Από τις οκτώ παρατάξεις που κατέβηκαν στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές και από τις οποίες οι επτά     κατάφεραν να έχουν εκπροσώπηση στο δημοτικό    συμβούλιο, τώρα μόνο τέσσερις δηλώνουν ότι θα    κατέβουν στον εκλογικό στίβο, ενώ διάχυτη είναι η     αντίληψη στην κοινωνία ότι η σκληρή μάχη θα δοθεί ανάμεσα στις  δύο παρατάξεις, του νυν δημάρχου Γκίζα και του πρώην δημάρχου Λουκόπουλου.

Ο διπολισμός  ίσως να μην είναι αυτό που πραγματικά θέλει η κοινωνία επιβάλλεται όμως από το θεσμικό πλαίσιο. Ο εκλογικός νόμος είναι αυτός που τουλάχιστον στο δήμο μας αποδυναμώνει την πολυφωνία και σε κάποιες περιπτώσεις πιθανότατα να αλλοιώσει  και αυτό που πραγματικά θέλει για την εκπροσώπησή της η κοινωνία.

Το πρώτο στοιχείο είναι ο πολύ μεγάλος αριθμός υποψηφίων για τη συγκρότηση ψηφοδελτίου. Για τη       συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου απαιτούνται 125 υποψήφιοι ως  ελάχιστος αριθμός και μέγιστος 345 (μεγάλος ασφαλώς πονοκέφαλος το 40% της ποσόστωσης των δύο φύλων και η επιφύλαξη του κόσμου να συμμετέχει στα κοινά).

Είναι προφανές ότι στο δήμο Ναυπακτίας  είναι δυνατή η συγκρότηση δύο ισχυρών παρατάξεων με πιθανότητα και τρίτης χωρίς όμως προοπτική να μπει στο δεύτερο γύρο. Συνεπώς τα ισχυρά αυτοδιοικητικά στελέχη συνωστίζονται στις δύο παρατάξεις που θα έχουν  προοπτική να μπουν στη δεύτερο γύρο.

Το δεύτερο στοιχείο είναι η εκλογή του προέδρου στις κοινότητες άνω των 300 κατοίκων.

Ο πρόεδρος   εκλέγεται από το συνδυασμό του  δημάρχου ακόμα κι αν ο συνδυασμός αυτός δεν έχει την  πλειοψηφία στην κοινότητα. Αυτό λοιπόν έχει τις εξής παρενέργειες:   Οι υποψήφιοι – «γκεσέμια» σε αυτές τις κοινότητες θα δεχτούν φοβερή πίεση.

Το πιθανότερο είναι ότι θα επιλέξουν να είναι υποψήφιοι με έναν από τους δύο  ισχυρότερους συνδυασμούς κι αν είναι τυχεροί και «ποντάρουν» στο δήμαρχο που θα εκλεγεί, θα γίνουν κι αυτοί πρόεδροι. Από την άλλη βέβαια είναι ολοφάνερο ότι μπορεί να αλλοιωθεί η   βούληση της πλειοψηφίας της κοινότητας, αν τελικά ο πρώτος σε ψήφους δεν ανήκει στην παράταξη του  εκλεγμένου δημάρχου.

Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με τις δύο μονοεδρικές έδρες του δήμου, Πλατάνου και Πυλλήνης, που δημοτικοί σύμβουλοι θα εκλεγούν από την παράταξη του  εκλεγμένου δημάρχου. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα  αυτόν που πραγματικά θέλει η πλειοψηφία της δημοτικής ενότητας να μείνει εκτός δημοτικού συμβουλίου!

Οι πρόεδροι των κοινοτήτων κάτω των 300 δεν έχουν λόγο να πιέζονται. Αυτοί μπορούν να επιλέξουν όποιο συνδυασμό επιθυμούν, πέρα από τους δύο, αρκεί να έχουν μαζί τους την πλειοψηφία των συγχωριανών τους, γιατί μόνο αυτή χρειάζονται για να εκλεγούν   πρόεδροι.

Μπορεί λοιπόν η κοινωνία να αποστρέφεται το διπολισμό, το θεσμικό πλαίσιο όμως τον επιβάλλει.    Η συγκρότηση και η κάθοδος περισσοτέρων από δυο συνδυασμών, αν τελικά πραγματοποιηθεί, το μόνο που φαίνεται να πετυχαίνει είναι να δώσει εναλλακτική λύση σε όσους δεν θέλουν να ψηφίσουν τις παρατάξεις Γκίζα – Λουκόπουλου, να μην βγει δήμαρχος από την πρώτη Κυριακή και να βγουν και κάποιοι σύμβουλοι εκτός του διπόλου.

Ο καιρός  βέβαια  στην πολιτική είναι μακρύς και  μπορεί να φέρει και εκπλήξεις.