Παριστάνεις τάχα τον πολυάσχολο και αφηρημένο , απορροφημένο από τα κοινά του χωριού ,της πόλης ή της κωμόπολης-δεν έχει σημασία τόσο ο τόπος .

Θα σε πονέσει δηλαδή ο φάρυγγας ,ο λάρυγγας, μήπως τάχα και η ίδια η γλωσσίτσα αν την πεις την καλημέρα όταν σουλατσάρεις στην πόλη ,στο χωριό ή την κωμόπολη φίλτατε, δήμαρχε ,βουλευτή ή γενικότερα πολιτικάντη;

Μπας και με αντιλαμβάνεσαι τώρα ως μια μονάδα που δεν την χρειάζεσαι άμεσα;

Για δεν την λες την καλημέρα και δεν μου χτυπάς την πλάτη φιλικά όπως πριν τις εκλογές;

Ξέρεις κάτι;  Κόπιασε στις επόμενες εκλογές και θα σου πω εγώ !

Την πλάτη μου που έχει κυρτώσει όπως και τόσων άλλων από τις δικές σου και των άλλων της παρέας λάθη θα δεις !

Να είσαι τουλάχιστον ευγενικός ,δήμαρχε ,βουλευτή ή πολιτικάντη !

Όποιος κι αν είσαι κι όπου κι αν είσαι !

Πες την καλημέρα να χαρείς βρε άνθρωπε ,όχι μόνο εκεί που έχεις να λάβεις επιχορήγηση ή βαρβάτο αριθμό ψήφων !!!

Ο πολίτης έχει αναφαίρετο  δικαίωμα να εκφράζεται πάνω σε θέματα που αφορούν την καθημερινότητα. Έτσι αναπτύσσεται ένας γόνιμος διάλογος.

Αυτός ίσως συντελέσει στη βελτίωση έργων κοινής ωφέλειας ή προθέσεων υλοποίησης ιδεών.

Δεν σημαίνει, με την όποια παρέμβαση ότι αντιπολιτεύεσαι μία αρχή ένα θεσμό.

Αν και η ενέργεια είναι πολιτική, ότι επιδιώκεις πολιτικό όφελος.

Βρίσκομαι στο όμορφο κέντρο της πόλης μας.

Η άλλοτε εγκαταλελειμμένη πλατεία, γύρω από το μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, ευπρεπίσθηκε.

Λευκές πλάκες κάλυψαν το χώρο. Φυτεύτηκαν καλλωπιστικά αειθαλή φυτά.

Καταργήθηκε η αμαξιτή οδός ανατολικά της πλατείας. Έτσι δείχνει μεγάλος ο χώρος της.

Γύρω γύρω τα παλαιά σπίτια ανακαινίσθηκαν και στόλισαν αυτή.

Ποικιλία καταστημάτων, εστίασης,  ένδυσης, γραφεία δικηγορικά, ιατρεία, εξυπηρέτησης πολιτών, ομορφαίνουν την πλατεία.

Ο περικαλής Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, με χρήματα της Περιφέρειας εξωραΐζεται.

Ακολούθησε τον εξωραϊσμό των γύρω κτιρίων.

Κάτω από τον πανύψηλο πλάτανο, βόρεια της πλατείας, εκεί όπου από μία πέτρινη βρύση τρέχει αδιάκοπα κρυστάλλινο νερό, χαίρομαι το υπέροχο θέαμα που ξετυλίγεται μπροστά μου.

Όμως εκεί που είμαι έτοιμος να συγχαρώ τους κατοίκους της πλατείας για το ενδιαφέρον της να ομορφύνουν τις οικίες τους και τη Δημοτική Αρχή που τη συμπεριέλαβε στο τεχνικό πρόγραμμα και υλοποίησε το έργο, να τα απρόοπτα.

Αυτοκίνητα ανεβαίνουν στα ανατολικά της. Και αφού ανεβαίνουν γιατί να μην κατεβαίνουν. Σκέπτομαι αμέσως το θάνατο των δενδρυλλίων που έχουν φυτευτεί. Ήδη ένα έχει ήδη σπάσει.

Δεν αρκεί όμως η αμφίδρομη διαδρομή. Συχνά χρησιμοποιείται ο χώρος ως παρκινγκ. Με όλα τα επακόλουθα.

Λάδια αυτοκινήτων, ζωγραφίζουν, καλύτερα μαυρίζουν την λευκές πλάκες

Στο χώρο που φυτεύτηκαν τα καλλωπιστικά, σοβάδες, άδεια μπουκάλια πλαστικά, αποτσίγαρα  χρησιμεύουν ως…  λίπασμα.

Για   τα αγριόχορτα τι να πει κανείς. Κάπου κάπου καλύπτουν, με το ύψος τους,  τα ήμερα φυτά.

Δε μ’ αφήνουν να σκεφτώ οι δεκάδες καθημερινοί πελάτες της ΔΕΗ.

