Στα προγράμματα των κομμάτων ανάμεσα στα πολλά και σημαντικά θέματα προς υλοποίηση, περίοπτη θέση καταλαμβάνει ο επαναπατρισμός των νέων που εργάζονται στο εξωτερικό.

Ιδιαίτερα αυτών που αποφοίτησαν από τα Ελληνικά Ππανεπιστήμια και έφυγαν στην αλλοδαπή.

Μάλιστα σφοδρή κριτική δέχονται οι  παρατάξεις που κυβέρνησαν δύο τετραετίες.

Για την αδράνειά τους να περιορίσουν την ομαδική φυγή.

Να σταδιοδρομήσουν σε ξένες χώρες επαγγελματικά ύστερα από τις σπουδές του στα Ελληνικά Πανεπιστήμια .  Αρκετοί μάλιστα έτυχαν και μεταπτυχιακούς τίτλους.

Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι ένας σημαντικός αριθμός εκ των αριστούχων, έχει φύγει γι’ άλλες χώρες.

Η απάντηση στο ερώτημα γιατί αυτή η τάση φυγής έρχεται αβίαστη.

Η ελληνική οικογένεια, με τις δαπανηρές σπουδές των παιδιών της κάνει μία αξιόλογη επένδυση.

Μ’ αυτή την ενέργειά της μακροχρόνια προσδοκά να αποφέρει κέρδη.

Πέρα από τη μόρφωση των παιδιών της, αναμένει μία καλύτερη ζωή για αυτά.

Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ελλήνων γονέων.

Επιδίωξή τους είναι τα παιδιά τους ν’ ανέβουν βαθμίδες στην κοινωνία.

Γι’ αυτό δεν διστάζουν να διαθέτουν τεράστια χρηματικά ποσά,  πέρα από τις συνήθεις δυνατότητές τους,  στην Πανεπιστημιακή μόρφωση των τέκνων τους.

Παλαιότερα ο στόχος αυτός των οικογενειών είχε κοινωνικό αντίκρισμα.

Σήμερα, οι νέες και οι νέοι που αποφοιτούν από τα Πανεπιστήμια βγαίνουν στην αγορά και έρχονται αντιμέτωποι με την ανεργία.

Αν βρεθεί κάποια εργασία, οι αποδοχές είναι τόσο χαμηλές που δεν επαρκούν ούτε για την αντιμετώπιση των στοιχειωδών αναγκών.

Κάθε χρόνο,  πόσοι γιατροί, εκπαιδευτικοί, γεωπόνοι, δεν δέχονται διορισμό σε περιοχές μακριά τον τόπο κατοικίας τους.

Συμπολίτης μας που τώρα εργάζεται στο εξωτερικό, με ευρύτερες σπουδές στην επιστήμη του, αναζήτηση εργασίας σ’ εταιρεία που φημίζεται για την δραστηριότητά της σε πολλούς τομείς.

Ο υπεύθυνος των προσλήψεων, όταν διάβασε το βιογραφικό του, δεν έκρυψε την έκπληξη του για τα πλούσια προσόντα του.

Όμως είπε.  Φεύγα για το εξωτερικό. Η εταιρεία μας αδυνατεί να ικανοποιήσει βαθμολογικά και μισθολογικά τις δυνατότητες σας.

Κάτι επιβάλλεται να πράξει η οργανωμένη πολιτεία.

Με τομές όμως στη διοίκηση και όχι ευχολόγια.

Η υποσχέσεις, οι λύσεις που ξεδιπλώνονται στα προγράμματα των κομμάτων, πρέπει σταδιακά να υλοποιούνται.

Σε διαφορική περίπτωση η μαζική έξοδος εκλεκτού επιστημονικού προσωπικού, έρχεται μαζική.

Βέβαια κάποιοι αποδέχονται τη μοίρα τους και προσπαθούν να σταδιοδρομήσουν στην πατρίδα.

Άλλοι κορνιζάρουν το πτυχίο των σπουδών τους και ασχολούνται με αλλότριες εργασίες. Κάποιες φορές είναι πιο προσοδοφόρες από αυτές που χαρίζει η απόκτηση ενός πτυχίου.

Η επένδυση των γονέων δεν κουνήθηκε, έμεινε νεκρή.

