Στους τοίχους, στους στύλους, σε κάθε μέσο μαζικής ενημέρωσης, τον καλοπροαίρετο μήνα Αύγουστο, μία διαφήμιση κυριαρχεί.
Αυτή που ανακοινώνει, με τεράστια φωτογραφία της ορχήστρας, κάποιο πανηγύρι.
Και είναι τόσα πολλά, κάθε χωριό, κάθε πόλη έχει το δικό της, ώστε αφίσες καρφώνονται και σε αιωνόβια δέντρα, που έχουν την ατυχία να βρίσκονται σε καίρια σημεία, απ’ όπου διέρχεται πολύς κόσμος.
Το πανηγύρι είναι υπαίθρια εκδήλωση, με την ευκαιρία θρησκευτικής γιορτής.
Όταν τιμάται μνήμη του Πολιούχου του χωριού, της πόλης ή Αγίου που γιορτάζει σε γραφικό εξωκλήσι.
Γνώριμο έθιμο του ελληνικού λαού’ που ανατρέχει σε βάθος του παρελθόντος χρόνου. Μπορεί σήμερα να έχει ξεφύγει από την παράδοση.
Ο εκσυγχρονισμός του, σε καμία περίπτωση δεν το υποβιβάζει, δεν τους στερεί την αίγλη του.
Όπως και παλαιότερα, έτσι και σήμερα, το θρησκευτικό συναίσθημα εκδηλώνεται έντονο.
Πηγαίνω να ανάψω ένα κεράκι στην Παναγία, στον Άγιο που γιορτάζει, λέει ο συνομιλητής. Ανεξάρτητα αν ο περισσότερος χρόνος του αφιερώνεται στη διασκέδαση που ακολουθεί.
Ομολογείται το θρησκευτικό γνώρισμα των Ελλήνων.
Άριστα να συνδυάζει τη θρησκευτική κατάνυξη με τον ξέφρενο πανηγυρισμό.
Γράφω για ακράτητο ενθουσιασμού που οδηγεί σε επικίνδυνες παρεκτροπές.
Γίνονταν παρεξηγήσεις που έφταναν στο σημείο την ξεχωριστή χαρμόσυνη πανηγυρική μέρα, να τη λούζουν στο αίμα.
Τόσο φοβερά γεγονότα συνέβησαν ώστε το χωριό, για μεγάλο χρονικό διάστημα, διέκοψε τη διοργάνωση. Μόλις τα τελευταία χρόνια αναβιώνει και πάλι.
Χρειάζεται όμως επαγρύπνηση ν’ αποφευχθούν παρόμοια γεγονότα.
Συνήθως το πανηγύρι αρχίζει μετά το τέλος του εσπερινού, την παραμονή της γιορτής. Το τέλος της πρώτης φάσης τελείωνε με το χτύπημα της πρώτης καμπάνας που καλούσε τον κόσμο στον ιερό ναό.
Ξεκινά το μεσημέρι. Είτε με την επίσκεψη της ορχήστρα σε σπίτια αρχόντων του χωριού, ραντεβού στην κεντρική πλατεία, ή κατευθείαν εκεί.
Τα περισσότερα χωριά το πανηγύρι διαρκούσε τρεις ημέρες.
Παραμονή, ανήμερα, επόμενη της γιορτής.
Σήμερα ο χρόνος περιορίστηκε σε μία μέρα.
Οι πανηγυριστές φιλοξενούνται στους χώρους εστίασης του χωριού.
Αυτοί μπορεί να είναι μόνιμοι ή στήνονται μόνο για την ημέρα της γιορτής.
Παλαιότερα η φιλοξενία ήταν υπόθεση των κατοίκων για μία, δύο και τρεις ημέρες.
Σήμερα η μετάβαση και η αναχώρηση είναι άνετη υπόθεση. Σε αντίθεση με τα περασμένα χρόνια. Οι πανηγυριστές μετέβαιναν και έφευγαν πεζοί.
Αρκετοί κρατούν το γραφικό έθιμο της πεζοπορίας και το συνδυάζουν με την ανταπόδοση ευχαριστία στον Άγιο που τιμάται.
Ευχάριστη νότα αποτελεί η καθολική συμμετοχή στο χορό.
Η πλατεία πλημμυρίζει από χορεύτριες, χορευτές κάθε ηλικίας.
Κοινή διαπίστωση. Η αναζωογόνηση των πανηγυριών έλκει.
Για αυτό κάθε χρόνο και ωραιότερα φουντώνουν.



