Connect with us

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Περί Σκοπίων και Μακεδονίας

Published

on

Η ένταση που ζούμε τον τελευταίο καιρό με το Σκοπιανό μοιάζει με εκείνες των παιδικών μου χρόνων. Μου θυμίζει:

  • Τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, όταν «μια μαυροφόρα γυναίκα» οδηγούσε τα στρατεύματά μας από νίκη σε νίκη! Αυτή που δεν φάνηκε όταν έφθασαν τα γερμανικά στρατεύματα στα «απόρθητα» οχυρά μας!
  • Τους Μακεδονομάχους με το πατροπαράδοτο Βουλγαρικό πρόβλημα. Το επίσης αιώνιο Τουρκικό και τις συνηθισμένες φράσεις «έγινε Τούρκος», «θα γίνω Τούρκος» κ.λπ.
  • Τις ατέλειωτες διηγήσεις του πατέρα μου από μάχες σε πολέμους με τους Τούρκους και τους Βουλγάρους, από το 1912 στο Σαραντάπορο μέχρι το 1922 στη Σμύρνη. Τη φρίκη του πολέμου με τα τερατώδη έκτροπα στρατιωτών, Τούρκων, Βουλγάρων και Ελλήνων.

Ο Ελληνικός λαός δεν έχει διδαχθεί τίποτε από τις συμφορές που έχει υποστεί, λόγω παράλογων αποφάσεων σε διάφορες πολεμικές αναμετρήσεις.

Δυστυχώς η Ελλάδα ζει ακόμη τον δικό της Μεσαίωνα! Αργεί να ξημερώσει!

Αναδημοσιεύω κατωτέρω πρόσφατα δημοσιεύματά μου, αναφορικά με το Σκοπιανό, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής»:

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 2.2.2018, με τίτλο «Οι ακρότητες και τα Βαλκάνια».

«Είναι νομίζω εύλογες οι εθνικές μας ανησυχίες, ιδίως μετά την πρόσφατη παρέμβαση του κ. Ιερωνύμου και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου -εκτός θέματός τους- αναφορικά με την ονομασία των ‘Σκοπίων’, χώρας ευρύτατα αποδεκτής διεθνώς ως FYROM και Μακεδονίας από 140 κράτη του Ο.Η.Ε.

Ευτυχώς λύθηκε ειρηνικά το αιώνιο ‘Βουλγαρικό’ πρόβλημα με την ένταξη της Βουλγαρίας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Αλλά παραμένει άλυτο το πατροπαράδοτο ‘Τουρκικό’ και διαιωνίζεται αδικαιολόγητα το νεότερο ‘Σκοπιανό’ στα Βαλκάνια. Πλήθος τα σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο, ιδιαίτερα δε τεκμηριωμένο και περιεκτικό εκείνο του κ. Ν. Ι. Μέρτζου (‘Κ’ 6-7.1.2018).

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ συνοπτικά σε δύο αξιόλογες εκδόσεις, μάλλον δυσεύρετες, του Διογένη Ξανάλατου, Δ.Φ. – Γυμνασιάρχη, συγγραφέα εννέα μελετών για το ‘Μακεδονικό’, μεταξύ των οποίων τρεις στη γερμανική.

Το 1944 κυκλοφόρησε  ο πρώτος τόμος ’Οι Έλληνες και οι Βούλγαροι ως την Μακεδονίαν και την Θράκην’ από τις εκδόσεις Δημ. Αλεξίου. Περιλαμβάνει 146 σελίδες, βασίζεται σε 167 βιβλία (88 ξενόγλωσσα) και εκθέτει τα γεγονότα κατά χρονολογική σειρά (ιστορία της Μακεδονίας μέχρι το 610 μ.Χ., εμφάνιση Βουλγάρων, όρια δύο κρατών, ο Ελληνισμός εις την Βαλκανικήν κ.λπ.). Ο δεύτερος τόμος εκδόθηκε το 1945 στις Η.Π.Α.

Η άλλη μελέτη του, ‘Τα όρια του Ελληνισμού εις την Βαλκανικήν, μετά Χαρτών και Σημειώσεων’, εκδόθηκε το 1945 (χωρίς αναφορά εκδοτικού οίκου), σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων (νομίζω 100). Ο συγγραφέας είχε αποσπασθεί στο Υπουργείο Εξωτερικών και ερεύνησε το θέμα, επί 10 μήνες, επιτόπου στις όμορες χώρες και στη Γερμανία.

Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει 17 έγχρωμους χάρτες με τα σύνορα των χωρών της Βαλκανικής, που τους συνέταξε ο ίδιος κατά χρονολογικές περιόδους, από την περίοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι το 1931, καθώς και ‘μετά το 1941’. Κάθε χάρτης του συνοδεύεται από αντίστοιχο, επίσημο Βουλγαρικό χάρτη και από ‘Ιστορικές Μαρτυρίες’, με πλήθος παραπομπών.

Η εν λόγω, λίαν τεκμηριωμένη εργασία (57 σελίδες σε Α3) βασίζεται σε 94 βοηθήματα (40 ξενόγλωσσα) και έγινε κατά προτροπή των καθηγητών και ακαδημαϊκών Κ. Άμαντου και Α. Κεραμόπουλου.

Επισημαίνω ότι η πόλη των Σκοπίων, που ανήκε στην Ιλλυρία, δεν περιλαμβάνεται μέσα στον πρώτο χάρτη, με τίτλο ‘Το Κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Διαδόχων του’, που εκτείνεται από τα Τίρανα μέχρι τον Δούναβη.

Αντίθετα, όμως, σε όλους τους μεταγενέστερους 13 χάρτες, από το 527 μέχρι το 1282, περιλαμβάνεται εντός των συνόρων του ‘Ελληνικού Κράτους’.

Την περίοδο 1282 – 1328 η πόλη υπάγεται στη Σερβία και, από 1328 μέχρι 1391, στο κράτος του Σέρβου Στέφανου Δουσάν που επεκτάθηκε μέχρι τη Δράμα, Θεσσαλονίκη, Ακαρνανία και Ήπειρο. Τέλος, από το 1400 μέχρι το 1453 η πόλη των Σκοπίων ανήκε στον Ελληνισμό.

Συμπερασματικά, είναι άπειρες οι επιδρομές, αιματοχυσίες, καταστροφές, λεηλασίες και μετακινήσεις των συνόρων στη Βαλκανική, επί 18 και πλέον αιώνες. Χειρότερες όλων είναι εκείνες μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, με το ίδιο ευαγγέλιο και τις ευλογίες ορθόδοξων κληρικών, και στα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα!

Το μέλλον της Ελλάδας και των ‘Σκοπίων’ ανήκει στην Ε.Ε. Με αμοιβαίες υποχωρήσεις και σύγχρονη, ορθολογική κρίση για ειρηνική συνεργασία και ευημερία. Και χωρίς τις ιδεοληψίες του θεοκρατικού και πολεμικού παρελθόντος, των ιερατείων και άλλων ακραίων τάσεων, που ανήκουν πλέον στο καταστροφικό παρελθόν.

Εθνικόν το αληθές (Σολωμός).

Υ.Γ. Αν το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει τις εν λόγω μελέτες και ενδιαφέρεται, είναι πάντα στη διάθεσή του».

ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ένθετο «Νέες Εποχές», ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΕΠΑΧΤΙΤΗΣ (πέμπτος χρόνος):

  • Στις 28.1.2018: «Κλαψωδίες του Άνθιμου για την Μακεδονία και τον Μεγαλέξανδρο ή για την βυζαντινή προίκα της εξουσίας; Ο Μεγαλέξανδρος ‘ζει και βασιλεύει’, εκσυγχρονισμένος. Αντί εκπολιτισμού δια της σπάθης, διαφωτισμός Αγίων με μικρόφωνα σε ναούς και πλατείες!».
  • Στις 4.2.2018: «Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (ΒΗΜΑ 8.2.2009): ‘Δεν με συγκινεί το σύνθημα πατρίς, θρησκεία, οικογένεια’. Τώρα, άλλαξε γνώμη, είπα, ξείπα! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου – αλλά και των Αγίων;».

Συνεχίζεται

Γρηγόρης Γ. Βαρελάς – Οικονομολόγος

Απόφοιτος Ινστιτούτου Ε.D.I. της World Bank

Πρώην Διευθυντής Διοίκησης Ε.Τ.Ε.

