Η Ναύπακτος, η  γραφική νύφη του Κορινθιακού, δέχεται επισκέπτες όλο το χρόνο.

Άλλωστε  φροντίδα όλων των φορέων της πόλης,  με επικεφαλής το Δήμο, σ ‘αυτό αποβλέπει.

Να καταστεί η πόλη και η γύρω περιοχή, πόλος έλξης τουριστών, σ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο στην τουριστική περίοδο των θερινών διακοπών.

Μ’  αυτό το σκεπτικό υλοποιούνται ή προγραμματίζονται έργα ανάπλασης ή κατασκευής νέων.

Διοργανώνονται ευχάριστος εκδηλώσεις.  Αυτές λειτουργούν ως μαγνήτες και έλκουν τον κόσμο.

Δύο ξεχωρίζουν.  Η μια παγκόσμιας ακτινοβολίας , η ξακουστή και ανεπανάληπτη Ναυμαχία της Ναυπάκτου.

Η άλλη, πανελλήνιας εμβέλειας,  το παζάρι της Ναυπάκτου στο τέλος του Οκτωβρίου.

Όσο πλησιάζουν οι μέρες των εορτών και των θερινών διακοπών,  τόσο πληθαίνουν οι εικόνες εξωτερικής προόδου της πόλης.

Αναπληρώνονται τα δενδρύλλια των πλατειών των δρόμων , όσα δεν κατόρθωσαν να ζήσουν.

Τοποθετούνται καινούργιοι κάδοι απορριμμάτων. Μάλιστα αυξάνεται ο αριθμός τους με την τοποθέτηση  νέων σε ευαίσθητα σημεία.

Της Δημοτικής  Αστυνομίας τελείωσε ο  χρόνος προσαρμογής και βρίσκεται σε δράση.

Οι  όμορφες παραλίες με τα βαθύσκιωτα  πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά καθαρίστηκαν. Ο Δήμος δεν έμεινε αδρανής. Αλλά και  Σύλλογοι , όπως  ο νεοσύστατος των εν Ναυπάκτω Αλβανών,  βοήθησαν στην κατεύθυνση του ευπρεπισμού.

Στο Λιμάνι και στο Στενοπάζαρο το τουριστικό χρώμα είναι εμφανές.

Μία βραδινή βόλτα στα κατακάθαρα σοκάκια είναι όλα τα λεφτά.

Τα ξενοδοχεία ύπνου και ευπρεπίσθηκαν και αυξήθηκαν.

Φυσικά πίσω από τη θεάρεστη αυτή πρωτοβουλία, παρακολουθεί με άγρυπνο μάτι,  ο Κερδώος Ερμής.

Φιλοδοξία κάθε χρόνο ν’ αυξάνεται ο αριθμός των κλινών.

Ακόμα και τα λίγα αδέσποτα που περιπλανιόντουσαν στους δρόμους,  βρήκαν χώρο φιλοξενίας.

Ευτυχώς αγέλες αγριόχοιρων ή λύκων δεν έκαναν αισθητή την παρουσία τους.

 Ο τόπος γίνεται πιο ανθρώπινος. Οι άνθρωποι τον  χαίρονται οργανωμένο καθαρό πολιτισμένο.

Οι νέοι πεζόδρομοι, οι μικρές πλατείες,  γέμισαν,  χαριτωμένα τοποθετημένα, τραπεζοκαθίσματα,  καταστημάτων εστίασης.

Τριπλή επιτυχία. Τα κτίρια όπου στεγάζονται καλλωπίστηκαν και ομορφαίνουν την περιοχή.

Οι άνθρωποι και άνετα φιλοξενούνται και επικοινωνούν μεταξύ τους στην πρωινή ή απογευματινή έξοδό τους.

Νέες θέσεις εργασίας ξεδιπλώνονται σε μία κρίσιμη περίοδο ανεργίας.

Είναι μία περίοδος που επιβάλλει τη σοβαρότητα στον πολίτη.

Αν η πόλη προσφέρει στους πολίτες , στην καθαριότητα,  στο κυκλοφοριακό,  στην εξυπηρέτηση,  το κλίμα συμπεριφοράς του ατόμου αλλάζει.

