Εκατοντάδες οι αιτίες που μπορεί να επικαλεσθεί κάποιος, ώστε να δικαιολογήσει το καθημερινό, επίμονο και επώδυνο αίσθημα απαισιοδοξίας. Λίγο αν ανοίξει το παράθυρο της πληροφόρησης, αρχίζουν οι ριπές των πολυβόλων. Η υπουργός κ. Έφη Αχτσίογλου, δήλωσε αδυναμία επιστροφής ποσών που άδικα κατακρατήθηκαν από μισθούς. Απαιτείται, ισχυρίζεται, η συγκατάθεση των δανειστών. Αλλά ποιος δανειστής συγκατατίθεται σε παροχές, όταν του οφείλονται δανεικά; Άφηναν τον κόσμο να τρέφει ελπίδα επιστροφής. Μάλιστα υπόσχονταν σύντομη αποκατάσταση της παρακράτησης. Σε πρόσφατη επίσκεψη στο υπουργείο, η αντιπροσωπεία έλαβε την απάντηση ότι επίκειται τακτοποίηση. Στην ερώτηση γιατί να κατατίθενται αιτήσεις επιστροφής, όταν υπάρχει βούληση αποδοχής του αιτήματος, ειπώθηκε ότι έτσι επιβάλλεται. Και να τα ΕΛ-ΤΑ να πλημμυρίζουν από απρόσμενους πελάτες. Αυτούς που έστελναν αιτήσεις στο Γ.Π.τ.Κ. ή στο ΕΤΕΑΕΠ. Αντί για καλημέρα άκουγες: Απλές, συστημένες, ηλεκτρονικά, αποστέλλονται οι αιτήσεις;
Διαβάζω στον τύπο τη διαμάχη μεταξύ Πατριάρχη και Αρχιεπισκόπου Αθηνών. Αιτία της αντιπαράθεσης μεταξύ δύο κορυφαίων ηγετών της Ορθοδοξίας, το κτήμα Προμπονά. Ο αείμνηστος Δ. Προμπονάς, ιατρός, φαρμακοποιός, βουλευτής, προσοχή, όχι βολευτής, κατέλιπε την περιουσία του στο κράτος και στον δήμο Αθηναίων. Ο Αρχιεπίσκοπος με απόφασή του, σφράγισε τον ιερό ναό που βρίσκεται μέσα στο κτήμα. Είναι ιδιωτικός ναός και λειτούργησε χωρίς άδεια. Ο Πατριάρχης προσφεύγει στο ΣτΕ, για ακύρωση της απόφασης. Παραβιάζεται, λέει, το δικαίωμα της λατρείας των προσφευγόντων. Να γιατί τρίζουν τα οστά του μακαρίτη Προμπονά και τόσων άλλων ευεργετών.
Μέσα σ’ αυτό τον ορυμαγδό των ιστοριών της καθημερινής τρέλας, έρχεται το ραντεβού της Τρίτης, μεταξύ του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Άμυνας. Η λογική λέει ότι όταν κάτι πολυδιαφημίζεται, κάτι κρύβει. Τέλος πάντων. Ανανεώνεται η συμφωνία τους για την κοινή πορεία τους μέχρι τέλους. Αλλά για ποιο τέλος πρόκειται; Είναι γνωστό ότι επίκειται εξέλιξη στο σκοπιανό. Η χρήση σύνθετης ονομασίας, η Μακεδονία μέσα, που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκει αντίθετους τους ΑΝ-ΕΛ. Συμφωνώ με τα λόγια τους: «Δεν είμαστε εταίρος χωρίς άποψη». Υποστηρίζουν καταψήφιση, αν έρθει το θέμα της ονομασίας στη Βουλή των Ελλήνων. Τότε εκεί είναι το μέχρι τέλους;
Την περασμένη εβδομάδα εκδικάσθηκαν, από την ελληνική δικαιοσύνη, δύο υποθέσεις. Η μία αφορούσε τον Μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων. Η άλλη τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Οι δικαστές των δύο δικαστηρίων, έκριναν και αθώωσαν τους δύο κατηγορούμενους. Σεβαστές είναι οι αποφάσεις. Ίσως η αθώωση να τελείωνε εκεί. Παρεμβαίνει όμως ο Υπουργός της Δικαιοσύνης. Ζήτησε την απόφαση που αφορά τον Μητροπολίτη. Τον ενόχλησε η μία απόφαση, του διέφυγε η άλλη; Ιστορίες καθημερινής τρέλας. Με όλα αυτά πόση αισιοδοξία μπορεί να έχεις.
