Όταν πριν από τρεις μήνες η Κυβέρνηση, ύστερα από ατυχή γνωμοδότηση αρμόδιου φορέα, αποφάσισε την οριστική παύση λειτουργίας γραφείων του ΕΛ-ΤΑ, προέκυψε θύελλα αντιδράσεων.
Κάτω από τις συνθήκες αυτές, η απόφαση δεν προχώρησε. Μελετάται το θέμα αλλά κάποια βάζουν λουκέτο.
Η κίνηση της αλληλογραφίας είναι μηδαμινή.
Αν κάποιος βρεθεί στο χώρο εργασίας των ΕΛ-ΤΑ, τις πρωινές ώρες που τα αυτοκίνητα μεταφέρουν τα αλληλογραφία, διαπιστώνει πόσο λιγοστή είναι.
Ακόμη και την περίοδο των Χριστουγέννων που άλλοτε η δερμάτινη τσάντα του ταχυδρόμου φούσκωνε, τώρα κάποια έντυπα καταλαμβάνουν το χώρο της.
Ποιος μπαίνει σήμερα στον κόπο να γράψει και να στείλει ευχετήριες κάρτες.
Γιατί να ξοδέψει χρήματα για ένα κομμάτι χαρτιού, που σε λίγες ημέρες παίρνει το δρόμο των σκουπιδιών.
Αλλά και η σπατάλη χρόνου υπολογίζεται.
Χρόνος για την προμήθεια των καρτών. Για το γράψιμο και την τοποθέτηση στο φάκελο.
Για την μετάβαση στο ταχυδρομείο για την αποστολή.
Παρ’ όλα αυτά, πληκτρολογούμε περισσότερες ώρες από τις αντίστοιχες του γραψίματος.
Και ας γνωρίζουμε ότι η γραφή είναι πολυτιμότερη από την πληκτρολόγηση.
Scripta maned, verba volad, τα γραπτά μένουν, τα λόγια φεύγουν.
Οι Εκπαιδευτικοί τονίζουν. Η γραφή ενισχύει την έκφραση της σκέψης αποτελεσματικότερα.
Γι’ αυτό από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου, καλείται ο μαθητής, κατά διαστήματα, να γράφει τα μαθήματα του, αντί προφορικής εξέτασης.
Μάλιστα πολλοί παροτρύνουν τους μαθητές τους να κρατούν ημερολόγιο.
Από μία εκδρομή, από μία επίσκεψη σ’ έναν αρχαιολογικό χώρο, σε κάποιο εργοστάσιο, σε ένα ταξίδι.
Αυτή η γραφή που μένει, δυναμώνει το ενδιαφέρον του, να ενεργοποιήσει τις γνώσεις του ώστε κάθε φορά να βελτιώνεται το κείμενο του.
Θυμάμαι γνωστό συμπολίτη μας λογοτέχνη ο οποίος έλεγε:
«Αν έφθασα τόσο ψηλά με τα λογοτεχνικά μου έργα, αυτό το οφείλω στο γεγονός ότι από νεαρής ηλικίας έγγραφα.
Όταν συναντούσα κάτι που μου προκαλούσε το ενδιαφέρον, κατέφευγα στην αποτύπωση των σκέψεών μου γι’ αυτό, σ’ ένα πρόχειρο χαρτί.
Ακόμη και στα παιχνίδια που έπαιζα με τ’ άλλα παιδιά. Μία φιλονικία, ένα απρόσμενο γεγονός, μεταφερόταν στο χαρτί».
Σήμερα αφιερώνεται περισσότερος χρόνος στην πληκτρολόγηση απ’ αυτόν που διατίθεται στη γραφή.
Εύλογο το ερώτημα:
Υπάρχει κίνδυνος κάποια στιγμή να ξεχάσουμε να γράφουμε;
Φαίνεται να υπάρχει κάποια δόση αλήθειας.
Τα παιδιά γνωρίζουν άριστα την αποστολή SMS αλλά αγνοούν τη γραφή.
