Διάβασα στο διαδίκτυο τα νέα για τα δύο δεκαπτάχρονα κορίτσια που έπεσαν από το μπαλκόνι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ήμουν απορροφημένη στο μικρόκοσμο μου. Σκεφτόμουν τις προθεσμίες που έχω, πότε θα προλάβω το ένα, πότε θα γίνει το άλλο, αναβολές, ανησυχίες και άγχη. Μεγέθυνα στο μυαλό μου καταστάσεις δυσανάλογα με την πραγματικότητα.

Και ξαφνικά, με ξύπνησε η είδηση.

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πώς μέσα στην καθημερινή υπερδιέργερση και υπεράλυση, ξεχνάω τι είναι πραγματικά σημαντικό. Αναρωτήθηκα τι κοσμο δημιουργούμε και τι αφηνουμε στις επομενες γενιες.

Θυμάμαι κι εγώ ως παιδί την πίεση γύρω από το πόσο «καθοριστικές» είναι οι πανελλήνιες. Την πεποίθηση που είχε ριζώσει μέσα μου ότι η μετέπειτα ζωή μου κρίνεται από αυτές. Τη σύγκριση με τους συμμαθητές μου – ποιός έγραψε καλύτερα, ποιός πάει στο καλύτερο φροντιστήριο, ποιός έχει τον καλύτερο καθηγητή στα ιδιαίτερα. Την κανονικοποίηση ότι για να γράψεις υψηλό βαθμό στις εξετάσεις, πρέπει να διαβάζεις ατέλειωτες ώρες  μέχρι εξάντλησης.

Αυτή η επιβολή, όμως, σε μια τόσο ευαίσθητη και μεταβατική ηλικία, κλέβει την ανεμελιά και τις στιγμές. Περιορίζει την ικανότητα των παιδιών να νιώθουν και να βιώνουν τη ζωή τους. Ζητάει από τα παιδιά να καταπιέζουν τις σκέψεις, τα θέλω και τα συναισθήματα τους.

Τα παιδιά προγραμματίζονται ώστε να γίνουν «λειτουργικοί» ενήλικες που θα μπορούν να παράγουν γρήγορα και αποδοτικά. Άνθρωποι που δεν ξέρουν ποιοι είναι, τι θέλουν από τη ζωή και ακόμα περισσότερο ποιες είναι οι ικανότητες τους. Χωρίς χώρο για αναστοχασμό. Κι όλα αυτά σε έναν κόσμο που τείνει να γίνεται όλο και πιο αβέβαιος, όπου η ανθρώπινη ζωή μοιάζει να χάνει την αξία της.

Κι όμως σχεδόν δύο εβδομάδες μετά το συμβάν, το έχουμε ήδη ξεχάσει.

Αν άλλαζε το στρεσογόνο συστήμα των πανελληνίων, ίσως να υπήρχε χώρος για τους εφήβους να ανακαλύψουν και να αποκαλύψουν μεγαλύτερο ποσοστό της δυναμικής και της δημιουργικότητας τους, χωρίς να αφήνουν σημειώματα ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι για αυτούς.

Ίσως όμως η αλλαγή να μην ξεκινά από τα συστήματα, αλλά από εμάς τους ίδιους. Από το πώς επιλέγουμε να ζούμε την κάθε μέρα μας, από το τι επιλέγουμε να θεωρούμε σημαντικό. Αν αρχίσουμε να δομούμε τις ζωές με βάση αυτό που θέλουμε – και όχι αυτό που μας έχουν μάθει να θέλουμε, ισως τότε να φτιαχτεί ένας καλύτερος κόσμος που χωράει πραγματικά τους ανθρώπους και δεν τους ξεχνά.

Ερικέττη Σέρβου – Σύμβουλος καινοτομίας και co-founder της AskE

eriketti@askedot.com

Είμαι η Ρούλα η κατσαριδούλα κι αποφάσισα για προσωπικούς λόγους να  μετακομίσω στην πόλη σας.  Έχω αρχίσει και την λατρεύω καθώς ως τύπος περιπετειώδης μου αρέσει πολύ να κυκλοφορώ στους δρόμους σας .

Όταν βρέχει πλημμυρίζει σχεδόν παντού κι εγώ η αθληταρού παίρνω ένα φύλλο δέντρου κάθομαι επάνω κι απολαμβάνω το ταξίδι μου. Σας βλέπω εσάς τους ανθρώπους που βουλιάζουν τα παπούτσια σας σε λούμπες και γελάω.  Προσωπικά το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον όταν έρχομαι σε επαφή με βρώμικα νερά και λάσπη. Κάνω έτσι και λασπόλουτρο που με τονώνει.

Λατρεύω ειδικά ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο του Γριμπόβου που πλημμυρίζει γιατί εκεί συναντώ κι άλλες ντόπιες κατσαρίδες και κάνουμε κους κους.