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Συνένοχος στο έγκλημα της γέφυρας

Published

on

By

Γράφει η Χριστίνα Καρρά

Η γέφυρα της πόλης ονομαζόταν “Γέφυρα η Επικίνδυνη “λόγω της θέσης στην οποία είχε κατασκευαστεί .

Τα αυτοκίνητα την επέλεγαν αναγκαστικά επειδή ένωνε δύο καίρια σημεία ,μειώνοντας την διαδρομή κατά μισή περίπου ώρα.

Οι πεζοί πάλι σπάνια την πλησίαζαν ,μόνο αν δεν υπήρχε άλλος τρόπος να φτάσουν γρήγορα στο σπίτι τους . Οι κακοτεχνίες συνηθίζονταν σε αυτή την πόλη καθώς ο δήμαρχος δεν έδινε και πολύ βάση στο τελικό αποτέλεσμα ,προτιμώντας να τσεπώνει μίζες και τυχερά που θα έκαναν την πολυδάπανη ζωή του ακόμη πιο εύκολη .

Οι διαμαρτυρίες που γίνονταν ανά διαστήματα τον άφηναν αδιάφορο ,εξάλλου είχε τον τρόπο του να τις          απαγορεύσει .

Οι ελπίδες να αντικατασταθεί αυτός ο ακατάλληλος άνθρωπος από κάποιον ευσυνείδητο είχαν εδώ και καιρό σβήσει ,όλοι γνώριζαν ότι είχε γερό δόντι .

“Σύντομα θα κλείσει η γέφυρα “ανήγγειλε κάποια στιγμή όταν τον πληροφόρησαν ότι τα ατυχήματα πλήθαιναν.

Η απόφαση έπρεπε μάλλον να παρθεί σύντομα αφού η καρέκλα του έτριζε επικίνδυνα .

Η λύση θα βρισκόταν σε έναν δικό του αρχιτέκτονα ,σε έναν φίλο πολιτικό μηχανικό και σε ένα συνεργείο που το είχε του χεριού του .

Θα έφτιαχναν μια νέα γέφυρα σε σημείο πιο κατάλληλο μα με υλικά ευτελή .

Εξάλλου τι φόβος υπήρχε ;

Ούτε σεισμούς ,ούτε τυφώνες ,ούτε τσουνάμι είχε η περιοχή !

Ώσπου …

Την ησυχία της έναστρης νυχτιάς διέκοψε ένας αρχικά μακρινός κι έπειτα όλο και πιο δυνατός σχεδόν απόκοσμος ήχος όμοιος με βουητό.

Γάτες και σκύλοι που αλήτευαν σε ρυπαρά σοκάκια αντιλήφθηκαν αμέσως τον κίνδυνο που πλησίαζε.

Μήνυμα προειδοποιητικό έστελναν μέσα από τα αδύναμα ουρλιαχτά τους μα κανείς δεν έδωσε σημασία.

Οι κάτοικοι της πόλης είχαν ακούσει στις ειδήσεις για κάποιον σεισμό σε γύρω περιοχή και κάποιοι εξέφρασαν τον φόβο τους στον δήμαρχο.

“Θαρρώ πως υπερβάλετε μωρέ!   Η γέφυρα είναι ασφαλής και δεν υπάρχει λόγος να την κλείσω απόψε προληπτικά !”  ήταν η απάντηση του.

Κι όμως !

Ο σεισμός έπληξε την πόλη κι ήταν μάλιστα ο ισχυρότερος των τελευταίων ετών .

Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η “Γέφυρα η Επικίνδυνη “κατέρρευσε .

Όλα τα αυτοκίνητα γκρεμίστηκαν ,κανείς δεν επέζησε.

Ανάμεσα στα θύματα ήταν και η γυναίκα του δημάρχου .

Ο ίδιος έριξε μαύρη πέτρα στην πολιτική και μετακόμισε στο εξωτερικό.

Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι το βράδυ που πληροφορήθηκε τον θάνατο της συζύγου του αποπειράθηκε να  αυτοκτονήσει…

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Η βία στη νεολαία

Published

on

By

Πληθαίνουν τα κρούσματα σεξουαλικής βίας με θύματα ανήλικα παιδιά αμφοτέρων φύλων.