Υπερβολή; Να έρθει η μέρα που η γραφή να μην απαιτείται ούτε για την υπογραφή.
Ίσως έρθει η αντικατάσταση της με έναν ηλεκτρονικό κωδικό.
Έτσι αποφεύγεται και ο κάλος του μεσαίου δάκτυλου που δημιουργείται από το μολύβι που ακουμπά πάνω του.
“Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη τη λαμπρή ημέρα της 18ης Απριλίου 1829, όταν η ελληνική σημαία κυμάτισε περήφανα στο Ιτς Καλέ, τον υψηλότερο προμαχώνα του Κάστρου μας. Εκείνη η στιγμή δεν σηματοδότησε απλώς την απελευθέρωση μιας πόλης· σφράγισε την ολοκλήρωση ενός αγώνα που άλλαξε την ιστορία της Στερεάς Ελλάδας και έδωσε πνοή στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Δεν ήταν τυχαία η βαρύτητα που απέδωσε σε εκείνη την ημέρα ολόκληρη η τότε ηγεσία του έθνους. Ο Σπυρίδων Τρικούπης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «η άλωσις της Ναυπάκτου εστερέωσε τον αγώνα κατά την Στερεάν Ελλάδα», συμπληρώνοντας πως «η ελευθέρωσις της Ναυπάκτου προετοίμασεν την του Μεσολογγίου». Η πόλη μας, κλειδί του Κορινθιακού και της Δυτικής Ελλάδας, δεν ελευθερώθηκε απλώς· ελευθέρωσε.
Σήμερα, 197 χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που έπεσαν και εκείνους που επέζησαν για να παραδώσουν ελεύθερη πατρίδα. Τιμούμε εξίσου και κάθε ανώνυμο κάτοικο της Ναυπακτίας, που με τη σιωπηλή αντοχή του κράτησε ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας μέσα στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς.
Σε μία εποχή που η καθημερινότητα δοκιμάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και η συλλογική μνήμη υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα των καιρών, η επέτειος της 18ης Απριλίου μάς υπενθυμίζει ότι οι σπουδαίες κατακτήσεις γεννιούνται μόνο μέσα από την ενότητα. Η Ναύπακτος απελευθερώθηκε επειδή οι αγωνιστές της στάθηκαν «μαζί». Το ίδιο «μαζί» χρειαζόμαστε και σήμερα. Σε κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζουμε, σε κάθε προσπάθεια που αναλαμβάνουμε, σε κάθε βήμα προς το μέλλον που οραματιζόμαστε για τον τόπο μας!
Τα τελευταία χρόνια, τιμούμε την ξεχωριστή αυτή επέτειο με τις δέουσες εκδηλώσεις μνήμης και πολιτισμού, οι οποίες φέτος λαμβάνουν χώρα στις 24-26 Απριλίου. Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί!
Χρόνια πολλά στην πόλη μας!
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ναυπάκτιες και όλους τους Ναυπακτίους!“
► Εικόνα από το έργο του διάσημου Γάλλου ζωγράφου Leblanc που αναπαριστά τους ήρωες της Απελευθέρωσης της Ναυπάκτου. Μπροστά από το Κάστρο της πόλης, εικονίζονται οι οπλαρχηγοί: Κίτσος Τζαβέλλας, Νικηταράς, Γ. Κολοκοτρώνης, Ν Μπότσαρης, Χατζηχρήστος, Παπάζογλου, Κανάρης, Μιαούλης. Το έργο αγοράσθηκε αρχικά από το Δήμο Παρισίων το 1835. Και στη συνέχεια ο Βασιλιάς Λουδοβίκος-Φίλιππος το μετέφερε στο Μουσείο του Ανακτόρου των Βερσαλλιών όπου βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας του Υπουργείου Υγείας και της UNICEF, η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Πατρών, σε συνεργασία με το Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο «Μικροί Ερευνητές», σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή γιορτή για μικρούς και μεγάλους, με στόχο την προώθηση της υγιεινής ζωής μέσα από παιχνίδι, δράση, γνώση και διασκέδαση!
