Connect with us

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Σειρά εκδηλώσεων απο το #heylepanto! vol.2

Published

on

Για την τελευταία εβδομάδα της έκθεσης της #EtelAdnan, το #heylepanto! vol.2 έχει προγραμματίσει σειρά εκδηλώσεων, συμμετέχοντας παράλληλα στους εορτασμούς του Δήμου Ναυπακτίας για τη Ναυμαχία του Λέπαντο (#Lepanto1571).

Η πρόσβαση σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 

1/10 “Διαβάζοντας την Etel Adnan, II”.

Ανάγνωση κειμένων και συνάντηση με την μεταφράστρια των βιβλίων της Etel Adnan, Βασιλική Γκέτσιου.  Βιβλιοπωλείο Adagio II, 8.30μμ.

 

2/10 “Etel Adnan, Εξόριστες λέξεις”, 2007.

Προβολή του ντοκιμαντέρ και συζήτηση με την σκηνοθέτη, Βουβούλα Σκούρα.

Ίδρυμα Μπότσαρη, 8.30μμ.

Παραγωγή: Cinergon. Συμπαραγωγή: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου / ΕΡΤ.

 

3/10 “Σμύρνη: μουσικός κοσμοπολιτισμός”.

Μουσική βραδιά με τους: Ελένη Αναγνωστοπούλου (τραγούδι, κρουστά), Φώτη Αναγνωστόπουλο (ούτι, λύρα, τραγούδι), Σπύρο Δελέγκο (μαντολίνο, λάφτα, τραγούδι), Γιάννη Παναγιωτόπουλο (ούτι, λύρα, τραγούδι). Επιμέλεια: Σπύρος Δελέγκος, εθνομουσικολόγος.  Ίδρυμα Μπότσαρη, 8.30μμ.

 

6/10 Κεντρική ξενάγηση στην έκθεση της Etel Adnan. Ίδρυμα Μπότσαρη, 6μμ.

+ ξεναγήσεις, ατελιέ

* 6/10 Αναβίωση της Ναυμαχίας του Λέπαντο από τον Δήμο Ναυπακτίας. Λιμάνι, 8.30μμ.

 

    1/10 Διαβάζοντας την Etel Adnan, II.

Για την πρώτη κατά σειρά εκδήλωση, η Βασιλική Γκέτσιου, μεταφράστρια των βιβλίων της Etel Adnan στα ελληνικά, συνομιλεί με την επιμελήτρια του heylepanto! vol. 2 για τη ζωή και το έργο της δημιουργού. Θα διαβάσει αποσπάσματα από μεταφράσεις της, παλαιότερων και μελλοντικών εκδόσεων των βιβλίων της Etel Adnan: Γράφοντας σε μια ξένη γλώσσα (ed. Galerie Lelong & Εκδόσεις Άγρα) – Σχετικά με το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (ed. Galerie Lelong & Εκδόσεις Άγρα) – Περί πόλεων και περί γυναικών (ed. Tamyras) – Χάινερ Μίλερ και Τιντορέττο, το τέλος του δέους (ed. L’Échoppe) – Ανεκτικότητα (ed. L’Échoppe) – Επιστρέφοντας στην Γιουρσενάρ και του βιβλίου της Simone Fattal: Etel Adnan, η ζωγραφική ως καθαρή ενέργεια (ed. L’Échoppe).

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο, Adagio II, με την ευγενική υποστήριξη του Σπύρου Αθανασίου.

Λίγα λόγια για την Βασιλική Γκέτσιου

Η Βασιλική Γκουγκουλίτσα-Γκέτσιου γεννήθηκε στην Καστοριά. Παιδί της μετανάστευσης – από την πλευρά της μητέρας της – των Καστοριανών γουναράδων της δεκαετίας του 1920 στο Παρίσι, όπου και έμαθε τα πρώτα της γράμματα, τελείωσε την Μέση Εκπαίδευση στην Καστοριά και στη συνέχεια σπούδασε Γαλλική Φιλολογία (Lettres Modernes) στο Πανεπιστήμιο της Grenoble. Από το 1979 διδάσκει Γαλλική γλώσσα, λογοτεχνία και πολιτισμό στο ΚΞΓ που διατηρεί ως σήμερα στη γενέθλια πόλη της.