Η οδός Ιωάννη Καναβού, το Στενοπάζαρο, λέγεται ότι διχάζει το λαό της πόλης.
Παρά τη θέλησή μου, χρησιμοποιώ το ρήμα αυτό, λόγω της ευρείας χρήσης του, από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι λάθος η λέξη διχασμός.
Το να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις δε φέρουν διχασμό.
Απλά μπορεί να μην υπάρχει σωστή πληροφόρηση.
Ή κάτι να διογκώνεται προς εντυπωσιασμό και παρασύρει.
Η οδός λοιπόν αυτή, που οδηγεί στο γραφικό Λιμάνι, από Ανατολικά της πόλης, συνθλίβεται ανάμεσα στις δυο κεντρικές τις Ναυπάκτου.
Κάποτε αποτελούσε κομμάτι του αστικού κόσμου που κατοικούσε εκεί.
Είναι μέρος της ιστορίας της πόλης.
Πάντα έσφυζε από εμπορική κίνηση. Δεξιά και αριστερά της οδού, στα ισόγεια των οικιών, κάθε είδους καταστήματος.
Ας μη διαφεύγει τις προσοχής ότι το Στενοπάζαρο, βρίσκεται στο κέντρο του χώρου, ανάμεσα στα τείχη του Κάστρου. Εκεί απλωνόταν η πόλη.
Μόλις μία αναπνοή απόσταση από το Λιμάνι, απ’ όπου γινόταν το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο.
Λογικό είναι στην μακραίωνη ιστορία της πόλης, να συγκεντρώνει την προσοχή του κόσμου που ζούσε και περπατούσες σ’ αυτή .
Ενθυμούμαι, όταν πήγαινα Γυμνάσιο, κατέβαινα τα λιθόστρωτα σκαλοπάτια και διέσχιζα την οδό.
Το σύνολο των μαθητών που ερχόταν από Ανατολικά την ίδια πορεία. Αλλά και οι κάτοικοι κάπως έτσι κινούνταν.
Μάρτυρες οι σκληρές πέτρες των σκαλοπατιών που έχουν φθαρεί από τη χρήση.
Γεγονός είναι πως έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που το Στενοπάζαρο είχε όλο αυτό το χαρμάνι του εμπορίου, των γεύσεων του ατέλειωτου πηγαινέλα.
Πολλά από τα κατατήματα έμειναν ερμητικά κλειστά. Όλη όμως αυτή η κληρονομιά, υπήρχε καταγεγραμμένη σ’ ένα γονίδιο της περιοχής.
Τα τελευταία χρόνια, οι περίφημοι νταβάδες των Απόκρεω, σ’ αυτό αποσκοπούσαν.
Να δώσουν πάλι πνοή, εμπορική κίνηση στην οδό Ιωάννη Καναβού.
Πολλά άλλαξαν σ’ αυτό το όμορφο κομμάτι της Ναυπάκτου. Μικρές παρεμβάσεις σε οικήματα αρχής και τέλος του Στενοπάζαρου, δεν αλλοίωσαν τη γραφικότητα των οικοδομών.
Ο ευπρεπισμός των ισογείων και η αλλαγή χρήσης των ισογείων με νέες επιχειρήσεις τουριστικό ενδιαφέροντος, δεν μετέβαλε τα χαρακτηριστικά των οικοδομών.
Μάλιστα καλλωπίσθηκαν και οι όροφοι των κατοικιών, να θέλγουν τους πελάτες.