Αυξάνονται τα γεγονότα ξυλοδαρμού ή ληστείας νέων, είτε από ενήλικες ν’ αποσπάσουν χρήματα ή τιμαλφή, είτε από ομάδες κάποιας άλλης γειτονιάς, για να έχουν τάχα την κυριαρχία.

Πολλαπλασιάζονται οι βιαιότητες γονέων προς τα παιδιά τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ψυχική υγεία των νέων. Ανησυχία προκαλεί και η τάση που οδηγεί στην αυτοκτονία.

Παρατηρείται ακόμη και σε παιδιά που μόλις έχουν συμπληρώσει το  δωδέκατο έτος της ηλικίας τους.

Αν προστεθεί σ’ αυτά το bullying στο σχολείο, στο χώρο άθλησης, στην πλατεία, εύκολα γίνεται κατανοητό το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν νέες και νέοι.

Οι ειδικοί αποδίδουν τα φαινόμενα αυτά στην οικονομική κρίση, στα αδιέξοδα της πολιτικής που οδηγεί σ’ αυτά και στην πανδημία covid-19.

Χαλαρώνουν τους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς. Αυξάνονται οι κίνδυνοι ανάπτυξης ψυχικών και    κοινωνικών προβλημάτων. Ας μη διαφεύγει ότι στην καθημερινότητα εκβάλλει η κατάσταση της ανέχειας των    γονέων τους και των τεντωμένων νεύρων τους εξ αυτής. Τα παιδιά θεωρούνται βολικά θύματα αυτών των απαράδεκτων καταστάσεων. Τα διακρίνει η υπομονή. Αυτή η ιδιαιτερότητα πηγάζει από την άγνοια εναλλακτικών λύσεων και σκοπών.

Πώς μπορεί να γίνει διαφορετικά όταν η νεολαία κινείται μέσα σε μια κοινωνία εθισμένη στη βία.

Ζει καθημερινές αλλοπρόσαλλες καταστάσεις. Από το σπίτι στο σχολείο ή στην εργασία, πόσες φορές δε        βρέθηκε θεατής συγκρούσεων. Την απειθαρχία στην έννομη τάξη τη συναντά σε κάθε της βήμα.

Βία διαπιστώνει στη διεκδίκηση νόμιμων δικαιωμάτων.

Ειρηνική ξεκινά μια εκδήλωση, μια πορεία, μια απεργία, σε επίδειξη βίας, σωματικής ή ψυχολογικής καταλήγει.

Τα παιδιά από παλαιοτάτων χρόνων θεωρούνται και είναι εύκολα θύματα βίας.

Επιστημονικές έρευνες αποκαλύπτουν ότι τα μισά παιδιά της υφηλίου, έχουν βιώσει σωματική, σεξουαλική, συν-αισθηματική, ψυχολογική βία. Μπορεί τα φαινόμενα αυτά να είναι αυξημένα στις υποανάπτυκτες χώρες  αλλά και οι προηγμένες δεν υπολείπονται.

Μπορεί αυτές οι εμπειρίες των παιδιών ν’ αποφεύγονται να έρχονται στο φως της δημοσιότητας.

Όμως με το πέρασμα των χρόνων έχουν τις επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία τους, στην ποιότητα ζωής τους και στον εθισμό τους σε ουσίες.

Η προστασία τους από κάθε μορφή βίας είναι βασικό δικαίωμά τους, σύμφωνα με τις συμβάσεις του ΟΗΕ.

Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται ενίσχυση της οικογένειας, του σχολείου, των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, της     κοινωνικής πρόνοιας.

Η ισχυροποίηση των δεσμών των νέων με την οικογένεια και την κοινωνία, φαίνεται η αποτελεσματικότερη καταστολή της βίας.  Εκεί επιβάλλεται να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον της πολιτείας.

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Παιδιά της βιοπάλης

Published

on

By

Περπάτησα αρκετά αλλά δεν ξέχασα την αγορά φρούτων και άλλων ειδών για το σπίτι. Είναι μια παγερή μέρα απ’ αυτές που σκέπτεσαι καλύτερα να απολαμβάνεις τη θαλπωρή του σπιτιού. Προμηθεύτηκα τα είδη που ήθελα. Κρατούσα τις δύο σχετικά βαριές σακούλες και κατευθυνόμουν στο γειτονικό περίπτερο. Ν’ αγοράσω την καθημερινή εφημερίδα. Καταλαβαίνω ότι κάτι ασυνήθιστο μου συμβαίνει.

