«Πριν από τρία περίπου χρόνια μοιράστηκα με τον προσωπικό μου φίλο Σπύρο Κρότση την επιθυμία μου να φιλοξενήσουμε στην Ναύπακτο έναν ιστιοπλοϊκό αγώνα, ώστε η πόλη μας να στρέψει επιτέλους το βλέμμα της στη θάλασσα” αναφέρει ενθουσιασμένος στις αρχές του μήνα ο κ. Γκίζας σε ανάρτησή του και δικαίως, υλοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στην πόλη μας το πρωτάθλημα Formula Kite (αετοσανίδας), κάτι για το οποίο συγχαρήκαμε και τον ίδιο προσωπικά γι’ αυτή την σημαντική διοργάνωση.
Θα σταθούμε όμως στην τελευταία φράση του “η πόλη μας να στρέψει επιτέλους το βλέμμα στη θάλασσα”.
Και εδώ είναι η αντίφαση, σε ποια θάλασσα!
Στη θάλασσα που δεν προχώρησε η υλοποίηση του τουριστικού καταφυγίου, να το βλέπουμε σήμερα να σχηματίζεται όπως σε άλλες πόλεις του Νομού και να ξεκολλήσουμε επιτέλους από τη μιζέρια τόσα χρόνια;
Στη θάλασσα που μια σειρά προγραμματισμένα και δρομολογημένα έργα τα οποία θα την κρατούσαν καθαρή δεν έγιναν; Ο διαχωρισμός των όμβριων από τα λύματα μέσω της ανάπλασης που ακυρώθηκε στο κεντρικό πυρήνα της πόλης, η παραπομπή στο μέλλον της κατασκευής δίδυμων αγωγών στο Γρίμποβο μαζί με τα αντλιοστάσια ώστε να καθαρίσει η θάλασσά και να γυρίσουμε στις μπλε σημαίες;
Στη θάλασσα που δεν προχώρησε η κατασκευή του πεζόδρομου στο Γρίμποβο για να μη χαλάσουμε καρδιές, όπως επίσης η πίστα του ΒΜΧ για τους νέους που αθλούνται και η ανάπλαση του αλσυλλίου;
Σε αυτή τη θάλασσα που απαξιώνεται η περιουσία του δήμου στη Βαριά και υποβαθμίζεται με την κατασκευή αλιευτικού καταφυγίου για ψαρόβαρκες; (λες και αυτό έλειπε από τη Ναύπακτο.)
Αυτή η θάλασσα που το κύμα κατατρώει την παραλία της και δεν προχώρησε καμία μελέτη και κανένα έργο για την προστασία της, που δεν μπορεί να πλησιάσει κανένας για μπάνιο στην Παλαιοπαναγιά στου Ρέκα παρά την σύνδεση με τον κεντρικό αγωγό;
Σε αυτή τη θάλασσα που στην παραλία της μπαίνουν ανεξέλεγκτα και χωρίς απολύμανση μηχανήματα και καθαρίζουν, αντί να προστατευθεί αυτή η σπάνια μοναδικότητα της με τα πλατάνια της;
Δεν τα πιστέψατε κ. Δήμαρχε ! Άγνοια; Αλαζονεία; Μνησικακία; Ανεπάρκεια; Όλα μαζί;
Σε κάθε περίπτωση μας τα στερήσατε κ. Γκίζα, στην πόλη, στους πολίτες στην ευημερία αυτού του τόπου!
Προφανώς το βλέμμα στη θάλασσα, αλλά δεν μιλάμε για την ίδια θάλασσα!!!!»
Σαν βουητό με μια αλλόκοτη αρμονία ήχησαν στα αφτιά του τα γέλια που έκαναν κάποια άγνωστα παιδιά στον απέναντι δρόμο, την ώρα που πείραζαν με τρόπο γλυκό το αγόρι με το τόσο μακρύ τσουλούφι που κάλυπτε σχεδόν τα μάτια του. Εκείνο φώναζε τάχα εκνευρισμένο ότι του έδωσαν επίτηδες το « ελαττωματικό» αβγό κι ότι για αυτό έσπασε αμέσως μόλις τσούγκρισαν μαζί του.
Η μοναξιά τον σκούντηξε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, λες και ήθελε να τον πικάρει επίτηδες, χρονιάρες μέρες. Οι ώρες μέσα στο γηροκομείο περνούσαν βασανιστικά αργά, σαν κόκκος άμμου που έχει κολλήσει στα τοιχώματα της κλεψύδρας από την υγρασία και δυσκολεύεται να συνεχίσει την καθοδική της πορεία. Υπήρχαν στιγμές που η ζωή του φάνταζε άδεια.
Θα ήθελε να γίνει έστω για λίγο παιδί να θυμηθεί εκείνο το Πάσχα που η μητέρα του του έμαθε πως βάφεις σωστά τα αβγά « Σαν να τα φίλησε παπαρούνα » όπως συνήθιζε να του λέει .
Κύριε Φώντα, έχετε επίσκεψη ,ο εγγονός σας από το χωριό, τον έβγαλε από την μελαγχολία η νοσοκόμα.
Παππού έβαψα αβγά με τον τρόπο που μου είχες μάθει παλιά, « Σαν να τα φίλησε παπαρούνα » του είπε ο νεαρός αφήνοντας ένα καλαθάκι με κόκκινα αβγά στο τραπεζάκι. Ξέρεις κάτι; Θα σε πάρω μαζί μου στο νέο μου σπίτι. Μην έχεις έγνοια δεν θα μου είσαι βάρος. Θα αφήσω τα αβγά στο προσωπικό και φεύγουμε .