Με τη μετάφραση ασχολείται τα τελευταία χρόνια, με ενδιαφέρον και ερασιτεχνική αφοσίωση, με σαφή προτίμηση σε κείμενα που σχετίζονται με τη καλλιτεχνική ζωή. Έχει μεταφράσει πολλά από τα πεζά της Etel Adnan. Τα δύο βιβλία από τις Εκδόσεις Άγρα, είναι τα πρώτα που βρήκαν τον δρόμο της δημοσίευσης, δίνοντας σε ευρύτερο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα την δημιουργό.

 

          2/10 Etel Adnan, Εξόριστες λέξεις, 2007.

Για τη δεύτερη βραδιά, θα προβληθεί η ταινία ντοκιμαντέρ της Βουβούλας Σκούρα, Etel Adnan, Εξόριστες λέξεις. Θα ακολουθήσει συζήτηση ανάμεσα στην σκηνοθέτη και την επιμελήτρια.

Η ταινία βασίζεται στην αλληλογραφία της Etel Adnan με τον καθηγητή Ιστορίας, Fawwaz Traboulsi, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο της Περί πόλεων και γυναικών (1993) και στις συζητήσεις της με την Βουβούλα Σκούρα, που ηχογραφήθηκαν ανάμεσα στο Παρίσι και τη Σκόπελο, από το 2003 ως το 2006. Η σκηνοθέτης, προσπαθεί να συνθέσει το ξεχωριστό πορτρέτο της Etel Adnan, μέσα από μια σειρά εικόνων, ήχων, γλωσσών, λαών και ταυτοτήτων.

Απέναντι στη θάλασσα – τη Μεσόγειο, που λειτουργεί ως διαπολιτισμικός σύνδεσμος – η Etel χρησιμοποιεί τη δική της γεωγραφία περί πόλεων και γυναικών. Παρίσι, Βαρκελώνη, Μούρθια, Άμστερνταμ, Σκόπελος, Ρώμη και Βηρυτός είναι οι πόλεις σταθμοί από τις οποίες η Etel μιλάει για τις γυναίκες και για τη στάση τους απέναντι στον σύγχρονο κόσμο. Θέματα, όπως το κάλυμμα κεφαλιού, η πολυπολιτισμικότητα, αναπτύσσονται κατά της συζήτησή της με την κριτικό θεάτρου, Ελένη Βαροπούλου.

Για την Etel, ο κόσμος χαράζει στη Βηρυτό. Η πόλη επαναπροσδιορίζεται μέσα από την ταινία καθώς το ιδιότυπο σύμπαν της περικλείει την απεικόνιση κλειστών και ανοικτών χώρων, το διάλογο ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, τη βαρύτητα και την ασημαντότητα.

 

Λίγα λόγια για την Βουβούλα Σκούρα

Η Βουβούλα Σκούρα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Γραφικές Τέχνες στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο. Έζησε στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια της ελληνικής δικτατορίας, όπου παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης (1970) και σεμινάριο Computer Graphics για video στο Middlesex Polytechnic (1988). Ασχολήθηκε με πειραματικές μικτές τεχνικές πάνω στη φωτογραφία που τις εφάρμοσε τόσο στις εκτυπώσεις (βιβλία, αφίσες) όσο και στις ταινίες της. Τα έργα της, φιλμ και βίντεο, έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ και πανεπιστήμια σε περισσότερες από πενήντα πόλεις. Οι ταινίες της Εσωτερική Μετανάστευση (1984) και Σκωρία Φωτός (1989) διακρίθηκαν με ειδικό έπαινο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Δράμας. Το βίντεο Μαύρο φεγγάρι πήρε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό Βίντεο Τέχνης Αθηνών (1998). Η ταινία Etel Adnan: Εξόριστες λέξεις κέρδισε το Βραβείο Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου στο 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (2008). Το 2009 τιμήθηκε με το ΕΒΓΕ Βραβείο Συνολικής Προσφοράς της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας.

