Η ναυμαχία της Ναυπάκτου αποτελεί βαριά πολιτιστική κληρονομιά για τη Ναύπακτο. Και μόνο το γεγονός ότι η ναυμαχία φέρει το όνομα της πόλης μας, μας δίνει συγκριτικό πλεονέκτημα, καθώς μας συνδέει με σημαντικές πόλεις και φορείς του εξωτερικού.

Έχουμε ανοιχτή μια μεγάλη πόρτα. Πόσο όμως το έχουμε συνειδητοποιήσει και τι έχουμε κάνει για να αξιοποιήσουμε αυτή την πολιτιστική κληρονομιά;

Όσοι έχουμε βρεθεί στο εξωτερικό νιώθουμε συγκίνηση όταν βλέπουμε πλατείες, σταθμούς του μετρό και δρόμους να φέρουν το όνομα Lepanto. Την ίδια συγκίνηση νιώθουμε όταν σε μουσεία και πινακοθήκες του εξωτερικού  βρισκόμαστε μπροστά σε έργα τέχνης που     παραπέμπουν στη ναυμαχία του Lepanto.

Αποτυπωμένη λοιπόν η μνήμη της ναυμαχίας σε μνημεία, σε έργα τέχνης και σε υποδομές της καθημερινής ζωής. Όλα αυτά τα στοιχεία δεν είναι φορείς μόνο μνήμης, αποτελούν και πόλους έλξης επισκεπτών και τουριστών.

Στην Ναύπακτο αυτό το ρόλο έχουν αναλάβει το πάρκο Θερβάντες στο οποίο βρίσκεται και το άγαλμα του γνωστού συγγραφέα  αντικριστά από τον Ανεμογιάννη συνδέοντας έτσι το 1821 με το 1571.  Ο επόμενος      χώρος μνήμης της ναυμαχίας είναι το Μποτσαρέικο όπου φιλοξενείται έκθεση με πίνακες ζωγραφικής      εμπνευσμένους από την ιστορική ναυμαχία, άλλος ένας χώρος όπου αρμονικά συναντιέται το 1821 με το 1571.

Από εκεί και πέρα οι πινακίδες που έχουν τοποθετηθεί  στην είσοδο και έξοδο της πόλης ενημερώνουν τον επισκέπτη ότι εδώ είναι η Ναύπακτος γνωστή κι ως       Lepanto. Μετά από αυτές τις ενημερωτικές πινακίδες με πολύ κόπο κάποιος θα βρει δρόμους ή πλατείες ή     δημόσια κτίσματα που η ονοματοδοσία τους να παραπέμπει στη ναυμαχία του Lepanto  (να, μια καλή ιδέα για παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού για τους μικρότερους και τους μεγαλύτερους Ναυπάκτιους).

Και κάπου εδώ τελειώνει ό,τι έχει να δει ο επισκέπτης σε σχέση με τη ναυμαχία της Ναυπάκτου στην ίδια τη   Ναύπακτο. Εκτός κι αν έρθει το πρώτο Σαββατοκύριακο μετά τις 7 Οκτωβρίου, οπότε και θα απολαύσει μια πραγματικά εντυπωσιακή αναπαράσταση της  ναυμαχίας στο γραφικότατο λιμάνι της Ναυπάκτου.

Δυστυχώς υστερούμε πολύ σε υποδομές, υποδομές παντός είδους. Κι όχι μόνο υστερούμε αλλά και καθυστερούμε και πάρα πολύ. Το μουσείο εικονικής πραγματικότητας που έχει δρομολογηθεί από το πρόγραμμα Leader  το οποίο έχει προβλεφθεί να λειτουργήσει στο ΞΕΝΙΑ φαίνεται ότι θα πάρει χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί, αφού εδώ και αρκετό καιρό η ανακαίνιση του ΞΕΝΙΑ φαίνεται να έχει μείνει στάσιμη, να μην προχωρά το έργο.

Και ενώ οι υποδομές βρίσκονται σε ουρά αναμονής για την ολοκλήρωσή τους, δεν φαίνεται να καλύπτεται το κενό ούτε με την παροχή ψηφιακής και έντυπης ενημέρωσης. Ένας ιστότοπος του Δήμου αποκλειστικά για τη ναυμαχία που παρουσιάστηκε πριν από κάποια χρόνια δεν φαίνεται να ανανεώθηκε ποτέ και μάλλον έχει περάσει σε αχρησ(τ)ία.

Το Κέντρο Τουριστικής και Πολιτιστικής Πληροφόρησης στο Ναυπακτία μετά και τις πρόσφατες αλλαγές δεν φαίνεται να μπορεί να κατατοπίσει και έγκριτα να ενημερώσει και να καθοδηγήσει τον επισκέπτη.   Γνωστά θα πει κάποιος όλα αυτά και πολυσυζητημένα.

Φανταστείτε όμως να μην τα συζητούσαμε κιόλας, τι θα γινόταν;    Γρηγορείτε!