Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η πρώτη δράση του ερευνητικού
προγράμματος «ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ η δική μας θάλασσα». Το πρωί της Δευτέρας
18 Μαρτίου εκπρόσωποι των συμμετεχόντων φορέων στο πρόγραμμα – η περιβαλλοντική
οργάνωση «Πράσινο+Μπλε» σε
συνεργασία με την Μη κυβερνητική Οργάνωση «ΟΖΟΝ»,
υποδέχτηκαν μαθητές της Γ’ και Ε’ τάξης του 3ου Δημοτικού σχολείου Ναυπάκτου που συνοδεύονταν από
τον διευθυντή του σχολείου ΚωνσταντίνοΚανέλλο και τους εκπαιδευτικούς τους,
στο παρατηρητήριο που έχει επιλεγεί για την έρευνα, στην περιοχή του «Πούντου»
στην παραλία του Γριμπόβου.
Ο εκπρόσωπος της «ΟΖΟΝ» ΤάσοςΦιλιππίδης
και ο συντονιστής δράσεων του «Πράσινο + Μπλε ΤάσοςΞύδης εξήγησαν
τους στόχους του προγράμματος και την όλη δράση, τόσο στα παιδιά όσο και στους
εκπαιδευτικούς τους.
Ακολούθως σε ομάδες, με επικεφαλής εθελοντές του
προγράμματος και τους εκπαιδευτικούς, τα παιδιά συνέλεξαν και κατέγραψαν από
οριοθετημένες περιοχές διάφορα απορρίμματα (καπάκια πλαστικά, χαρτιά, κουτιά
αλουμινίου κ.α), με τα καταγραμμένα στοιχεία να αποτελούν την αρχή μιας
βάσης δεδομένων ως προς την ποσότητα και
το είδος των απορριμμάτων που εμφανίζονται στις οριοθετημένες περιοχές
καταγραφής.
Με ενθουσιασμό οι μικροί μαθητές συμμετείχαν στην έρευνα και
καταγραφή συσσώρευσης απορριμμάτων στις ακτές και τη θάλασσα του Κορινθιακού
κόλπου.
Μέσα από την βιωματική αυτή δράση οι μικροί μαθητές
αντιλήφθηκαν το γιατί εμφανίζονται τα σκουπίδια σε μια έρημη παραλία, καθώς η
ίδια η θάλασσα τα μεταφέρει από τις απέναντι ακτές του Κορινθιακού Κόλπου, όπως
και το αντίστοιχο συμβαίνει με τα «δικά μας» σκουπίδια που καταλήγουν μέσα από
χείμαρρους και ποτάμια στην ίδια θάλασσα.
Στόχος και προσπάθεια των δράσεων αυτών είναι η προστασία
και η ανάδειξη του Κορινθιακού, μετά την ένταξη της περιοχής στο δίκτυο «Natura
2000».
Οι συνεργαζόμενοι φορείς στο πρόγραμμα, του οποίου την
ευθύνη έχει η Μη κυβερνητική Οργάνωση
ΟΖΟΝ και χρηματοδοτείται από το «Πράσινο Ταμείο», είναι : Ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ορθολογικής Ανάπτυξης
του Κορινθιακού Κόλπου (Σ.Π.Ο.Α.Κ.) «Ο ΑΡΙΩΝ» με έδρα το Αίγιο, η
περιβαλλοντική οργάνωση «Πράσινο +Μπλε»
με έδρα τη Ναύπακτο, ο Σύλλογος ελεύθερων και αυτόνομων δυτών «Κρισσαίος» με έδρα τη Φωκίδα και ο
σύλλογος «Αργώ» με έδρα την Αλυκή Βοιωτίας.
Ο κάθε φορέας έχει αναλάβει και την ευθύνη λειτουργίας σταθμού καταγραφής για την
περιοχή του, όπου κάθε 3 περίπου μήνες έως το τέλος του 2019 θα υλοποιεί
καταγραφές θαλάσσιων απορριμμάτων. Τα στοιχεία θα επεξεργάζονται για να
αποτελέσουν στατιστική βάση δεδομένων προκειμένου να εξαχθούν επιστημονικά
συμπεράσματα και να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης της ρύπανσης.
Στην δράση ήταν παρών και ο δήμαρχος Δωρίδας ΓιώργοςΚαπεντζώνης – πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Κορινθιακού Κόλπου και
του Δικτύου Πόλεων με Λίμνες.
Για
περισσότερες πληροφορίες: Πράσινο+Μπλε +30 26340 25016 – info@prasinomple.gr
*Για ενημέρωση και πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο του έργου, επερχόμενες δράσεις και συμμετοχή σε αυτές, στην ιστοσελίδα www.ozon-ngo.gr/korinthiakos
Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου, εγκρίθηκε η ένταξη του έργου «Άρση Επικινδυνότητας Παράκαμψης Ναυπάκτου» της Εθνικής Οδού Αντιρρίου – Ναυπάκτου – Ιτέας στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Εσωτερικών 2026-2030.
Δικαιούχος της πράξης είναι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται στα 3.5 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ).
Με το συγκεκριμένο έργο (εντάσσεται στον Άξονα Προτεραιότητας «Οδική ασφάλεια») προβλέπεται η αποκατάσταση και αναβάθμιση της περιμετρικής Ναυπάκτου, σε ένα τμήμα περίπου 10 χιλιομέτρων, το οποίο εκτείνεται από τον ισόπεδο κόμβο Πλατανίτη έως τη γέφυρα του ποταμού Μόρνου.