Το περπάτημά μου λίγο αταίριαστο με την ηλικία μου, παρά το γεγονός ότι γερνάω. Αλλά και η μύτη μου δείχνει σημάδια απ’ αυτά που ενοχλούν τον κάτοχό της. Φυσικά πολύ περισσότερο ν’ αποτελέσουν θέαμα και στο     διπλανό δεν επιθυμούσα.

Από τις ελάχιστες φορές που επιδιώκω να μη συναντήσω γνωστούς στην πορεία μου. Με τους συλλογισμούς αυτούς προχωρώ, έστω και άτσαλα.

Μια ευχάριστη φωνή διακόπτει τις σκέψεις μου. Καπνίζετε κύριε; Είναι μια όμορφη κοπέλα, κομψή, για την εποχή ανάλαφρα ντυμένη. Στην αρχή αιφνιδιάστηκα. Κοίταξε, σκέφτηκα. Φωτιά για το τσιγάρο της μου ζητά.

Τι απερισκεψία να μην έχω μαζί μου αναπτήρα. Δυστυχώς δεν καπνίζω. Το δυστυχώς, της λέω, ταιριάζει στο  στερούμαι αναπτήρα και όχι στο δεν καπνίζω.

Πολύ καλά κάνετε, μου απαντά. Άλλωστε το κάπνισμα βλάπτει την υγεία. Το γράφει και το πακέτο, συνέχισε και μου έδειξε ένα από τα τέσσερα πέντε που κρατούσε στα περιποιημένα χέρια της.

Εργασία και αυτή χιλιάδων νέων, αμφοτέρων των φύλων. Οι συνθήκες εργασίας στο δρόμο κουραστικές.

Με το τσουχτερό κρύο του χειμώνα, με την ανυπόφορη ζέστα του καλοκαιριού, νέες και νέοι, στους πολυσύχναστους δρόμους, στους φιλόξενους χώρους των περιπτέρων, στις πολύβουες πλατείες, μάχονται να διευρύνουν την πελατεία των αφεντικών τους.

Οπλίζονται με ευγένεια, με χαμόγελα να κλέψουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του γρήγορου περαστικού.

Αντιπαρέρχονται τις αντιδράσεις, συχνά καθόλου φιλικές. Αφήστε με ήσυχο.

Χωρίς να λείπουν οι παρενοχλήσεις. Ιδιαίτερα αν μια κοπέλα εργάζεται μόνη. Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία.

Την έχουν, την απόκτησαν στην καθημερινή βιοπάλη.

Ούτε κατάλαβα πώς έφθασα στο σπίτι. Μηδενίσθηκε το βάρος στα χέρια μου.

Σταθεροποιήθηκε το ατσούμπαλο βάδισμά μου. Τι ευχάριστη σύμπτωση.

Ένας νέος, με μοντέρνο σακίδιο στην πλάτη, μόλις άφησε στο πόμολο της πόρτας, διαφημιστικά φυλλάδια.      Τόσα, όσους ορόφους έχει η οικία.

Καλημέρα, μου λέει, ευγενέστατος και συνεχίζει στην επόμενη οικία. Καλημέρα, όμορφη συνέχεια, του απαντώ. Νόμισα ότι δε με άκουσε. Γύρισε μ’ ένα χαμόγελο. Εργασία και αυτή.

Σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή η μοναδική που μπορούν ν’ ασκήσουν.

Μ’ ένα χαμηλό μεροκάματο, σ’ άλλες εποχές ίσο μ’ ένα απλό χαρτζιλίκι. Την επιλέγουν όμως την εργασία αυτή, ως καθαρή, τίμια. Αποφεύγουν άλλες καριέρες, επικερδείς ίσως. Φοιτήτριες, φοιτητές, πτυχιούχοι αρκετοί, απόφοιτοι λυκείων, οι νέες και οι νέοι που εργάζονται για τον εαυτό τους, για την οικογένειά τους.

Θαυμάζω την ενεργητικότητά τους, την απόφασή τους να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