Κατεβαίνοντας τις λίθινες σκάλες, αγγίζοντας το Στενοπάζαρο, ένιωσα πως βρισκόμουν σε ένα από τα πιο εμπορικά μέρη της Αθήνας.
Κόσμος πολύς, καψαλισμένοι τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο αλλά και πολλοί Έλληνες, αγόραζαν, περιεργάζονταν, ρωτούσαν, φωτογράφιζαν.
Η προσοχή μου επικεντρώθηκε στην άνετη κυκλοφορία. Δυσκολία δε διαπίστωσα.
Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η προσεχής Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Συνηθίζεται η αρχηγοί των κομμάτων, να μεταβαίνουν στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του Σεπτέμβρη. Όχι βέβαια ως επισκέπτες της Διεθνούς Έκθεσης.
Αλλά ν’ αναπτύξουν το πρόγραμμά τους. Ιδιαίτερα στον τομέα εκείνον που έχει να κάνει με τις οικονομικές παροχές.
Η χώρα βαδίζει σε προεκλογική περίοδο.
Ανεξάρτητα η εθνικές εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν σε τρεις ή εννέα μήνες.
Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός λαός διέρχεται περίοδο ασφυκτικής οικονομικής λιτότητας.
Δίκαια λοιπόν το ενδιαφέρον του εστιάζεται στις οικονομικές εξαγγελίες των πολιτικών αρχηγών.
Η ψυχολογική ετοιμασία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ενδεικτική.
Αυξάνονται οι Έλληνες που επιθυμούν ν’ ακούσουν αλήθειες από τους πολιτικούς ηγέτες.
Είτε αυτοί βρίσκονται στην κυβέρνηση είτε προ των πυλών της, είτε διεκδικούν επίζηλη θέση στην ελληνική Βουλή.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η οικονομική κρίση δοκιμάζει, όχι μόνο της φτωχές χώρες πλανήτη αλλά μαστίζει και τις πλουσιότερες.
Φυσικά έξω από το κυκλώνα της κρίσης δεν μένει η Ελλάδα.
Η ακρίβεια και η ανεργία αποτελούν τους δύο βασικούς παράγοντες στις ασθενέστερες τάξεις να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.
Αλήθειες και λύσεις επιθυμούν οι Έλληνες για τα θέματα που συνδέονται με την προστασία του περιβάλλοντος, των δασών και των περιουσιών τους που κάθε χρόνο , όλο και περισσότερα στρέμματα γης, παραδίδονται στις φλόγες, στην καταστροφή.
Αλήθειες αξιώνει ο ελληνικός λαός για θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Ιδιαίτερα αυτή τη ρευστή και επικίνδυνη χρονική περίοδο που τα ήρεμα νερά του Αιγαίου , ταράσσονται από τις μη φιλικές ενέργειες της γειτονικής Τουρκίας.
Οι πολιτικοί ηγέτες γνωρίζουν τη δυσκολία της αλήθειας.
Ολόκληρη η αλήθεια μπορεί να στοιχίσει την πρωτιά, την αυτοδυναμία, τη μείωση των ποσοστών.
Ξέρουν αλλά και εμείς οι πολίτες ξέρουμε πόσο εύκολη είναι η προεκλογική υπόσχεση.
Αύξηση αποδοχών στους εργαζόμενους, καλύτερες συντάξεις, δέκατος τρίτος μισθός, περισσότερες ενισχύσεις στους αγρότες, επιδόματα στους ασθενέστερους φοροαπαλλαγές κ.λ.π .
Οι εξαγγελίες όμως αυτές μπορούν να υλοποιηθούν;
Ή είναι λόγια του αέρα, που αν γίνουν πιστευτά, μπορούν να φέρουν τη νίκη;
Όταν με το καλό κερδηθούν οι εκλογές, έρχεται το σλόγκαν .
Ας βάλουμε όλοι μαζί ένα χεράκι ν’ ανακάμψουμε για καλύτερες μέρες.
Ως Έλληνες πολίτες απαιτούμε αλήθειες, όσο πικρές και αν είναι αυτές.
