Η πολιτική θεωρείται από πολλούς η τέχνη του εφικτού. Η μέχρι τώρα εμπειρία έχει δείξει ότι το εφικτό επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους και ο πιο ενδεδειγμένος, γιατί είναι και ο πιο ασφαλής όπως φαίνεται, είναι ο περιορισμός των συγκρούσεων και η δημιουργία συμμαχιών και συναινέσεων.
Η τακτική αυτή δείχνει σίγουρα ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Και τα δυο χαρακτηριστικά στην εποχή μας φαίνεται να λογίζονται ως απαραίτητα εφόδια ενός καλού ηγέτη και μιας καλής ηγετικής ομάδας. Είναι δείγμα ότι η ηγεσία και η διοίκηση λαμβάνουν υπόψη την κοινωνία, και έτσι διαμορφώνεται ένα συναινετικό κλίμα αποδυναμώνοντας εντάσεις που βρίσκονται ακόμα στο ξεκίνημά τους. Με αυτή την έννοια η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα δίνουν νόημα και περιεχόμενο στη δημοκρατία.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη, όταν η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα υπηρετούν και προάγουν τον λαϊκισμό. Σε αυτή την περίπτωση ο ηγέτης και η διοίκηση επιλέγουν να προσαρμοστούν στις επιταγές της κοινωνίας ή και συμφερόντων προκειμένου να γίνουν αρεστοί και να μην προκαλέσουν καμία αντίδραση και κυρίως καμία σύγκρουση που θα επιφέρει πολιτική φθορά. Με αυτό τον τρόπο γίνονται δήθεν δεκτά τα «δίκαια» αιτήματα, παρόλο που αυτά έρχονται συχνά σε αντίθεση με τις πολιτικές εξαγγελίες και το πολιτικό πρόγραμμα που οδήγησαν και στην εκλογική νίκη.
Με την προσαρμοστικότητα δεν είναι λίγες οι φορές που οι τομές που έχει ανάγκη η κοινωνία παραπέμπονται στις καλένδες. Γιατί μπορεί κάποια θέματα να περνάνε «αναίμακτα» για την ηγεσία, είναι όμως εξίσου ανώδυνα για την πρόοδο της κοινωνίας;
Η συζήτηση που έγινε το τελευταίο διάστημα για το νέο Δημαρχείο και η εξέλιξη που πήρε το θέμα έδειξε την ικανότητα της σημερινής ηγεσίας του Δήμου να προσαρμόζεται αμβλύνοντας τις διαφωνίες αλλάζοντας μόνο τον τίτλο του έργου, από νέο Δημαρχείο έγινε Διοικητήριο, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε άλλη αλλαγή στη μελέτη και στα σχέδια που αυτή περιλαμβάνει.
Με τον ίδιο περίπου τρόπο αντιμετωπίστηκαν και οι αντιδράσεις που εγέρθηκαν για τη στέγαση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου στο κέντρο Τουριστικής και Πολιτιστικής Πληροφόρησης στο κτήριο Ναυπακτία.
Έγινε αποδεκτός ο ισχυρισμός ότι το κτήριο δεν θα χάσει την ταυτότητα του και τον σκοπό για το οποίο έχει χρηματοδοτηθεί με την εγκατάσταση της υπηρεσίας του Λιμενικού Ταμείου χωρίς να δοθούν περισσότερες διευκρινήσεις για το πως θα είναι εφικτή η συλλειτουργία ούτε να προσδιοριστεί πως το κτήριο θα είναι ανοικτό ακόμα και αργίες. Με τον τρόπο αυτό οι ενστάσεις που είχαν διατυπωθεί απαλείφθηκαν ακόμα και από την αντιπολίτευση που είχε σηκώσει ψηλά το θέμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Προσαρμοστικότητα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και η στάση που κρατά η δημοτική αρχή και πολύ περισσότερο εκείνη η πλευρά της αντιπολίτευσης που είχε αναρτήσει πανό διεκδικώντας μια διαφορετική τιμολογιακή πολιτική από τη ΓΕΦΥΡΑ. Το θέμα δεν έχει επανέλθει σε συζήτηση παρόλο που είχε ενταχθεί στην ομόφωνη απόφαση που πάρθηκε ένα χρόνο πριν σχετικά με τα μέτρα στήριξης της τοπικής κοινωνίας από την πανδημία.
Αυτές και πολλές ακόμα αντίστοιχες περιπτώσεις στα όρια του δήμου μας εντάσσονται στο πλαίσιο της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας που φαίνεται να αμβλύνει συγκρούσεις και αντιθέσεις.
Αν αυτό γίνεται με γνώμονα την προστασία από την πολιτική φθορά ή με κριτήριο το πραγματικό συμφέρον της κοινωνίας θα φανεί εκ του αποτελέσματος.
