Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας, σύμφωνα με την οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με τις διατάξεις για τη χειμερινή ώρα.

Ως εκ τούτου, τα ξημερώματα της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή από 03:00 π.μ. σε 04:00 π.μ..

Μετά τις αρχαιρεσίες συγκροτήθηκε σε Σώμα το νέο ΔΣ της Ο.ΣΥ.Ν

Στη  Γενική Συνέλευση της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ – Ο.ΣΥ.Ν              1η Μαρτίου 2026  επανεξελέγη Πρόεδρος ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος ο οποίος μετά την εκλογή του ευχαρίστησε τους συνεργάτες του ,τους αντιπροσώπους των Συλλόγων για την μεγάλη συμμετοχή τους στη Γενική Συνέλευση ,για την συνεργασία τους , την εμπιστοσύνη και τη στήριξή τους .

Τόνισε oτι oι Πολιτιστικοί Σύλλογοι αποτελούν σήμερα τον βασικό πυλώνα της κοινωνικής συνοχής και της τοπικής ανάπτυξης στην Ναυπακτία . Ο ρόλος τους έχει εξελιχθεί από την απλή διατήρηση της παράδοσης σε μια δυναμική παρέμβαση στο σύγχρονο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον. Διαχειρίζονται την άυλη και υλική πολιτιστική κληρονομιά, διασφαλίζοντας τη μετάδοση των ηθών και εθίμων στις επόμενες γενιές. Συμβάλλουν στην οικονομική τόνωση της περιφέρειας διοργανώνοντας φεστιβάλ και εκδηλώσεις που προσελκύουν επισκέπτες, αναδεικνύοντας τις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου. Προσαρμόζονται  στις σύγχρονες ανάγκες και προσελκύσουν τους νέους, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως η παγκοσμιοποίηση και η ψηφιοποίηση.

Κατέληξε ότι Θα συνεχίσουμε να ενώνουμε δυνάμεις με αλληλεγγύη και συνεργασία , να τιμούμε τις ρίζες μας  και να ενισχύουμε το συλλογικό μας έργο.                                                            Η Γενική Συνέλευση  έθεσε ως προτεραιότητα για την επόμενη διετία, την ανάληψη πρωτοβουλιών και δράσεων για τέσσερα  θέματα :

 1. Πρωτοβουλία για ένα ασφαλές και σύγχρονο οδικό δίκτυο  προαπαιτούμενο και καθοριστικός παράγοντας ώστε να επιτευχθεί το αναπτυξιακό άλμα που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας και να αποφευχθεί η περαιτέρω ερήμωση της υπαίθρου και των χωριών μας.

 2. Ευαισθητοποίηση στο μέγα ζήτημα της ερήμωσης και της εγκατάλειψης της υπαίθρου, ένα θέμα με πολύ σημαντικές τοπικές, περιφερειακές ακόμα και εθνικές διαστάσεις.  

3.Θεσμοθετημένη  οικονομική ενίσχυση των Συλλόγων                                                                         

4. Συνεργασία με την Αιτωλική Αναπτυξιακή για την ένταξη των δραστηριοτήτων των Συλλόγων στο πρόγραμμα LEADER  Συνημμένα η νέα σύνθεση των οργάνων με τη δυναμική εκπροσώπηση στη Ναυπακτία από τον Α’ Αντιπρόεδρο Θανάση Καλαβρουζιώτη ,τον Φάνη Καλπακιώρη, τον Δημήτρη Ασημακόπουλο  και την Κατερίνα Φούντζουλα

Καθημερινά σχεδόν αναγράφεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ηλικιωμένοι έπεσαν θύματα θρασύτατων κλεφτών.

Κάποιοι απώλεσα σημαντικά χρηματικά ποσά.

Άλλων τους ξάφρισαν χρυσαφικά ή άλλα πράγματα αξίας.

Πολλοί που αντιστάθηκαν, κατέληξαν στο νοσοκομείο, αν δεν αποχαιρέτησαν το μάταιο κόσμο.