Η Ναύπακτος, η γραφική νύφη του Κορινθιακού, δέχεται επισκέπτες όλο το χρόνο.
Άλλωστε φροντίδα όλων των φορέων της πόλης, με επικεφαλής το Δήμο, σ ‘αυτό αποβλέπει.
Να καταστεί η πόλη και η γύρω περιοχή, πόλος έλξης τουριστών, σ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο στην τουριστική περίοδο των θερινών διακοπών.
Μ’ αυτό το σκεπτικό υλοποιούνται ή προγραμματίζονται έργα ανάπλασης ή κατασκευής νέων.
Διοργανώνονται ευχάριστος εκδηλώσεις. Αυτές λειτουργούν ως μαγνήτες και έλκουν τον κόσμο.
Δύο ξεχωρίζουν. Η μια παγκόσμιας ακτινοβολίας , η ξακουστή και ανεπανάληπτη Ναυμαχία της Ναυπάκτου.
Η άλλη, πανελλήνιας εμβέλειας, το παζάρι της Ναυπάκτου στο τέλος του Οκτωβρίου.
Όσο πλησιάζουν οι μέρες των εορτών και των θερινών διακοπών, τόσο πληθαίνουν οι εικόνες εξωτερικής προόδου της πόλης.
Αναπληρώνονται τα δενδρύλλια των πλατειών των δρόμων , όσα δεν κατόρθωσαν να ζήσουν.
Τοποθετούνται καινούργιοι κάδοι απορριμμάτων. Μάλιστα αυξάνεται ο αριθμός τους με την τοποθέτηση νέων σε ευαίσθητα σημεία.
Της Δημοτικής Αστυνομίας τελείωσε ο χρόνος προσαρμογής και βρίσκεται σε δράση.
Οι όμορφες παραλίες με τα βαθύσκιωτα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά καθαρίστηκαν. Ο Δήμος δεν έμεινε αδρανής. Αλλά και Σύλλογοι , όπως ο νεοσύστατος των εν Ναυπάκτω Αλβανών, βοήθησαν στην κατεύθυνση του ευπρεπισμού.
Στο Λιμάνι και στο Στενοπάζαρο το τουριστικό χρώμα είναι εμφανές.
Μία βραδινή βόλτα στα κατακάθαρα σοκάκια είναι όλα τα λεφτά.
Τα ξενοδοχεία ύπνου και ευπρεπίσθηκαν και αυξήθηκαν.
Φυσικά πίσω από τη θεάρεστη αυτή πρωτοβουλία, παρακολουθεί με άγρυπνο μάτι, ο Κερδώος Ερμής.
Φιλοδοξία κάθε χρόνο ν’ αυξάνεται ο αριθμός των κλινών.
Ακόμα και τα λίγα αδέσποτα που περιπλανιόντουσαν στους δρόμους, βρήκαν χώρο φιλοξενίας.
Ευτυχώς αγέλες αγριόχοιρων ή λύκων δεν έκαναν αισθητή την παρουσία τους.
Ο τόπος γίνεται πιο ανθρώπινος. Οι άνθρωποι τον χαίρονται οργανωμένο καθαρό πολιτισμένο.
Οι νέοι πεζόδρομοι, οι μικρές πλατείες, γέμισαν, χαριτωμένα τοποθετημένα, τραπεζοκαθίσματα, καταστημάτων εστίασης.
Τριπλή επιτυχία. Τα κτίρια όπου στεγάζονται καλλωπίστηκαν και ομορφαίνουν την περιοχή.
Οι άνθρωποι και άνετα φιλοξενούνται και επικοινωνούν μεταξύ τους στην πρωινή ή απογευματινή έξοδό τους.
Νέες θέσεις εργασίας ξεδιπλώνονται σε μία κρίσιμη περίοδο ανεργίας.
Είναι μία περίοδος που επιβάλλει τη σοβαρότητα στον πολίτη.
Αν η πόλη προσφέρει στους πολίτες , στην καθαριότητα, στο κυκλοφοριακό, στην εξυπηρέτηση, το κλίμα συμπεριφοράς του ατόμου αλλάζει.