Παραγωγή: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΕΡΤ Α.Ε.   CINERGON

 

          3/10 Σμύρνη: μουσικός κοσμοπολιτισμός.

Για την τρίτη βραδιά, θα πραγματοποιηθεί η μουσική εκδήλωση Σμύρνη: μουσικός κοσμοπολιτισμός με τετραμελές μουσικό σχήμα, σε επιμέλεια του εθνομουσικολόγου Σπύρου Δελέγκου. Ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της Σμύρνης, προ μεσοπολέμου, επιβεβαιώνει την αξιοσήμαντη συνύπαρξη των διαφόρων εθνοτικών κοινοτήτων (ελληνική, μουσουλμανική κ.ά.), με τον κοσμοπολιτισμό και τον πολυστυλισμό να αποτελούν μεταξύ άλλων βασικά χαρακτηριστικά της εν λόγω μουσικής κουλτούρας. Το μουσικό εγχείρημα της εκδήλωσης με τίτλο Σμύρνη: μουσικός κοσμοπολιτισμός, έρχεται να αναδείξει τις παραπάνω πτυχές συμπυκνωμένα μέσα από ένα μουσικό πρόγραμμα που εμπνέεται από το πρότζεκτ heylepanto! vol.2, αποτίοντας με τη σειρά του φόρο τιμής στην κοσμοπολίτισσα διανοούμενη Etel Adnan. Οι μουσικοί σκοποί και τα τραγούδια -κυρίως στην ελληνική γλώσσα, αλλά και στην τουρκική- ανήκουν στον χώρο της ανώνυμης αστικής παράδοσης της Σμύρνης, αλλά και κάποια αποτελούν δημιουργίες επώνυμων Σμυρνιών συνθετών. Ωστόσο το ρεπερτόριο αυτό, ουσιαστικά, υπερβαίνει τα όρια του εν λόγω άστεως, αποδεικνύοντας το χωροχρονικό ταξίδι της μουσικής γενικότερα, η οποία ζυμώνεται, αρκετές φορές, μέσα σε ευρύτερα πολιτισμικά πλαίσια.

Συμμετέχουν: Ελένη Αναγνωστοπούλου (τραγούδι, κρουστά), Φώτης Αναγνωστόπουλος (ούτι, λύρα, τραγούδι), Σπύρος Δελέγκος (μαντολίνο, λάφτα, τραγούδι), Γιάννης Παναγιωτόπουλος (ούτι, λύρα, τραγούδι).

 

Λίγα λόγια για τον Σπύρο Δελέγκο

Ο Σπύρος Δελέγκος είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος του Παν/μίου Πατρών και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στον τομέα της «Εθνομουσικολογίας και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας» του τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ε.Κ.Π.Α.. Διδάχτηκε παραδοσιακή μουσική και λάφτα στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών υπό τη διεύθυνση του Χρίστου Τσιαμούλη, θεωρητικά της Δυτικής Κλασικής Μουσικής (Ειδικό Αρμονίας) στη Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών, Ανατολική μουσική και κλασικό μαντολίνο ιδιωτικώς. Γνωρίζει λαϊκή κιθάρα και τρίχορδο μπουζούκι. Επίσης, έχει εισαχθεί και στο τμήμα Φιλοσοφίας του Παν/μίου Πατρών.