Ένας άλλος λόγος που με ελκύει η πόλη σας είναι το αέναο ράβε – ξήλωνε στους δρόμους σας!  Εσείς λέτε ότι παίζουν με την υπομονή σας εγώ πάλι το διασκεδάζω!

Περνάω την ώρα μου ευχάριστα με το να μαντεύω που θα σκάψουν αύριο.

Με τις άλλες κατσαρίδες οργανώνουμε κάθε μήνα το παιχνίδι  « Μάντεψε που θα απλωθεί η πίσσα » κι αυτή που θα πέσει μέσα κερδίζει μια εβδομάδα με όλα τα έξοδα πληρωμένα στο δημαρχείο μπας και καταφέρει να συγκεντρώσει απαντήσεις στα διάφορα που, πως και γιατί των πολιτών.

 Μέχρι στιγμής καμιά μας δεν έχει κερδίσει…

Τα πολιτικά κόμματα,  ιδιαίτερα αυτά που κινούνται στο ρυθμό κυβέρνησης της χώρας, ένα χρόνο πριν τη λήξη της τετραετούς θητείας της Βουλής, οργάνωσαν τα συνέδριά τους.

Έτσι  έχουν προετοιμασθεί να δώσουν την εκλογική μάχη τους για την ανάληψη της εξουσίας.

Αλλά και τα υπό εκκόλαψη αντίστοιχα, επισπεύδουν τις διαδικασίες εμφάνισής τους ενώπιον της κοινωνίας.

Παράλληλα απαράδεκτα γεγονότα συμβαίνουν στην πολιτικής σκηνή.

 Αήθεις  και αστήρικτες καταγγελίες εναντίον στελεχών αντιπάλων ομάδων.

Αποσκιρτήσεις βουλευτών ή στελεχών από την παράταξή τους σε άλλη.

Σημαντική αύξηση των ανεξάρτητων βουλευτών.

Διαγραφές πρωτοκλασάτων στελεχών από το κόμμα τους,  χωρίς ουσιώδη λόγο.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η χώρα έχει εισέλθει  σε μία προεκλογική περίοδο.

Λάδι στη φωτιά έριξαν οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού, σε σχετική, με το χρόνο των εθνικών εκλογών, ερώτηση στο συνέδριο της Ν.Δ.

Οι εθνικές εκλογές προγραμματίζονται μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Αυτή η απάντηση των πρωθυπουργού συνδέεται με άλλες παραμέτρους.

Έγινε αυτή η δήλωση για να τρομάξει τους βουλευτές της παράταξής του;

Ν’ αποφύγει δυσάρεστες  εκπλήξεις;

Τριχοτόμηση της κοινοβουλευτικής ομάδας στην υπόθεση της άρσης ασυλίας του κυρίου Βελόπουλου.

Καταγγελίες επώνυμες για την πορεία του επιτελικού κράτους.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος.  Γιατί από την άλλη είναι κοινό μυστικό  πόσο δεινοπαθούν οι κυβερνήσεις σε πολλών μηνών  προεκλογική περίοδο.

Τα επιχειρήματα υπέρ της διεξαγωγής των εθνικών εκλογών το προσοχές φθινόπωρο αλλά και των άλλων που επιμένουν στην εξάντληση της τετραετίας , έχουν το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Το ενδιαφέρον κύρια εστιάζεται στην προοπτική επανεκλογής ή μη της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Σφήνα σε αυτή τη διαμάχη των πρόωρων ή μη εθνικών εκλογών μπαίνει μία άλλη παράμετρος.

Αυτή που υποστηρίζει ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες που θεωρούν αταλάντευτη κυβερνητική τετραετία.

Από σεβασμό στις  διαδικασίες και στη  θέληση  της κοινωνίας.

Ποια θέλεις η όμως της κοινωνίας όταν η πλειοψηφία επιθυμεί  γρήγορη προσφυγή της κάλπες;

Η καθημερινές σχεδόν δημοσκοπήσεις δημιουργούν προεκλογικό κλίμα.

Αν οι εκλογές πρόκειται να γίνουν την προσεχή άνοιξη,  γιατί τα αλλεπάλληλα γκάλοπ;

Πιστεύει η κοινωνία σ’ αυτά;

Οι επιτυχία τους στις εκλογικές αναμετρήσεις τελευταίας  δεκαπενταετίας , δείχνει ότι απώλεσαν την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος.

Αλλά ίσως ισχύει το λέγε -λέγε στο τέλος κάτι μένει.

Η εκλογική  ετοιμότητα των κομμάτων σφυρηλατείται μέρα με τη μέρα.

 Τα νέα κόμματα προβάλλονται υπέρμετρα από τα μέσα πληροφόρησης.

Είτε όμως η εκλογές διεξαχθούν το 2026 ή το 2027,  η Ελλάδα έλαβε το μήνυμα για την έναρξη της προεκλογικής περιόδου.

Μία περίοδο που επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις.

Τόσο στην πορεία της όσο και στο τελικό αποτέλεσμα.