Έκπληκτοι καθώς εξέρχονται των γραφείων της ΔΕΗ, αντικρίζουν τους κάδους απορριμμάτων. Βυθιζόμενοι σχεδιάστηκαν, επιφανειακοί κατάληξαν.

Αν ήταν βυθιζόμενοι, δε θα υπήρχε χώρος τοποθέτηση σκουπιδιών εκεί και ως έτυχε.

Τώρα καθώς φαντάζουν τα σπιτάκια, τοποθετούνται γύρω-γύρω.

Να γιατί η έκπληξη των εξερχομένων. Αντί να δουν κάτι θαυμάσιο να τους φύγει η πίκρα της τιμής του ρεύματος, παρατηρούν τους κάδους των απορριμμάτων.

Απορώ όμως βλέποντας το λαμπρό στολισμό για τα Χριστούγεννα.

Θαυμάσιος ο στολισμός αλλά χωρίς τομές για την καθαριότητα της πλατείας.

Το τραγικό γεγονός στα Βορίζια της Κρήτης,  επισκίασε κάθε άλλο αντίστοιχο της κοινωνικής ζωής.

Αυτό δε σημειώθηκε μόνο στη μεγαλόνησο. Απλώθηκε σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.

Χρησιμοποιήθηκε ο όρος βεντέτα. Είναι συμβολικά φορτισμένος, αναγνωρίσιμος και εμπεριέχει δραματικότητα.

Η βεντέτα είναι συνυφασμένη με πράξεις, ενέργειες, που διεγείρουν τη φαντασία.

Θεωρείται ως η πλέον ενδεδειγμένη και αποτελεσματική για τους λόγους που την επιβάλλουν.

Συνδέεται, για όσους πιστεύουν σ’ αυτή, με ηρωικά κατορθώματα.

Απ’ αυτά που σχετίζονται με τη λεβεντιά, την εξυπνάδα, την αψήφιση του θανάτου.

Πολλά των οποίων αγγίζουν τους μύθους και έτσι διαιωνίζονται.

Πώς είναι δυνατόν να λησμονηθεί το αίσιον πέρας μιας βεντέτας, η οποία ολοκληρώθηκε με το πιστόλι κρυμμένο στη γκρίζα γενειάδα.

Στο Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσας του κ. Γ. Μπαμπινιώτη, διαβάζω.

Βεντέτα, έθιμο κατά το οποίο, σε περίπτωση προσβολής της τιμής ή φόνου, αυτός που υπέστη την προσβολή ή κάποιος συγγενής του θύματος ανταποδίδει την προσβολή με παρόμοια ή βαρύτερη πράξη κατά του δράστη ή συγγενικού του προσώπου.

Με απλά λόγια κρίνεται ως εκδικητικός κοινωνικός μηχανισμός αποκατάστασης προσβεβλημένης τιμής.

Ένα ολέθριο μίσος που χρόνο με το χρόνο θεριεύει και στη δίνη του δεν ξεχωρίζει ένοχο, αθώο.

Εκκολάπτεται στο μοιρολόγι των γυναικών μπροστά στο νεκρό θύμα.

Φαίνεται ως θρήνος για το βίαιο χαμό.

Όμως είναι αμετάκλητη παραίνεση εκδίκησης, για να επέλθει δικαιοσύνη.

Η εκδίκηση ωριμάζει με την πάροδο του χρόνου.

Προηγούνται συσκέψεις οι οποίες αποβλέπουν σε δύο τομείς. Ποιός ή ποιοί επιβάλλεται να δράσουν.

Στο δεύτερο τομέα να στοχοποιηθούν τα θύματα.

Στις δύσκολες αυτές περιπτώσεις για την κοινωνία, υπάρχουν άτομα κύρους που αναλαμβάνουν το ρόλο του ειρηνοποιού.

Διαμεσολαβήσεις με τις εμπλεκόμενες οικογένειες για την πολυπόθητη αποκαταστική προσέγγιση.

Δύσκολη υπόθεση η αναγνώριση του λάθους και η αποδοχή από την αντίπερα πλευρά, ώστε να παγιωθεί ειρηνική συνύπαρξη και ο κύκλος του αίματος να κλείνει οριστικά.

Η γεωγραφική απομόνωση,  κωμοπόλεις και χωριά, μακριά από πολιτιστικά κέντρα, ευνοούν τη βεντέτα.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη, ωθεί στην ιδιωτική τιμωρία.

Η κατοχή όπλων, ιδιαίτερα χωρίς τη νόμιμη άδεια, λειτουργεί ως παρότρυνση χρησιμοποίησής τους.

Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο σε συνδυασμό με τη σφαλερή πίστη ότι η βεντέτα είναι έθιμο συνέχειας, συμβάλλει στη διαιώνισή της.

Χρέος της πολιτείας, με προσεκτικές τομές, να εργαστεί ώστε να διασφαλίζεται ηρεμία ύστερα από κάθε έκνομη ενέργεια, που πιθανόν να αναδείξει μία νέα βεντέτα ή να αναζωπυρώσει μία παλαιά.