Σε ένα θέμα δεν μπορεί να διαφωνήσει κανένας στη Ναύπακτο, την υστέρηση της πόλης σε υποδομές. Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος που στεγάζονται οι υπηρεσίες του Δήμου. Βρίσκονται σκόρπιες σε όλη την πόλη. Δυσκολεύεται κάποιος να τις εντοπίσει, και μόνο αν γνωρίζει την ακριβή διεύθυνση τους θα καταφέρει με GPS ή με χάρτη να τις ανακαλύψει.
Σε ένα κτήριο, το γνωστό σε όλους παλιό Sprider, στεγάζονται οι τεχνικές υπηρεσίες και η διεύθυνση περιβάλλοντος, που φωτίζονται με προβολείς το βράδυ αλλά την ημέρα ούτε μια πινακίδα δεν ενημερώνει τον πολίτη τι στεγάζεται στο συγκεκριμένο κτήριο.
Σε άλλο κτήριο το γνωστό ως παλιό ΙΚΑ η κοινωνική διεύθυνση και σε διαφορετικό κτήριο το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Σε άλλο κτήριο, το γνωστό παλιό νοσοκομείο, η οικονομική υπηρεσία και αλλού η ΔΕΥΑΝ.
Στο ΞΕΝΙΑ συνεδρίαζε για χρόνια το δημοτικό συμβούλιο, που πρόσφατα προ κορωνοϊού, βρήκε στέγη στα γραφεία της Αιτωλικής.
Διασκορπισμένες οι υπηρεσίες του Δήμου και σε μισθωμένα κτήρια οι περισσότερες από αυτές. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κάποιος για το αυτονόητο ότι δηλαδή ο διασκορπισμός αυτός έχει αρνητικές συνέπειες τόσο στη διοίκηση του δήμου όσο και στην εξυπηρέτηση του δημότη. Δεν φτάνει που ταλαιπωρείται ο δημότης με τη γραφειοκρατία και τις ανεπάρκειες της δημόσιας διοίκησης μπαίνει και στη διαδικασία να κόβει βόλτες από τη μια στην άλλη άκρη της πόλης για να εξυπηρετηθεί.
Ο Δήμος είναι η μεγαλύτερη «επιχείρηση» στην περιοχή, από την άποψη ότι απασχολεί περισσότερους από 250 μόνιμους και εποχικούς υπαλλήλους και επιπλέον έχει ένα πολύ μεγάλο μητρώο προμηθευτών και εργολάβων που συναλλάσσονται με τον Δήμο. Δεν χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση για να κατανοήσει ο κοινός νους ότι τέτοιου μεγέθους επιχειρήσεις δεν νοείται να έχουν τα γραφεία τους διασκορπισμένα στα πέντε σημεία του ορίζοντα.
Η λύση στο πρόβλημα εξόφθαλμη.
Η δημιουργία ενός σύγχρονου διοικητηρίου που θα καλύπτει όχι μόνο όλες τις υπηρεσίες αλλά θα διαθέτει και κατάλληλους χώρους εκδηλώσεων και διοργάνωσης μικρών συνεδρίων με κατάλληλους εξωτερικούς χώρους στάθμευσης. Μεγαλόπνοο θα πει κανείς έργο και ως εκ τούτου ανέφικτο στην Ελλάδα της βαθιάς οικονομικής κρίσης.
Η κρίση έχει γίνει μια πολύ καλή αφορμή να προσπερνάμε προς στιγμή τα προβλήματα διογκώνοντας τα για το μέλλον. Δεν φταίει όμως η κρίση αλλά η διαχείριση των δημοσίων θεμάτων από αυτούς που διοικούν τον δήμο.
Αξίζει να σημειώσουμε πως αν δεν υπήρχαν οι κατά καιρούς ευεργέτες (Παπαχαραλάμπους, Κοζώνης, Τσώνης κα.) ο Δήμος Ναυπακτίας δεν θα είχε κεραμίδι να στεγαστεί. Διαχρονικά, όλες οι δημοτικές αρχές δεν κατάφεραν να παραδώσουν ένα δημοτικό κτήριο και βεβαίως έχουν τις ευθύνες τους.