Ας μη  διαφεύγει της προσοχής.

Η πόλη εκπολιτίζει αλλά και αποκαρδιώνει.

 Έχει γίνει συνήθεια. Υπερβολική προβολή ενεργειών της κοινωνίας.

Δεκαπενταύγουστος προ των πυλών.

Η μεγάλη έξοδος των πολιτών από τους θορυβώδεις πόλεις προς τη μαγευτική ύπαιθρο έχει αρχίσει.

Οι  πόλεις αδειάζουν, διατυμπανίζεται σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Υπερβολικός θεωρείται ο τίτλος της απόδρασης.

Όταν στην Ελλάδα κυκλοφορούν πάνω από δέκα  εκατομμύρια αυτοκίνητα,  λογικό είναι.

Τις ημέρες των διακοπών,  να οργώνουν τους εθνικούς δρόμους, διακόσιες χιλιάδες  οχήματα. Ιδιαίτερα όταν οι δρόμοι της εξόδου είναι μόνο δυο.

Αν με προσοχή κοιτάξει κάποιος το τροχοφόρο, απογοητεύεται.

Ένας , δύο, στο εσωτερικό του.

Διάβηκαν,  ανήκουν στο παρελθόν οι  όμορφες εποχές που ολόκληρη οικογένεια επιβιβαζόταν στο όχημα.

Παιδιά για δεκαπενθήμερες  και βάλε καλοκαιρινές διακοπές.

Τώρα για μία δυο ημέρες. Σπάνια ακούγεται το τριήμερο.

Για εβδομαδιαία απόδραση καμία κουβέντα.

Τα ίδια μέσα που υπερβάλλουν για την τεράστια έξοδο,  είναι αυτά που λαμβάνουν απαντήσεις, στα λιμάνια,  στα πρακτορεία.

Έτσι για διήμερο. Να ξεφύγουμε λιγάκι από την αποπνικτική καθημερινότητα της πόλης. Ακούγεται  μαγνητοφωνημένη η  απάντηση.

Οι  πολλοί μάλιστα προχωρούν ακόμα περισσότερο.

Μας έχει καλέσει φιλικό μας  ζευγάρι ή επισκεπτόμαστε τους γονείς μας.

Στους δρόμους όμως για τη μεγάλη και ηρωική έξοδο.

Σαν τις χάντρες των τριαντάτριών  χαντρών κεχριμπαρένιων  κομπολογιών τα αυτοκίνητα στους επαρχιακούς δρόμους κινούνται αργά.

Στους δρόμους  που οδηγούν στα διάσπαρτα χωριά.

Είναι κοινό μυστικό. Στα περισσότερα υπάρχουν αφιερωμένοι ναοί στη Μεγαλόχαρη.

Κολλημένα το ένα πίσω από το άλλο. Μοιάζουν  σαν τρένο με πολλά βαγόνια. Με μία διαφορά. Κάθε βαγόνι  έχει τη δική του μηχανή.

Κατά διαστήματα ο στενός δρόμος πλαταίνει.

Τότε γίνεται της τρελής.

Ανάπτυξη ταχύτητας μήπως επιτευχθεί   προσπέραση.

Να κερδηθεί η ελάχιστος χρόνος κατά την άφιξη.

Γρήγορο το τρέξιμο και ας διέρχεται ο δρόμος μέσα από χωριά που κατοικούνται.

Ήρωες  οι κάτοικοί τους,  φυλάττουν  Θερμοπύλες.

Στενοί  οι δρόμοι,  με διαδοχικές στροφές,  χωρίς καλή ορατότητα.

 Το σημαντικότερο. Ανύπαρκτα πεζοδρόμια.

Οι κάτοικοι όταν εγκαταστάθηκαν έφτιαξαν τα σπίτια τους να εφάπτονται του δρόμου.

Και ας  είχαν  τεράστιο χώρο ελεύθερο στο πίσω μέρος της οικίας τους.

Να μη γίνει πεζοδρόμιο;

Ποιος μπορεί να δώσει πειστική απάντηση.

