστασία της απασχόλησης των εργαζομένων σε αυτούς.
Ο δημόσιος χαρακτήρας των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων είναι αδιαπραγμάτευτος».