Όπως επισημαίνεται από την ειδησιογραφία, οι άνθρωποι αυτοί ζουν μόνοι τους.

Από τις έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, διαπιστώνεται ότι οι ηλικιωμένοι αυξάνονται.

Μάλιστα το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχία στην πολιτεία. Αλλά μόνο στα λόγια.

Γιατί τα μέτρα που λαμβάνονται είναι επιδερμικά και όχι ριζική αντιμετώπιση σε βάθος χρόνου.

Απουσιάζει σοβαρή πολιτική σκέψη η οποία ν’ αποτελέσει εφαλτήριο σωστών ενεργειών ανακούφισης  των γηρατειών.

Οι συζητήσεις των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας, στα καφενεία, στα παγκάκια της πλατείας, στις συνάξεις σε γιορτές, περιστρέφεται γύρω απ’ αυτό το ενδιαφέρον θέμα.

Της περιποίησης,  της συντροφιάς τους.

Γιατί το γήρας ουκ έρχεται μόνο.

Πριν κάποια χρόνια, ο φροντιστής των ηλικιωμένων, δέσποζε ως το προσοδοφόρο επάγγελμα του μέλλοντος.

Η διάψευση όμως έφτασε με γρήγορους ρυθμούς. Είτε γιατί ο αριθμός τους αυξάνεται με ξέφρενους ρυθμούς, είτε τα εργατικά χέρια μειώθηκαν.

Γεγονός είναι και τα δύο συναγωνίζονται για την πρωτιά.

Η οικογένεια, μέσα στην οποία ζούσαν ο παππούς και η γιαγιά, έχασε την παλαιά της αίγλη.

Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που το νέο ζευγάρι συγκατοικεί με τους γονείς του.

Έτσι ζουν σε μία κατάσταση συνεχούς μοναχικότητας.

Αναμένουν τις ολιγόλεπτες επισκέψεις των οικείων τους, των συγγενών τους.

Να τους συγυρίσουν το σπίτι. Να τους αγοράσουν τα απαραίτητα της διαβίωσής τους. Να τους οδηγήσουν στο γιατρό.

Να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι σε αυτή την κοινωνία.

Στα πολιτισμένα κράτη λειτουργεί οργανωμένο δίκτυο κρατικής πρόνοιας που έχει στη διάθεση του δημόσιες δομές.

Στην Ελλάδα υποχρεώνονται μόνοι τους να λύσουν το γόρδιο δεσμό του μέλλοντός τους.

Για αυτό έχει επικρατεί στην α λέγεται: «Ο καλύτερος φίλος του ηλικιωμένου είναι ένα καλό εισόδημα».

Υπάρχει όμως δυνατότητα οικονομικής άνεσης;

Όχι βέβαια την ώρα που οι συντάξεις είναι καθηλωμένες για μία εικοσαετία περίπου και ο τιμάριθμος πέταξε στα ύψη.

Η γήρανση του πληθυσμού και στην Ελλάδα είναι γρήγορη.

Όμως η φροντίδα τους επαφίεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, σε ιδιώτες ή σε φορείς όπως είναι η Εκκλησία.

Οι οίκοι ευγηρίας όμως, αν δεν επιχορηγούνται από το κράτος, δικαιολογημένα λόγω του κόστους της ημερήσιας φροντίδας, απαιτούν αντίτιμο περιποίησης που δύσκολα μπορεί να πληρωθεί.

Η Εκκλησία κάνει την υπέρβαση και έρχεται να απαλύνει τη μοναξιά τους.

Όμως πενιχρά τα έσοδα της, αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας.

Η πολιτεία, ας άργησε, κάλλιο αργά παρά ποτέ, ας μελετήσει το θέμα.

Αναξιοποίητοι χώροι για τη στέγαση ηλικιωμένων υπάρχουν.

Μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για τομές στη φροντίδα αυτών των ανθρώπων.

Να επιχορηγούνται τα κέντρα περίθαλψης των ηλικιωμένων ώστε η ιδιωτική πρωτοβουλία ν’ ασχοληθεί πιο ενεργά.