Ανοιχτή επιστολή προς τον Υφυπουργό Δικαιοσύνης και Βουλευτή Φωκίδας Ιωάννη Μπούγα και με ταυτόχρονη κοινοποίηση προς τους : Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας απέστειλε ο πρόεδρος του ΤΟΕΒ Πεδιάδας Μόρνου Κωνσταντίνος Κουτσόπουλος. Στην επιστολή επισημαίνεται η ανάγκη άμεσης και ουσιαστικής πρωτοβουλίας για την λειτουργική ολοκλήρωση του εγγειοβελτιωτικού έργου πεδιάδας Μόρνου. Αναφέρει στην επιστολή:
«Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ, Απευθύνομαι σε εσάς δημόσια, ως Πρόεδρος του ΤΟΕΒ Πεδιάδας Μόρνου, μεταφέροντας το μήνυμα τόσο του Δ.Σ. όσο και της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού.
Γνωρίζετε ότι, το εγγειοβελτιωτικό έργο της πεδιάδας Μόρνου, ενώ ξεκίνησε πριν 20 και πλέον χρόνια, παραμένει μέχρι σήμερα χωρίς ορατό χρόνο λειτουργικής ολοκλήρωσης, παρά το γεγονός ότι έχουν ήδη δαπανηθεί αρκετά εκατομμύρια ευρώ, εγχώριων και (κυρίως) ευρωπαϊκών πόρων.
Οι συνέπειες για τους παραγωγούς είναι επί σειρά ετών ορατές και επώδυνες: τεμαχισμένα, υποκαλλιεργούμενα ή και μη καλλιεργούμενα αγροτεμάχια, διαρκής οικονομική ζημία και απώλεια εισοδήματος, έντονη αβεβαιότητα για το μέλλον της αγροτικής δραστηριότητας στην περιοχή. νέοι άνθρωποι να απομακρύνονται από την αγροτική δραστηριότητα.
Επιπλέον, συμβαίνει και κάτι πολύ απλό αλλά και ιδιαίτερα σοβαρό: η καθυστέρηση και η μη ολοκλήρωση του έργου δεν είναι μόνο τοπικό ζήτημα – αποτελεί και θέμα αξιοπιστίας της χώρας απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και στη διαχείριση δημόσιων πόρων.
Κύριε Υφυπουργέ,
Έχετε ενημερωθεί επανειλημμένα από τον Οργανισμό μας για το πρόβλημα. Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει η ουσιαστική πολιτική παρέμβαση που απαιτείται για να δοθεί ολοκληρωμένη λύση.
Η τοπική κοινωνία είναι απελπισμένη και ζητά συγκεκριμένες ενέργειες που οφείλετε να αναλάβετε για την άμεση λειτουργική ολοκλήρωση του Ε/Β έργου, ως Βουλευτής Φωκίδας και μέλος της Κυβέρνησης, η οποία εξάλλου έχει διακηρύξει κατ΄ επανάληψη τη στήριξη του πρωτογενή τομέα, κάτι που είναι ζητούμενο και για την τοπική κοινωνία.
Ζητούμε από εσάς: να αναλάβετε άμεσα πρωτοβουλία συντονισμού των εμπλεκόμενων φορέων, να συμβάλετε ενεργά στην εξασφάλιση άμεσης χρηματοδότησης για τις αναγκαίες υπολειπόμενες παρεμβάσεις με συγκεκριμένο σχεδιασμό και χρονοδιάγραμμα.
Οι καλλιεργητές της πεδιάδας Μόρνου δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να καλλιεργήσουν τη γη τους με αξιοπρέπεια. Η πεδιάδα Μόρνου δεν μπορεί να περιμένει άλλο.»
Το περίπτερο της γειτονιάς είναι είδος προς εξαφάνιση, καθώς από τα 11.000 περίπτερα του 2010, σήμερα δεν έχουν επιβιώσει ούτε τα μισά – περίπου 4.500 με 4.700, σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Μισθωτών Περιπτέρων.
Τα δε ψιλικατζίδικα-παντοπωλεία (μίνι-μάρκετ) έχουν επίσης μειωθεί, σχεδόν κατά το 1/3 (από 30.000 σε 21.000). Αντιθέτως, στον πολύφερνο κλάδο της μικρής λιανικής, παίρνουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας οι αλυσίδες σουπερμάρκετ.
Ασφυκτικός είναι ο κλοιός και για τα ζαχαροπλαστεία, αρτοποιεία και πρατήρια ψωμιού, καθώς η Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας Ζαχαροπλαστικής (ΕΕΠΑΖ), που εκπροσωπεί και μεγάλες αλυσίδες, αναφέρει ότι σε 30 μήνες έχουν κλείσει πάνω από 3.000 καταστήματα του είδους.
Ζόρικη είναι η κατάσταση και για την αγορά του καφέ, όπου επίσης έχουν σημειωθεί πολύ υψηλές ανατιμήσεις. Από το 2021 οι επιχειρήσεις καφέ έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με διαδοχικές αυξήσεις στο κόστος λειτουργίας και τις πρώτες ύλες, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να μετακυλήσουν τις επιβαρύνσεις στην αγορά.
Όσο για τους καταναλωτές, αυτό που «μυρίζονται» είναι νέες αυξήσεις στη λιανική και την εστίαση, με ή χωρίς πλαφόν.