Γιατί σύμφωνα με τα όσα έχουν ακουστεί στα δημοτικά συμβούλια έχουν δοθεί περισσότερα από 250.000 ευρώ σε μισό χρόνο για πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, περισσότερα από 300.000 για αγορά κοινόχρηστου εξοπλισμού και οργάνων παιδικών χαρών, πάνω από 250.000 ευρώ για καθαρισμούς κοινοχρήστων χώρων, πάνω από 200.000 για αγορά οικοδομικών υλικών.
Και φαίνεται ότι τα ποσά αυτά έχουν δαπανηθεί. Γιατί η διοίκηση του δήμου δεν έχει αρνηθεί ότι έχουν δοθεί τα ποσά.
Αν αθροίσει κανείς τα ποσά αυτά καταλαβαίνει ότι πρόκειται για 1.000.000 ευρώ που έχει δαπανηθεί σε ένα μόνο χρόνο!!!
Μετά από αυτό, πόσο ανέφικτη είναι με χρονοδιάγραμμα πενταετίας η δημιουργία ενός σύγχρονου Διοικητηρίου στη Ναύπακτο;
Δυστυχώς δεν μας λείπουν τα χρήματα, το όραμα, η στρατηγική, ο προγραμματισμός και η απαγκίστρωση από μικροπαλαιοκομματικές νοοτροπίες μας λείπουν.
Αν τα είχαμε αυτά, θα είχαμε όχι μόνο υποδομές αλλά και άλλη κουλτούρα ως πολίτες, που σημαίνει ότι η Ναύπακτος θα ήταν αναγνωρίσιμος με ταυτότητα προορισμός.
Με εκδηλώσεις που ξεκίνησαν το απόγευμα του Σαββάτου 25 Ιουλίου, παραμονή της εορτής, η Ναύπακτος γιόρτασε με λαμπρότητα την Αγία Παρασκευή.
Στις 19:00 τελέστηκε Μεγάλος Πολυαρχιερατικὸς Εσπερινός, χοροστατούντων των Μητροπολιτών Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ. Ιερόθεου και Ισπανίας & Πορτογαλίας κ. Πολύκαρπου.
Ακολούθησε αρτοκλασία στην Πλατεία Φαρμάκη, ενώ ακολούθησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Παρασκευής στους δρόμους της πόλης, με τη συμμετοχή του Κλήρου, των τοπικών αρχών, πλήθους πιστών και με επικεφαλής την Παπαχαραλαμπείο Φιλαρμονική.
Ανήμερα της εορτής, Κυριακή 26 Ιουλίου στις 7:00 το πρωί θα τελεστεί ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ενώ στις 7:00 το απόγευμα θα τελεστούν ο Εσπερινός και η Ιερά Παράκληση προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής.
Ο Δήμος Ναυπακτίας και η Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου διοργανώνουν εκδήλωση για τους απόδημους Ναυπακτίους, την Τρίτη, 28 Ιουλίου 2026 και ώρα 20:30 στο Ενετικό Λιμάνι (δυτικός βραχίονας).
Στην εκδήλωση συμμετέχουν η Χορωδία Δημοτικής Μουσικής της Μητροπόλεως υπό τη διεύθυνση του Π.Αναστασόπουλου και τμήματα του Λαογραφικού Πολιτιστικού Χορευτικού Ομίλου Ναυπάκτου (Λ.Π.Χ.Ο.Ν.) «Ανεμογιάννης» και του Ναυπακτιακού Χορευτικού Ομίλου Φίλων Ελληνικής Παράδοσης (ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π.) «Ναυς».
Το Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα κάστρα της Ελλάδας. Είναι ένα μνημείο που δεν ξεχωρίζει μόνο για την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, αλλά και για τη μοναδική αρμονία που είχε διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες ανάμεσα στα τείχη και το φυσικό περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκτεταμένες υλοτομίες, που πραγματοποιήθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας του κάστρου από πυρκαγιά και της ανάδειξης των τειχών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Η πρόταση της δημοτικής αρχής, η οποία υιοθετήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού, είχε ως αποτέλεσμα μια εικόνα που δύσκολα αφήνει ασυγκίνητο οποιονδήποτε αγαπά το μνημείο.
Σήμερα, μεγάλο μέρος του κάστρου θυμίζει περισσότερο έναν γυμνό βραχώδη λόφο παρά το ιστορικό τοπίο που γνωρίζαμε επί δεκαετίες. Η εικόνα αυτή, κατά την άποψή μου, αδικεί το ίδιο το μνημείο και απογοητεύει ακόμη και πολλούς από εκείνους που πίστευαν ότι η απομάκρυνση μέρους της βλάστησης θα βοηθούσε στην ανάδειξη των τειχών.