Τα κράτη, με εορταστικές εκδηλώσεις, τιμούν επετείους που συνδέονται με σημαντικά γεγονότα της ιστορίας τους.

Ξεχωριστά αυτά που αφορούν την αποκατάσταση Δημοκρατίας,  καταλαμβάνουν πρώτες θέσεις.

Στην Ελλάδα ύστερα από επταετή στέρηση της Δημοκρατίας,  αποκαταστάθηκε και πάλι πριν από πενήντα δύο  χρόνια την 24η Ιουλίου 1974.

Μπορεί ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού να πιστεύει ότι δεν υπάρχει ανάγκη μιας ξεχωριστής εορτής.

Με το αιτιολογικό ότι τη Δημοκρατία επιβάλλεται  να την τιμάμε κάθε μέρα με τη συμπεριφορά μας.

Οι  καθημερινές όμως απασχολήσεις του ανθρώπου, συχνά τον αποπροσανατολίζουν.

Γι’ αυτό μία μέρα του χρόνου επιβάλλεται να μας θυμίζει το ευχάριστο γεγονός της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Καθιερώθηκε μία λιτή εορτή στην οποία καλούνται να συμμετάσχουν. Η κυβέρνηση,  οι πολιτικοί αρχηγοί,  οι πρώην πρόεδροι της Δημοκρατίας, οι  πρώην πρωθυπουργοί και πρόσωπα που διακρίνονται σε τομείς  της κοινωνικής ζωής.

Η παρουσία τους επισημοποιεί τη Δημοκρατική ενότητα του λαού.

Η φετινή εορτή της Δημοκρατίας  σημαδεύτηκε από την απουσία ατόμων που κλήθηκαν να παραστούν,  όπως επιβάλλει το πρωτόκολλο το οποίο ισχύει από την ημέρα καθιέρωσης.

Η δικαιολογία,  όσων δεν εσιώπησαν,  ότι δεν επιθυμούσαν να συγχρωτιστούν με πρόσωπα που έχουν ολοκληρωτικές απόψεις δε στέκει.

Η παρουσία είναι εκείνη που δίνει η αίγλη στην εορτή,  προβληματίζει και παραδειγματίζει για αλλαγή στάσης των αντιφρονούντων.

Επιπλέον στο διάστημα του χρόνου που μεσολάβησε από πέρυσι ως φέτος,  δεν σημειώθηκε κάποιο γεγονός που απαξιώνει τη εορτή ή δικαιολογεί την απουσία.

Ούτε τα πρόσωπα της εμφαντικής άρνησης πρόσφατα απόκτησαν τη θεσμική ιδιότητα της πρόσκλησης.

Στο παρελθόν με τις ίδιες προϋποθέσεις παραβρέθηκαν στην εορτή.

Μάλιστα με συνθήκες τις οποίες τώρα καταγγέλλουν.

Λησμονούμε ότι την εορτή δεν τη διοργανώνει ο κύριος ή η κυρία Χ,  αλλά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά το θεσμικό του ρόλο,  όπως προβλέπει η λειτουργία του πολιτεύματος.

Η μία αποδοχή της πρόσκλησης,  αν δεν είναι δικαιολογημένη,  δείχνει έλλειψη σεβασμού σε θεσμούς που ενώνουν και σφυρηλατούν την κοινή πορεία του λαού.

Η Δημοκρατία είναι κοινό όραμα.

Σημειώνεται πολιτικό ολίσθημα αν υπάρχει η άποψη ότι  δύναται να προσαρμόζεται στα θέλω του οποιουδήποτε μέλους της κοινωνίας.

Ίσως ήταν και λάθος, αν έγινε, το γκάλοπ σχετικό με την ανάγκη της εορτής της Δημοκρατίας.  Αυτή είναι θεσμός, δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις.

Τα οφέλη από μία πρόσκαιρη διαφήμιση άρνησης, είναι μηδαμινά.

Ο κόσμος περιμένει συνεννόηση ομοψυχία

Είναι κοινό μυστικό ότι τα περιθώρια διαφοροποιήσεων σε εθνικά θέματα στενεύουν.