Χαίρομαι τα Χριστούγεννα, υπερβολικά τ’ αγαπώ. Γιατί την περίοδο αυτή ζωντανεύουν ευχάριστες αναμνήσεις από το παρελθόν. Γιατί έρχονται ενωρίς και μακροημερεύουν. Μόλις τελειώσει το καλοκαίρι, το φθινόπωρο μάλλον έχει εξαφανιστεί, αθόρυβα καταφθάνουν. Έρχονται ημερολογιακά ή οι άνθρωποι προστρέχουν; Λίγη σημασία έχει.

Γεγονός είναι η σύντομη άφιξή τους.

Ακόμη και τα λουκάνικα τα σπιτικά, μια επίπονη εργασία της νοικοκυράς, που άρχιζε μετά τη γιορτή, ετοιμάζονται με τον ερχομό του Δεκέμβρη.

Πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά.

Τώρα σε εξαιρετικές περιπτώσεις θυσιάζονται χοιρινά, τις παραμονές των Χριστουγέννων.

Ποια οικογένεια τρέφει το άκακο ζώο;

Η οικοδέσποινα βρίσκει το χοιρινό κιμά όλο το χρόνο. Τα ετοιμάζει έγκαιρα ώστε μαζί με

τα άλλα πλούσια και γευστικά εδέσματα, το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, να πλουτισθεί με τον πικάντικο μεζέ.

Οι  βιτρίνες των καταστημάτων στολίστηκαν και λάμπουν από τα πολύχρωμα φωτάκια που παιχνιδίζουν ευχάριστα καθώς αναβοσβήνουν.

Κάθε χώρος που μπαινοβγαίνουν άνθρωποι, στολίζεται με το λαμπροστόλιστο δέντρο.

Οι Δήμοι, οι  Κοινότητες, επιδίδονται σ’ ευγενική άμιλλα. Στολίζουν δρόμους, πλατείες.

Αρέσει ο στολισμός. Κάθε χρόνο με καινούργιες προσθήκες.

 Έτσι στη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, παύει να ισχύει, «κάθε πέρσι και καλύτερα».

Αχ αυτά τα φώτα της πόλης. Μαγνητίζουν τις νέες, τους νέους της υπαίθρου. Την εγκαταλείπουν και συνωστίζονται στις μεγαλουπόλεις.

Ακόμα και οι φάτνες, καμία σχέση με την αντίστοιχη το Βρυξελλών που τόσο θόρυβο προκάλεσε.

Φαντάζουν με τις παραδοσιακές φάτνες που επικυρώνουν τη χριστιανική ταυτότητα της γιορτής.

Οι δρόμοι πλημμυρίζουν από χαρές. Είναι οι παιδικές φωνές που ψάλλουν τα παραδοσιακά κάλαντα. Οι  χαρούμενες φωνές τους δέκτες από όλους.

Ακόμη και η κυρία Κική που δεν τις καλοψήθηκαν τα μελομακάρονα και έχασε το κέφι της, μόλις της χτύπησαν την πόρτα να τα πουν, το χαμόγελο άνθισε στα χείλη της. Έτσι ευχάριστη έσπευσε να ανοίξει.

Όλη αυτή η πανέμορφη κίνηση που παρατηρείται στην πόλη, έχει τις επιπτώσεις της.

Είναι δύσκολος ο δρόμος της επιστροφής στην ύπαιθρο. Για αυτό λέγεται «Χριστούγεννα στην πόλη, Πάσχα στο χωριό».

Η αρχή της απομάκρυνσης από το χωριό που φθίνει. Και όσο  μικραίνει αυτό, τόσο δύσκολο ν’ αναγεννηθεί.

Τα Χριστούγεννα πλημμυρίζουν, θεωρητικά, από αγάπη, προσφορά στο συνάνθρωπο. Από τη Γέννηση του Χριστού εκπέμπεται πλημμύρα αγάπης.

Ποια αγάπη όμως διαχέεται από τη γιορταστική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων;

Στις πόλεις, που τις ημέρες αυτές, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνεται γιορτάσουν να χαρούν, ένας σιωπηλός πανικός επικρέμαται.

Ο φόβος βίαιων αντιδράσεων με θύματα ανθρώπινες ζωές.

Και έτσι είναι δυνατόν να θεσπίζεται εισιτήριο παρακολούθησης ειρηνικών προγραμμάτων.

Τα χρήματα, λένε, για την πρόσληψη πρόσθετης Αστυνομίας.

Καλά Χριστούγεννα με Αγάπη και Ειρήνη.