Σε μία πόλη που η τουριστική κίνηση κάθε χρόνο αυξάνεται με αλματώδη βήματα, εμφανίζονται διάφορα προβλήματα.

Φυσικά δίνονται προσωρινές λύσεις για την ανακούφιση των πολιτών, είτε αυτοί είναι μόνιμοι κάτοικοι, είτε επισκέπτες.

 Μετά την όποια επίλυση η υπόθεση αδρανεί.

Αποφεύγετε οριστική θεραπεία του γεγονότος.

Εφαρμόζεται αυτό που συνήθως λέγεται και επιβεβαιώνεται και επιβεβαιώνει την αδιαφορία.

«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Είναι λάθος πορεία των φορέων της πόλης που έχουν υποχρέωση της ομαλής λειτουργίας των υποδομών της.

Αλλά και των πολιτών, ιδιαίτερα των μονίμων κατοίκων.

Μένουν αδρανείς και δεν πιέζουν.

Οι όποιες ατυχείς συγκυρίες συμβαίνουν τους θερινούς μήνες. Τότε που ο πληθυσμός της πόλης ίσως τριπλασιάζεται.

Λαμβάνονται μέτρα, απαλύνουν την όποια ταλαιπωρία. Διαβαίνουν όμως οι μήνες του χειμώνα, της άνοιξης, χωρίς να προχωρήσει η οριστική τακτοποίηση.

Ένα χρόνιο πρόβλημα είναι η κίνηση στους δρόμους και οι έλλειψη θέσεων παρκινγκ.

Λέγεται ότι πολύ επισκέπτες αγαπούν την περιοχή. Όμως αποφεύγουν να έρθουν στη Ναύπακτο.

Η αιτία που τους υποχρεώνει σ’ αυτό είναι το κυκλοφοριακό κομφούζιο και εμφανής έλλειψη θέσεων παρκινγκ.

Η ευθύνη μας ως πολίτες είναι μεγάλη.

Χρησιμοποιούμε άσκοπα το τροχοφόρο. Ακόμη και ν’ αγοράσουμε εφημερίδα. Δικαιολογημένα οι καταστηματάρχες και οι εργαζόμενοι.

Πώς να έρθουν στην εργασία τους.

Αρκετές πόλεις βρήκαν τη λύση. Χάρη στην πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής απόκτησαν λεωφορεία.

Αυτά  κινούνται από νωρίς το πρωί ως αργά τα μεσάνυχτα. Αφετηρία το ένα άκρο της πόλης,  τέρμα το άλλο αντίστοιχο.

Εκεί έχουν δημιουργηθεί θέσεις παρκινγκ για τα αυτοκίνητα αυτών που χρησιμοποιούν τα λεωφορεία για τη μετακίνησή τους.

Το εισιτήριο προμηθεύονται από τον οδηγό.

Όλα αυτά συζητούνται παντού. Αναλογίζομαι αυτά που σκεφτόμαστε όλοι.

Αλλά δυστυχώς αυτό συμβαίνει,  όχι μόνο εδώ,  αλλά παντού.

Σχεδιάζουμε μεγάλα έργα.

Αυτά που απαιτούν τεράστια έξοδα. Αυτά που για να υλοποιηθούν έχουν ανάγκη χρονοβόρων διαδικασιών.

Όσα δεν είναι βέβαια ότι δίνουν ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Παραβλέπουμε έτσι τα απλά, τα καθημερινά. Αυτά που για να πραγματοποιηθούν θέλουν καθαρό μυαλό και προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση της κοινωνίας.

Η Ναύπακτος προσφέρεται. Μπορεί να τη διασχίζουν τα λεωφορεία άνετα. Εκτείνεται σε μήκος.

Τα καταστήματα, οι υπηρεσίες,  απλώνονται κατά μήκος των δύο δρόμων.

Μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού οι υπηρεσίες που απέχουν του κεντρικού δρόμου εκατό μέτρα.

Ακόμη και τα ξενοδοχεία ύπνου είναι σχεδόν όλα σε ευθεία γραμμή.

Μία δοκιμή την εποχή της όμορφης εμποροπανήγυρης,  των εορτών των Χριστουγέννων, μπορεί να δώσει απαντήσεις.