Από το 1997 έως και σήμερα έχει εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές, φεστιβάλ και έχει επιμεληθεί αφιερώματα: Ελληνική Απόλαυσις: Γιώργος Κατσαρός-Θεολογίτης (2009, 2013), Σπύρος Περιστέρης (2014), Μελοποιημένη ποίηση: Δ. Καρατζάς & Αντ. Φωστιέρης (2015), Απόηχος (2018). Έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο: Αδέσποτον κ.ά. και έχει αποτελέσει ιδρυτικό μέλος της ομάδας τέχνης Σταλακτίτες με την οποία παρουσίασε το έργο Ελληνικά λαϊκά παραμύθια, όπως και αρκετών μουσικών σχημάτων: Μπάσο-Καντίνι, Τρίκυκλο.

Είναι καθηγητής μουσικής στη Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών και έχει την ευθύνη-επιμέλεια της Ορχήστρας Αστικής Λαϊκής Μουσικής. Στο πλαίσιο της ερευνητικής του ιδιότητας έχει λάβει μέρος με εισηγήσεις σε διάφορα διεθνή επιστημονικά συνέδρια μουσικολογίας (Πανεπιστήμιο Κύπρου, ICTM Μαρόκο κ.ά.).

Λίγα λόγια για την Etel Adnan

Η Etel Adnan γεννήθηκε στη Βηρυτό το 1925 από Ελληνίδα Σμυρνιά μητέρα και Σύρο πατέρα. Έπειτα από σπουδές στη φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια της Σορβόννης, του Μπέρκλεϊ και του Χάρβαρντ, δίδαξε τη φιλοσοφία από το 1958 ως το 1972 στο Σαν Ραφαέλ στην Καλιφόρνια. Υιοθέτησε την αμερικανική γλώσσα και άρχισε να γράφει κυρίως ποίηση συμμετέχοντας ενεργά στο κίνημα των ποιητών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Από το 1972 ως το 1977 εγκαταστάθηκε στη Βηρυτό και εργάστηκε ως πολιτιστική συντάκτρια. Αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Σαουσαλίτο στην Καλιφόρνια λόγω του Λιβανικού εμφυλίου, όπου αφοσιώθηκε στα εικαστικά και τη γραφή. Μαζί με την ποίηση, τη λογοτεχνία και τα δοκίμια, συνέχισε να ζωγραφίζει, να σχεδιάζει, να βιντεοσκοπεί, αλλά και να υφαίνει ταπισερί. Έκτοτε ζει ανάμεσα στο Λίβανο, τις Η.Π.Α. και τη Γαλλία.

Συνεργάστηκε με διακεκριμένους δημιουργούς, ποιητές, συνθέτες, σκηνοθέτες, ενώ έργα της έχουν μελοποιηθεί, σκηνοθετηθεί και παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ. Είχε μεγάλη απήχηση στο ευρύτερο κοινό με τη συμμετοχή της στη Documenta 13, το 2012. Ακολούθησαν σημαντικές μονογραφικές εκθέσεις στα Whitney Museum και New Museum της Νέας Υόρκης, στο Mathaf της Ντόχας, στο Museum der Moderne του Σάλτζμπουργκ, στη White Cube Gallery του Χονγκ Κονγκ, στο IMMA του Δουβλίνου, στη Serpentine Gallery του Λονδίνου, στο Moderna Museet του Μάλμο, στη Fundación Banco Santander της Μαδρίτης, στο Institut du Monde Arabe του Παρισιού και στο Zentrum Paul Klee της Βέρνης. Στην Ελλάδα έχει συμμετάσχει ως προσκεκλημένη του Θεόδωρου Τερζόπουλου σε διεθνείς συναντήσεις θεάτρου (Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών και Σικυώνα).

Ανάμεσα στις συνεργασίες της και δύο φιλμ: Etel Adnan: Εξόριστες λέξεις της Βουβούλας Σκούρα (2007) & Ismyrne των Joana Hadjithomas/Khalil Joreige (2016). Παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση στην Ελλάδα, στο Ίδρυμα Μπότσαρη, στη Ναύπακτο.

Επιμέλεια: Magda Cirillo / bonjourheyheyparis@gmail.com / +33 6 13042901, +30 6972 179798

Συμπαραγωγή: heyheyparis ! – ΑΜι – Χρυσός Όμιλος Αντισφαίρισης.