Οι προγραμματισμένες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν άρση τοπικών καταπτώσεων, τοπικές επεμβάσεις αντιστήριξης και τοποθέτηση φραχτών ανάσχεσης βραχοπτώσεων, απόξεση του υφιστάμενου οδοστρώματος και κατασκευή νέας ασφαλτικής στρώσης κυκλοφορίας υψηλής αντοχής, αντικατάσταση και συμπλήρωση μεταλλικών στηθαίων ασφαλείας για την προστασία των οδηγών, ανανέωση της οριζόντιας και κατακόρυφης σήμανσης, με χρήση υλικών υψηλής ανακλαστικότητας, εργασίες καθαρισμού της παρόδιας ζώνης, αποκατάσταση των τεχνικών έργων αποστράγγισης και βαφές σηράγγων.
Οι πληρωμές του Τομεακού Προγράμματος Μελισσοκομίας, έχουν ολοκληρωθεί όμως, ανέδειξαν τις βαθιές στρεβλώσεις και την απουσία τεχνοκρατικού σχεδιασμού από πλευράς ΥΠΑΑΤ. Επιβεβαίωσαν την αδυναμία του κράτους να κάνει μία τετριμμένη πληρωμή με δίκαιο τρόπο. Επιβεβαίωσαν ακόμη μία φορά, με περίτρανο τρόπο, ότι τελικά ο χειρότερος εχθρός του Έλληνα αγρότη και δη, μελισσοκόμου είναι το ίδιο το κράτος. Ένα κράτος που σε κάθε στιγμή και ευκαιρία κλέβει κυριολεκτικά τον μελισσοκόμο μόνο και μόνο επειδή μπορεί.
Ο μελισσοκόμος μία φορά το χρόνο (Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο) κάνει δήλωση διαχείμασης όπου εκεί δηλώνει τον αριθμό μελισσών που κατέχει ως τελικό αριθμό. Αυτός ο αριθμός τον συνοδεύει μέχρι του χρόνου που θα κάνει νέα δήλωση διαχείμασης.
Βάσει αυτής της δήλωσης και του αριθμού μελισσών, δικαιούται ένα ποσοστό επιστρεφόμενων χρημάτων από αυτά που έχει ήδη ξοδέψει κατά την διάρκεια του έτους. Οι πληρωμές αυτές πραγματοποιούνται τον Οκτώβριο του επόμενου έτους. Δηλαδή τα χρήματα που δικαιούται ως επιστρεφόμενα για το έτος 2025, τα πληρώθηκε τώρα, Οκτώβριο του 2026.
Το παράδοξο, παράλογο και ανήθικο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που ο αριθμός των μελισσών μειωθεί για οποιονδήποτε λόγο. Διότι εάν ο μελισσοκόμος έχει αυξήσει τον αριθμό του από πέρυσι, οι πληρωμές θα γίνουν με γνώμονα την αίτηση διαχείμασης. Λογικό και δίκαιο.
Εάν όμως δηλώσει μείωση μελισσών τότε οι πληρωμές γίνονται με γνώμονα την μείωση και όχι με την αίτηση διαχείμασης!!!
Πρόκειται για μία απαράδεκτη «μονομερή ασυμμετρία» του ελληνικού κράτους εις βάρος ενός παραγωγικού κλάδου. Ενός κράτους που καταχράται και τσαλαπατάει κάθε έννοια λογικής, σεβασμού και νομιμότητας έναντι της μελισσοκομίας, στην προκειμένη περίπτωση.
Η Μελισσοκομία είναι κλάδος ιδιαίτερα αναγκαίος τόσο για τα προϊόντα που προσφέρει στην διατροφή μας, όσο όμως και για το έργο που προσφέρει μέσω της επικονίασης. Κυρίως της επικονίασης. Χωρίς την επικονίαση δεν υπάρχει η φύση και χωρίς τον μελισσοκόμο δεν μπορεί να υπάρχει η μέλισσα πλέον λόγω ασθενειών.
Η πολιτική αυτή του Υπαατ, να “κλέβει” με πονηριές τον μελισσοκόμο, ίσως και άλλους κλάδους, με τέτοιον τρόπο δημιουργούν ορισμένα πολιτικά ερωτήματα. Με δεδομένο ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο φετινό αλλά παλαιότερο που έχει καταγγελθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπαατ ήδη 3 χρόνια πριν, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε τα εξής:
Οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπαατ, γνώριζαν ή όχι, αν και οφείλουν να γνωρίζουν, δεν έπραξαν το παραμικρό. Η νυν ηγεσία γνωρίζει κάτι για το θέμα;
Άραγε να έχει σκοπό να διορθώσει την αδικία και την διαδικασία πληρωμής;
Άραγε να υπάρχει η βούληση ώστε να αποδώσει τα οφειλόμενα χρήματα στους δικαιούχους που υπέστησαν αυτές τις αδικίες;
Θα μπορούσε να υπάρξει και μία ακόμη ερώτηση με τρία σκέλη: για ποιον λόγο, με ποια λογική και από ποιον αποφασίστηκε αυτό το παράλογο της πληρωμής, όμως δεν το θέτω διότι απάντηση δεν υπάρχει. Χάνονται τα … ίχνη, κατά το σύνηθες, όταν πρόκειται για ευθύνες!!!
Ευελπιστώντας για την διόρθωση του φαινομένου κι ας μην απαντηθούν τα ερωτήματα.