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις.
Κάθε τόσο κυκλοφορούν φήμες ότι οι αποκαλύψεις για εμπλοκή στις επιδοτήσεις και νέων πολιτικών προσώπων, αυξάνει τους τριγμούς στη συνοχή της Κυβέρνησης.
Κρίνεται θετική, για την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η απόφαση για τη γρήγορη άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στη σκανδαλώδη υπόθεση.
Ορθή είναι και η θέληση των βουλευτών να παραιτηθούν του προνομίου της ασυλίας τους.
Έτσι ικανοποιείται το εύλογο αίτημα της κοινωνίας.
Να γνωρίζει ποιοι είναι επίορκοι της υπόσχεσης που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
Χρέος της Δικαιοσύνης, χωρίς αργοπορία, να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.
Να κριθούν οι όποιες παραβάσεις των Νόμων.
Όσο παραμένει σε εκκρεμότητα η σκανδαλώδης υπόθεση, τόσο οργιάζουν οι φήμες.
Άλλες ομιλούν για προσπάθεια συγκάλυψης. Κάποιες για διαιώνιση στους βαθμούς απόδοσης Δικαιοσύνης Μέχρι και ο κίνδυνος της στοχευμένης παραγραφής επισημαίνεται.
Να σημειωθεί ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε από ανώνυμη καταγγελία.
Στοιχειωμένη η καταγγελία δεν ήταν δυνατό να ριχθεί στον κάλαθο των αχρήστων ως ανώνυμη.
Τα στοιχεία που περιελάμβανε, με ονοματεπώνυμα και θέσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτών που εμπλέκονταν, δεν άφηναν περιθώρια αδιαφορίας.
Έτσι ενεργοποιήθηκε το σύστημα της νόμιμης παρακολούθησης των τηλεφώνων των υπόπτων με τα γνωστά αποτελέσματα.
Παράλληλα καταγγέλθηκαν παρανομίες και στην αρμόδια εισαγγελική αρχή της Ενωμένης Ευρώπης.
Έτσι ήταν δύσκολη η απόκρυψη των γεγονότων.
Γεγονότα που κηλιδώνουν την πορεία αρκετών εκπροσώπων του ελληνικού λαού.
Η πολιτεία έχει βασική υποχρέωση να κλείσει τις ρωγμές που επιτρέπουν παρόμοια γεγονότα.
Με την καταδίκη, αν είναι ένοχοι, δύο, τριών πέντε βουλευτών, αν και όποτε τελεσφορήσει, δε σταματά η κακοδιαχείριση.
Απαιτούνται ριζικές τομές σε θέματα που έχουν σχέση με οικονομικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις.
Να λειτουργούν οι υπηρεσίες του κράτους, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ώστε να είναι περιττή κάθε έξωθεν παρέμβαση.
Μ’ αυτόν τον τρόπο, παύει το γραφείο του βουλευτή να πλημμυρίζει από αιτήματα, λογικά ή παράλογα.
Έτσι αποφεύγεται το παράπονό του. Αν δεν ακούω τις παρακλήσεις των ανθρώπων της περιφέρειάς μου, τότε τι εκπρόσωπός τους λογαριάζομαι.
Δικαιολογίες ότι αυτά τα δυσμενή φαινόμενα που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι γνωστή και διαρκής παθογένεια του ελληνικού λαού, είναι αστείες.
Όπως και αυτή. Μήπως και οι άλλοι, όταν ήτανε στην εξουσία, τα ίδια δεν έκαναν;
Προσωπικά, απ’ όσα τουλάχιστον λέγονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πιστεύω δεν είναι κολάσιμες όλες οι περιπτώσεις.
Να γιατί είναι πολύτιμη η ταχεία διαλεύκανση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.