Με την οικονομική και ευγενική υποστήριξη των:

συνεργάτες & εθελοντές, Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Δήμος Ναυπακτίας, Πρεσβεία του Λιβάνου στην Ελλάδα, Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου, Ελληνικά Πετρέλαια, Σύνδεσμος Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων 1ης ΓΕN Αιτ/νίας, Ολυμπία Οδός, Galerie Lelong & Co. Paris, Kalfayan Galleries Αθήνα-Θεσ/νίκη, Hotel Nafpaktos, Nafsweek.gr, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

heylepanto! vol.2

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

“Εισβολή …” «Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο…»

Published

on

By

Παρουσιάζεται απρόσκλητη, χωρίς προειδοποίηση, χωρίς να την περιμένεις με πρόσωπο παγερό, ύφος βλοσυρό, δόντια σφιγμένα. Δεν κτυπά την πόρτα, την παραβιάζει, την γκρεμίζει.

Αν είναι και μισάνοικτη, τότε είναι που δε χάνει την ευκαιρία.

Ορμάει με βία, χρησιμοποιώντας όλα της τα όπλα. Με αεροπλάνα σκεπάζει τον ουρανό.

Με καράβια καλύπτει τις θάλασσες.

Με τανκς, στρατιώτες και ξιφολόγχες καρφώνει το χώμα, χαράζει την πράσινη γραμμή. Παραβιάζει, ως εχθρός, τα σύνορα ανεξάρτητης χώρας, με στόχο την κατάκτηση εδαφών, ή την υπόταξη της.

Αυτή είναι η εισβολή.

Είναι ανεπιθύμητη, αλλά δεν την ενδιαφέρει!

Τη δουλειά της να κάνει, το σπόρο της να σπείρει, ο καρπός της να φυτρώσει (η κατοχή), κι ας έχει σπαρθεί σε ξένο σώμα, κι ας μεγαλώνει σε αφιλόξενο τόπο! Ποτέ δε χαμογελά. Αντίθετα το βλέμμα της είναι σκοτεινό, η μορφή της αποκρουστική.

Ό,τι θέλει, το αρπάζει μόνη της, χωρίς να ρωτήσει, χωρίς να περιμένει.

Με το που της δίνεται η ευκαιρία ορμάει, προσπαθώντας να επιβάλει τους δικούς της όρους, να γίνει αφεντικό, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα! Βασικά της όπλα είναι η δύναμη και η βία.

Αυτές τη συνοδεύουν, μ’ αυτές πορεύεται, μ’ αυτές ζει. Όποιο μέρος «επισκέπτεται», αφήνει τα διαπιστευτήρια της: προσφυγιά, πείνα, εκτελέσεις, θάνατος, αγνοούμενοι, ορφάνια, ερείπια, καταστροφή, κατοχή …!

Είναι τόσο αποκρουστική, που ο κόσμος, έντρομος, αντιστέκεται, αγωνίζεται να την αποκρούσει, να εμποδίσει την είσοδο της.

Άλλοτε τα καταφέρνει και δεν της επιτρέπει να προχωρήσει. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η εισβολή μετανιώνει για την απόφαση «επίσκεψης» της.

Υποχωρεί και περιμένει μιαν άλλη ευκαιρία! Άλλες φορές όμως πετυχαίνει το σκοπό της, εκμεταλλευόμενη αδυναμίες, μίση, διχασμούς, εμφυλίους, όπως έγινε το 1974, στις 20 του Ιούλη, ημέρα Σάββατο, στην Κύπρο.

Τότε που ο ουρανός γέμισε με κόκκινα μισοφέγγαρα και η εισβολή έκοψε τη μεγαλόνησο στα δυο, χωρίς αναστολές, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς οίκτο!

Τα χρόνια περνάνε και ο καρπός της εισβολής, η κατοχή, μεγαλώνει και απλώνει σιγά, σιγά ρίζες, στο νέο έδαφος. Γεννά παιδιά, δημιουργεί απογόνους, αλλάζει τη γεωγραφική και πληθυσμιακή σύνθεση του τόπου.