Το κάστρο δεν ήταν απροστάτευτο
Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι κατά την υλοποίηση του έργου «Συνολική Ανάδειξη του Κάστρου Ναυπάκτου», την περίοδο 2005–2008, δεν πραγματοποιήθηκαν μόνο εργασίες αποκατάστασης και ανάδειξης.
Το έργο περιλάμβανε και ένα ολοκληρωμένο σύστημα πυροπροστασίας:
εγκαταστάθηκε πλήρες δίκτυο πυρόσβεσης στις τρεις πρώτες ζώνες του κάστρου,
δημιουργήθηκαν πυροσβεστικές φωλιές από την Ακρόπολη μέχρι την κύρια είσοδο,
Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η προστασία του μνημείου από τον κίνδυνο πυρκαγιάς είχε ήδη αποτελέσει βασική προτεραιότητα της προηγούμενης μεγάλης ανάδειξής του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απαιτούνται παρεμβάσεις συντήρησης της βλάστησης. Σημαίνει όμως ότι θα μπορούσε να αναζητηθεί μια πιο ισορροπημένη λύση, με επιλεκτικές απομακρύνσεις και σωστή διαχείριση του πρασίνου, χωρίς να αλλοιωθεί τόσο δραστικά η φυσιογνωμία του χώρου.
Η πραγματική πρόκληση σήμερα είναι η προσβασιμότητα
Ίσως όμως το σημαντικότερο ζήτημα να μην είναι πλέον τα δέντρα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να αποκτήσει το Κάστρο της Ναυπάκτου ουσιαστική και ασφαλή πρόσβαση για όλους τους πολίτες.
Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην πρόσβαση προς τα ανώτερα διαζώματα του κάστρου.
Άλλωστε, η ανάγκη αυτή επισημάνθηκε δημόσια ακόμη και από την ίδια την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη, κατά τα εγκαίνια των αιθουσών του Μουσείου Βυζαντινών Εκθεμάτων στην Ακρόπολη του κάστρου.
Αυτό θα έπρεπε σήμερα να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα.
Χρειάζεται συνολική κυκλοφοριακή λύση
Παράλληλα, προβληματισμό προκαλεί και η προτεινόμενη λύση της λωρίδας επιβράδυνσης στον περιφερειακό δρόμο, με σύνδεση προς τον δασικό δρόμο του πρώτου διαζώματος.
Η θέση της προβλεπόμενης εισόδου βρίσκεται επάνω σε έντονη στροφή της περιμετρικής οδού, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της παρέμβασης.
Ίσως θα άξιζε να εξεταστεί μια διαφορετική τεχνική προσέγγιση, όπως η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στο τμήμα της περιμετρικής που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κάστρο, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση ασφαλούς οδικής σύνδεσης προς το μνημείο.
Μια τέτοια λύση ενδεχομένως να εξυπηρετούσε καλύτερα τόσο τους επισκέπτες όσο και την ασφαλή κυκλοφορία των οχημάτων.
Το Κάστρο αξίζει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό
Η προστασία ενός ιστορικού μνημείου δεν εξαντλείται στην αποκάλυψη των τειχών του. Οφείλει να συνδυάζει την αρχαιολογική ανάδειξη, τη διατήρηση του φυσικού τοπίου, την περιβαλλοντική ισορροπία, την πυροπροστασία, την ασφάλεια και κυρίως την προσβασιμότητα για όλους.
Το Κάστρο της Ναυπάκτου δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο. Είναι το σύμβολο της πόλης, ένας ζωντανός χώρος ιστορίας, πολιτισμού και αναψυχής.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν κόπηκαν πολλά ή λίγα δέντρα. Πρέπει να αφορά το πώς θέλουμε να είναι το Κάστρο της Ναυπάκτου τα επόμενα πενήντα χρόνια: ένα μνημείο ζωντανό, προσβάσιμο, ασφαλές και αρμονικά ενταγμένο στο φυσικό του περιβάλλον.
Η ιστορία και η φύση δεν είναι αντίπαλοι. Στη Ναύπακτο μπορούν —και πρέπει— να συνυπάρχουν.