ΥΓ:  Και βέβαια δεν είμαι συγκοινωνιολόγος. Απλά μεταφέρω κάποιες σκέψεις συμπολιτών που και ταυτίζονται και πληθαίνουν.

Η κοινοβουλευτική θητεία της Βουλής των Ελλήνων που διανύεται, επεφύλαξε αναρίθμητες εκπλήξεις.

Δεν μπορώ να ισχυρισθώ ότι αυτές ανήκουν στις σφαίρα των ευχάριστων.

Για πρώτη ίσως φορά, μετά τα Ιουλιανά που σημάδεψαν την πολιτική ιστορία του τόπου, σημειώθηκαν τόσες μετακινήσεις βουλευτών, αμφοτέρων των φύλων.

Αυτές οι μετακινήσεις πραγματοποιήθηκαν πότε με ανεξάρτητοποίηση, πότε με διαγραφή, με απόφαση του Προέδρου της παράταξης.

Σε κάποιες διαγραφές σημειώθηκαν όμορφα γεγονότα.

Μετά την παρέλευση κάποιου χρονικού διαστήματος, ανακλήθηκε η ποινή της διαγραφής. Ο βουλευτής επέστρεψε στην παράταξή του και όλα μέλι γάλα.

Εύλογη προβάλλει η παρατήρηση.

Αν ισχύει η παράδοση της έδρας του βουλευτή που τέθηκε εκτός κόμματος, για να επανέλθει στη Βουλή,  έπρεπε να συμμετάσχει σε επόμενες εθνικές εκλογές.

Φυσικά αν τύχει της πλειοψηφίας των συμπολιτών του.

Να επιδοκιμάσουν τη θέση του βουλευτή που ήταν αιτία αποπομπής και να αποδοκιμάσουν την απόφαση του Προέδρου της παράταξης.

Όμως δεν υπάρχει κανονισμός που υποχρεώνει τον διαγραφέντα βουλευτή ή ανεξαρτητοποιηθέντα,  να παραδώσει την έδρα στο κόμμα,  να παραιτηθεί δηλαδή.

Αναγνωρίζεται  de facto ότι η έδρα ανήκει στο πρόσωπο και όχι στο κόμμα.

Επομένως η απαίτηση των ηγεσιών που καλοβλέπουνε επιστροφή στο κόμμα έδρας διαγραφέντος η ανεξαρτητοποιηθέντος βουλευτή, στερείται νομικής βάσεως.

Σ’ αυτές τις άτυχες στιγμές των κομμάτων, σιγούν, αδρανούν τα γκάλοπ.

Ενώ έχουμε σχεδόν καθημερινά γκάλοπ για ποια παράταξη προηγείται ή ποιος αρχηγός κόμματος οδηγεί την κούρσα των εθνικών εκλογών,  για ένα τόσο σοβαρό θέμα καμία σφυγμομέτρηση. Καμία έρευνα στην εκλογική περιφέρεια που σημειώθηκε η ανεξαρτητοποίηση ή αποπομπή.

Να ερωτηθούν οι ψηφοφόροι πώς έδωσαν την ψήφο τους.

Πόσοι ψήφισαν το βουλευτή,  πόσοι την παράταξη, πόσοι και βουλευτή και παράταξη.

Αλλά και πάλι δεν αποδίδεται σωστά ο κύκλος της ψήφου.

Όταν οι ψηφοφόροι ψηφίζουν το κόμμα, αν θέλουν προσθέτουν σταυρό σε υποψήφιο βουλευτή.

Όταν όμως επιδιώκουν την ψήφο εκλογής, τότε ψηφίζουν και το κόμμα.

Το πολίτευμά μας λέει.

Με σταυρό εκλέγονται οι βουλευτές. Με λίστα σε Επαναληπτικές εθνικές εκλογές.

Από τα ευτράπελα που συμβαίνουν

Αρχηγός προσωποπαγούς κόμματος δέχεται βουλευτές στην παράταξη του με τον όρο της παραίτησης από το αξίωμά τους.

Εφαρμόζεται όμως και ο κανόνας της εξαίρεσης. Γίνονται και δεκτοί  χωρίς παραίτηση.