Σβήνει το παρελθόν, το μετασχηματίζει, σε σημείο που να μη θυμίζει τίποτα από το χθες. Με υπομονή, επιμονή και μεθοδικότητα, όπως η αράχνη, υφαίνει τον ιστό της, επενδύοντας, αν όχι στη λήθη, στη συνήθεια. Και τα καταφέρνει.

Η μνήμη σιγά – σιγά ξεθωριάζει. Οι μεγαλύτεροι που έζησαν την εισβολή, λιγοστεύουν.

Οι νεότεροι ακούνε την ιστορία της εισβολής σαν ένα γεγονός μακρινό, μιας άλλης εποχής. Κι ας στέκει απέναντι τους ο Πενταδάκτυλος, αλυσοδεμένος.

Κι ας βλέπουν το τούρκικο μαχαίρι να είναι βυθισμένο βαθιά στα σωθικά του.

Το όνομα της εισβολής, δυστυχώς, ξεθωριάζει, αλλοιώνεται και μνημονεύεται μόνο στις θλιβερές, τραγικές επετείους.

Ήδη κάποιοι αποκαλούν τον καρπό της, την κατοχή, «συνιστών κράτος» …!

Κι αυτή χαμογελά πονηρά, γιατί κατάφερε, μετά από χρόνια, να κρύβει το πραγματικό της όνομα και να ξεγελά τον κόσμο.

Δεν είναι πια ο παράνομος επισκέπτης, που εισέβαλε βίαια, εκδιώκοντας, εκτελώντας και κατακτώντας.

Δεν είναι πλέον η εισβολή, με το παιδί της, την κατοχή, αλλά ένας «ισότιμος εταίρος και συνομιλητής», που επιδιώκει την …επανένωση!

Φιλότιμη η προσπάθεια αλλαγής του ονόματος και πετυχημένη, ως ένα βαθμό, για εκείνους που δε διαβάζουν το βιβλίο της ιστορικής μνήμης.

Γιατί, στο ληξιαρχείο της ιστορικής μνήμης, είναι καταχωρημένα τα πραγματικά της στοιχεία.

Όνομα: Εισβολή. Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιουλίου 1974. Τόπος γέννησης: Κύπρος. Όνομα γονέων: Τουρκία.

Γι’ αυτό έχουμε χρέος να κρατήσουμε ζωντανή και γρηγορούσα την ιστορική μας μνήμη. Έχουμε χρέος να αντισταθούμε στη λήθη και να μείνουμε όρθιοι στη γη που μας γέννησε.

Η διατήρηση της ιστορικής συνείδησης είναι η έσχατη πράξη αντίστασης μέσα στην γενική παρακμή.

Γιατί οι λαοί που δεν έχουν μνήμη δεν έχουν και μέλλον.

Του Πέτρου Πιτσιάκκα

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος: «ΝΑΙ στην Πολυτεχνική Σχολή, αλλά με έδρα και λειτουργία στο Αγρίνιο»

Published

on

By

Σε ανακοίνωση σχετικά με τη συμπεριλήψη στην ημερήσια διάταξη της έκτακτης συνεδρίασης της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών του θέματος μεταφοράς των πανεπιστημιακών τμημάτων από το Αγρίνιο στην Πάτρα, ο βουλευτής Αιτωλ/νιας του ΚΙΝ.ΑΛ – ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Κωνσταντόπουλος αναφέρει:

«Μόνο ως ένα παιχνίδι εντυπώσεων μπορεί να εκληφθεί η επιλογή της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Πατρών να συμπεριλάβει στην ημερήσια διάταξη της σημερινής έκτακτης συνεδρίασης της Συγκλήτου το ζήτημα της μεταφοράς της έδρας του Τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος και του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας από το Αγρίνιο στην Πάτρα.