Ο άνδρας δεν μπόρεσε να κρατήσει τα δάκρυά του κι έπεσε στην αγκαλιά του εγγονού του …
Μετά την επιστολή του πρόεδρου του ΤΟΕΒ Πεδιάδας Μόρνου Κωνσταντίνου Κουτσόπουλου προς τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης και Βουλευτή Φωκίδας Ιωάννη Μπούγα , όπου και επισημαίνεται η ανάγκη άμεσης και ουσιαστικής πρωτοβουλίας για την λειτουργική ολοκλήρωση του εγγειοβελτιωτικού έργου πεδιάδας Μόρνου, ο υφ. Δικαιοσύνης πραγματοποίησε αυτοψία στα έργα του Αναδασμού στην πεδιάδα του Μόρνου.
Ο κ. Ιωάννης Μπούγας, μαζί με τον πρόεδρο και μέλη της Διοίκησης του ΤΟΕΒ, επισκέφθηκε τα έργα τονίζοντας πως θα αναλάβει εκ νέου πρωτοβουλία ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα χρηματοδότησης, να ολοκληρωθεί το έργο για το οποίο έχει ήδη δαπανηθεί ποσό άνω των 22εκ ευρώ με βάση και τις εκτιμήσεις της Διοίκησης του ΤΟΕΒ, να υλοποιηθεί ο Αναδασμός και να αποδοθεί η καλλιεργήσιμη γη στους δικαιούχους καλλιεργητές προς εκμετάλλευση.
Η Ναύπακτος αναδεικνύεται κάθε χρόνο σε έναν από τους πλέον ξεχωριστούς προορισμούς για τις ημέρες του Πάσχα, προσφέροντας μία μοναδική εμπειρία βαθιάς κατάνυξης που συνδυάζει την παράδοση, την ιστορία και το φυσικό τοπίο.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, το Ενετικό Λιμάνι μεταμορφώνεται σε ένα σκηνικό σπάνιας ομορφιάς και συγκίνησης. Οι δεκάδες αναμμένες δάδες στις πολεμίστρες των τειχών και ο φλεγόμενος σταυρός στην είσοδο του Λιμανιού δημιουργούν μία εικόνα που καθηλώνει και δύσκολα ξεχνιέται.
Εκεί όπου η παράδοση συναντά τη συγκίνηση του θείου Δράματος
Η περιφορά του Επιταφίου στη Ναύπακτο δε θυμίζει τίποτε συνηθισμένο. Οι Επιτάφιοι των δύο κεντρικών Ενοριών, του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Δημητρίου και του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής, συναντώνται, σχηματίζοντας μία ενιαία πομπή, για να κατευθυνθούν στο Ενετικό Λιμάνι. Τα φώτα σβήνουν, ο κόσμος σιωπά και η πόλη μοιάζει να κρατά την ανάσα της. Οι πένθιμοι ήχοι από τις καμπάνες των Ενοριών συνοδεύονται από την Παπαχαραλάμπειο Δημοτική Φιλαρμονική Ναυπάκτου.
Πριν από την άφιξη της πομπής στο Ενετικό Λιμάνι, η Μικτή Χορωδία Ναυπάκτου ερμηνεύειτο λαϊκό ορατόριο «Ύμνοι Αγγέλων σε Ρυθμούς Ανθρώπων» του Σταύρου Κουγιουμτζή, σε στίχους του Ντίνου Χριστιανόπουλου, και στη συνέχεια αποδίδει τα Εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής, υπό τη διεύθυνση της μαέστρου Ελένης Παπαδοπούλου-Αραβαντινού. Φέτος, συμμετέχουν ο σολίστ τενόρος Αντώνης Κορωναίος, οι μουσικοί Ηλίας Καλούδης και Γιώργος Κονής, καθώς και η Παιδική-Νεανική Χορωδία Ναυπάκτου, ενώ απαγγέλει η ηθοποιός Φιλαρέτη Κομνηνού.
Με την άφιξη της πομπής, τελείται κοινή δέηση των δύο ενοριών από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.κ.Ιερόθεο, προσδίδοντας μία έντονη αίσθηση συλλογικότητας και πνευματικής ενότητας. Η βραδιά κορυφώνεται με δεκάδες πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό προαναγγέλλοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης.
Ένα έθιμο με ρίζες στο χρόνο
Το έθιμο που σήμερα συγκινεί χιλιάδες επισκέπτες ξεκίνησε απλά, τη δεκαετία του 1950, όταν οι ψαράδες της περιοχής άρχισαν να τοποθετούν αναμμένες δάδες στις πολεμίστρες του Λιμανιού. Με τα χρόνια, το έθιμο αγκαλιάστηκε από την τοπική κοινωνία και τον Δήμο Ναυπακτίας και εξελίχθηκε σε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά τελετουργικά της Μεγάλης Εβδομάδας.
Γιατί αξίζει να ζήσεις το Πάσχα στη Ναύπακτο
Σε μικρή απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα, η Ναύπακτος προσφέρει κάτι που δύσκολα βρίσκει κανείς αλλού: ένα Πάσχα αυθεντικό, με έντονη παράδοση, ιστορικό φόντο και αληθινή συγκίνηση. Ο Δήμος Ναυπακτίας καλεί επισκέπτες από όλη την Ελλάδα να ζήσουν από κοντά αυτή τη μοναδική εμπειρία και να γνωρίσουν την πόλη σε μία από τις πιο όμορφες και ιδιαίτερες στιγμές της.