Όταν μάλιστα είναι νωπή ακόμη η σφραγίδα του ΕΘνικού Τυπογραφείου στον Νόμο 4610/2019 ο οποίος παρά τις αλλαγές που προέβλεπε, διατηρούσε την έδρα τους στο Αγρίνιο.

Είναι πλέον προκλητική η συστηματική προσπάθεια που συντελείται για την πανεπιστημιακή αποψίλωση του μεγαλύτερου νομού της χώρας, της Αιτωλοακαρνανίας, από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Πατρών.

 

Δεν είναι δυνατόν να γίνουν τα Τμήματα αυτά η Ιφιγένεια προς ευγενική εξυπηρέτηση ορισμένων, όταν μάλιστα, οι χωροταξικές και υλικοτεχνικές υποδομές είναι διασφαλισμένες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

 

Δεν είναι δυνατόν το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης να λειτουργεί υποδειγματικά επί 45 συναπτά έτη σε τρεις διαφορετικές πόλεις, Κομοτηνή Ξάνθη και Αλεξανδρούπολη και να μην μπορεί να λειτουργήσει το Πανεπιστήμιο Πατρών σε Πάτρα Μεσολόγγι και Αγρίνιο, όταν με την Ιόνια Οδό και τη Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» οι αποστάσεις έχουν ελαχιστοποιηθεί.

 

Το Πανεπιστήμιο Πατρών όφειλε να αποτρέπει τις συνεχείς θεσμικές αλλαγές που προωθούνται από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Ειδικά όταν αυτές αφορούν θέματα που σχετίζονται με τη λειτουργία τμημάτων. Όχι μόνο για να εμποδίζει με κάθε τρόπο την απαξίωση των πτυχίων των φοιτητών του. Αλλά κυρίως, διότι ως ένας φάρος γνώσης, παιδείας και πολιτισμού όφειλε να διαδραματίζει έναν ευρύτερο ρόλο στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος. Όφειλε να μεριμνά για τη διάχυση και διασύνδεση της γνώσης με την τοπική αγορά με στόχο την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Δυτικής Ελλάδας.

 

Προσωπικά, θεωρώ χρέος μου απέναντι στους φοιτητές των τμημάτων αυτών, τις οικογένειές τους και την τοπική κοινωνία της Αιτωλοακαρνανίας να παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για να αποτρέψω μια τέτοια εξέλιξη. Ακόμη κι αν πρόκειται εν τέλει για ειλημμένες αποφάσεις.

 

Η θέση μου είναι ξεκάθαρη:

ΝΑΙ στην Πολυτεχνική Σχολή, αλλά με έδρα και λειτουργία στο Αγρίνιο.

ΝΑΙ στην αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων για τους φοιτητές τους.

ΝΑΙ στην περαιτέρω ενίσχυσή τους.

Είναι η ώρα που ο καθένας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του. Θα πρέπει να αποφύγουμε ένα δεύτερο Σχέδιο Αθηνά ή άλλον έναν νόμο Γαβρόγλου, χωρίς διάλογο και fast track διαδικασίες και χωρίς έκφραση γνώμης της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Μετεκλογικές σκέψεις σε εθνικό και τοπικό επίπεδο

Published

on

By

Ο νέος πρωθυπουργός,  με βάση το σχέδιο και το πρόγραμμα που επιθυμεί να κυβερνήσει, συγκρότησε το υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι υπουργοί και οι αναπληρωτές υπουργοί.

Βεβαίως  η εκτελεστική εξουσία περιλαμβάνει και τους υφυπουργούς που έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες αλλά δεν συμμετέχουν στο υπουργικό συμβούλιο.

Κριτικές, όπως είναι φυσικό, διατυπώθηκαν, τόσο θετικές όσο και αρνητικές.

Οι περισσότερες από αυτές επικεντρώνονται στον αριθμό των υπουργών και υφυπουργών, στην ελάχιστη εκπροσώπηση του γυναικείου φύλου καθώς και στην τάση «τεχνοκρατικοποίησης» της εκτελεστικής εξουσίας. Άλλοι εκφράστηκαν θετικά και άλλοι αρνητικά για τα    παραπάνω σημεία.

Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και ως εκ τούτου δεν θα διατυπώσουμε καμία κρίση γι αυτά επί του       παρόντος.

Αυτό πάντως που προκύπτει είναι ότι ο νέος πρωθυπουργός φαίνεται ότι ήταν σε ετοιμότητα, καλά προετοιμασμένος για τη συγκρότηση της κυβέρνησης αξιοποιώντας όλα τα κριτήρια με τα οποία φαίνεται ότι θα κυβερνήσει, ασχέτως αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με το συγκεκριμένο μοντέλο.

Τοποθέτησε υπουργούς και υφυπουργούς με γνώση και εμπειρία στα θέματα που αναλαμβάνουν.

Ανέθεσε σε πρωτοκλασάτα στελέχη  τα πιο «βαριά» χαρτοφυλάκια. Επέδωσε σε κάθε υπουργό πλάνο εργασιών για τους πρώτους έξι μήνες και δεσμεύτηκε για διαρκή  έλεγχο και αξιολόγηση.

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν σε εθνικό επίπεδο, στα του δήμου μας, κι ενώ έχουν περάσει σαράντα περίπου ημέρες από το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών, δεν παρατηρείται αντίστοιχη κινητικότητα και ετοιμότητα.

Για να είμαστε βέβαια ακριβείς παρατηρείται κινητικότητα αλλά  στις φήμες περί θέσεων.

Σενάρια πολλά,  που όλοι ψάχνουν να δουν αν είναι βάσιμα ή αν πρόκειται για fake news.

Και ενώ θεωρείται βέβαιη η  συνεργασία της δημοτικής ομάδας με τις παρατάξεις του Τσουκαλά και του Μπουλέ, δεν φαίνεται να έχουν ξεκαθαρίσει οι όροι αυτής της συνεργασίας, δεν φαίνεται να έχει καταλήξει το τελικό σχήμα διοίκησης του δήμου.

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι εύκολο το εγχείρημα.

Ο νέος δήμαρχος έχει να αντιμετωπίσει πρώτα από όλα το σύστημα και το αποτέλεσμα της απλής αναλογικής και κατά δεύτερο την έλλειψη πείρας πολλών συμβούλων στα θέματα της διοίκησης του δήμου, ιδίως σε καίριες διευθύνσεις , όπως η τεχνική υπηρεσία που διαχειρίζεται όχι μόνο τα έργα αλλά και τα «καυτά» πολεοδομικά ζητήματα της Ναυπάκτου.

Και είναι τέτοιο το σύστημα που ο δήμαρχος δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει «δύσκολες» αντιδημαρχίες σε «εξωκοινοβουλευτικούς» κατά αναλογία με την κεντρική πολιτική σκηνή, που οι εξωκοινοβουλευτικοί είναι παραπάνω από τους μισούς υπουργούς.

Είναι αλήθεια ότι η επιλογή του σχήματος διοίκησης του δήμου εξελίσσεται σε σπαζοκεφαλιά για το νέο δήμαρχο.

Πολλές οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη και μεταξύ αυτών ότι οι συνεργασίες δεν είναι εύκολη υπόθεση κι ότι αυτή η θητεία φαίνεται ότι θα είναι η πρώτη και η τελευταία με απλή αναλογική.

Οι επόμενες δημοτικές εκλογές σε τέσσερα χρόνια θα γίνουν με άλλο εκλογικό νόμο και το σίγουρο είναι ότι αρκετοί από τους εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους αυτή την παράμετρο την λαμβάνουν σοβαρά υπόψη.

 

#Δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία Ηλεκτρονική συνδρομητική εφημερίδα Nafsweek, που κάθε Παρασκευή φτάνει στα e-mail των συνδρομητών μας.

 

Continue Reading

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