Προχθές είχα τη χαρά και την τιμή, μετά από πρόσκληση της Διευθύντριας κυρίας Ισμήνης Καβαλλάρη, να παραβρεθώ στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας της πόλης μας.
Ένα σχολείο για την ίδρυση του οποίου κόπιασε πολύ κι εξακολουθεί ,έχοντας στα χέρια της τα ηνία, να κοπιάζει για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Η Ισμήνη ,είναι από τους ανθρώπους που όταν τους συναντήσεις έχεις την αίσθηση ότι τους γνωρίζεις χρόνια. Το γλυκό της χαμόγελο, η ευγένεια που τη χαρακτηρίζει και η θετική αύρα που εκπέμπει, σε προϊδεάζουν για το χαρακτήρα της. Όταν τη συναναστραφείς, διαπιστώνεις πως έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο ακέραιο. Ακούραστη, μαχητική, με άσβεστη δίψα για μάθηση και εξέλιξη, με καλοσύνη και περίσσευμα αγάπης. Προικισμένη με ενσυναίσθηση δεν δυσκολεύεται να μπει στην ψυχή του άλλου και να κατανοήσει τις ανάγκες του.
Μέσα από δραστηριότητες και διάφορες εκδηλώσεις, δίνει τη δυνατότητα στους εκπαιδευόμενους-χωρίς διακρίσεις- να εκφραστούν, να επικοινωνήσουν ουσιαστικά και να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους, έτσι ώστε η γνώση να είναι ένα απολαυστικό ταξίδι. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι χαίρει εκτίμησης, σεβασμού και αγάπης από όλους. Το νόημα αυτής της αλληλεπίδρασης με τους εκπαιδευόμενους και η επιβράβευσή της συνάμα ως εκπαιδευτικός, πιστεύω πως περικλείεται στη φράση μιας κυρίας-μαθήτριας:
«Εμείς εδώ πέρα γίναμε πάλι μικρά παιδιά»
Στα πλαίσια της ενημέρωσης για θέματα που αφορούν την καθημερινότητά μας αλλά πάνω απ’ όλα την υγεία μας, είχαμε την τύχη να ακούσουμε το Ναυπάκτιο διακεκριμένο καρδιοθωρακοχειρούργο κύριο Ιωάννη Παραλίκα να μας μιλάει για τις βλαβερές και ενίοτε ολέθριες συνέπειες του καπνίσματος. Όσο κι αν νομίζουμε ότι γνωρίζουμε κάποια πράγματα, όταν τα ακούμε από έναν γιατρό που έχει χειρουργήσει τόσους συνανθρώπους μας, αποκτούν άλλη βαρύτητα. Τα στοιχεία που μας παρέθεσε είναι σοκαριστικά και αξίζει να τα μεταφέρουμε στους δικούς μας ανθρώπους. Ίσως βοηθήσουμε κάποιους να θεραπευτούν από αυτή την ασθένεια όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος.
Αισθάνομαι την ανάγκη να τον ευχαριστήσω και να τον συγχαρώ δημόσια τόσο για την ενημέρωση με την οποία μας ταρακούνησε,όσο και για τα λόγια ανθρωπιάς που μας απηύθυνε στο τέλος.
«Εύχομαι να μην με χρειαστείτε αλλά αν παραστεί ανάγκη μη διστάσετε να με καλέσετε.»
Λόγια που μας έκαναν να νιώσουμε συγκίνηση και περηφάνια για το δικό μας λαμπρό επιστήμονα,το δικό μας παιδί, που η επαγγελματική του επιτυχία δεν αλλοίωσε το χαρακτήρα του! Κάτι που στις μέρες μας σπανίζει.
Συγχαρητήρια και στην κυρία Ισμήνη Καβαλλάρη όχι μόνο για την όμορφη εκδήλωση αλλά και για την εν γένει προσφορά της στην πόλη μας.
Όσο υπάρχουν δίπλα μας τέτοιοι άνθρωποι, τέτοιοι εκπαιδευτικοί και επιστήμονες, μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο!
“Εκατόν ενενήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη τη λαμπρή ημέρα της 18ης Απριλίου 1829, όταν η ελληνική σημαία κυμάτισε περήφανα στο Ιτς Καλέ, τον υψηλότερο προμαχώνα του Κάστρου μας. Εκείνη η στιγμή δεν σηματοδότησε απλώς την απελευθέρωση μιας πόλης· σφράγισε την ολοκλήρωση ενός αγώνα που άλλαξε την ιστορία της Στερεάς Ελλάδας και έδωσε πνοή στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Δεν ήταν τυχαία η βαρύτητα που απέδωσε σε εκείνη την ημέρα ολόκληρη η τότε ηγεσία του έθνους. Ο Σπυρίδων Τρικούπης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «η άλωσις της Ναυπάκτου εστερέωσε τον αγώνα κατά την Στερεάν Ελλάδα», συμπληρώνοντας πως «η ελευθέρωσις της Ναυπάκτου προετοίμασεν την του Μεσολογγίου». Η πόλη μας, κλειδί του Κορινθιακού και της Δυτικής Ελλάδας, δεν ελευθερώθηκε απλώς· ελευθέρωσε.
Σήμερα, 197 χρόνια μετά, τιμούμε τους ήρωες που έπεσαν και εκείνους που επέζησαν για να παραδώσουν ελεύθερη πατρίδα. Τιμούμε εξίσου και κάθε ανώνυμο κάτοικο της Ναυπακτίας, που με τη σιωπηλή αντοχή του κράτησε ζωντανή τη φλόγα της ελπίδας μέσα στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς.
Σε μία εποχή που η καθημερινότητα δοκιμάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και η συλλογική μνήμη υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα των καιρών, η επέτειος της 18ης Απριλίου μάς υπενθυμίζει ότι οι σπουδαίες κατακτήσεις γεννιούνται μόνο μέσα από την ενότητα. Η Ναύπακτος απελευθερώθηκε επειδή οι αγωνιστές της στάθηκαν «μαζί». Το ίδιο «μαζί» χρειαζόμαστε και σήμερα. Σε κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζουμε, σε κάθε προσπάθεια που αναλαμβάνουμε, σε κάθε βήμα προς το μέλλον που οραματιζόμαστε για τον τόπο μας!
Τα τελευταία χρόνια, τιμούμε την ξεχωριστή αυτή επέτειο με τις δέουσες εκδηλώσεις μνήμης και πολιτισμού, οι οποίες φέτος λαμβάνουν χώρα στις 24-26 Απριλίου. Σας περιμένουμε να γιορτάσουμε μαζί!
Χρόνια πολλά στην πόλη μας!
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ναυπάκτιες και όλους τους Ναυπακτίους!“
► Εικόνα από το έργο του διάσημου Γάλλου ζωγράφου Leblanc που αναπαριστά τους ήρωες της Απελευθέρωσης της Ναυπάκτου. Μπροστά από το Κάστρο της πόλης, εικονίζονται οι οπλαρχηγοί: Κίτσος Τζαβέλλας, Νικηταράς, Γ. Κολοκοτρώνης, Ν Μπότσαρης, Χατζηχρήστος, Παπάζογλου, Κανάρης, Μιαούλης. Το έργο αγοράσθηκε αρχικά από το Δήμο Παρισίων το 1835. Και στη συνέχεια ο Βασιλιάς Λουδοβίκος-Φίλιππος το μετέφερε στο Μουσείο του Ανακτόρου των Βερσαλλιών όπου βρίσκεται εκεί μέχρι σήμερα.
Στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης κατά της Παιδικής Παχυσαρκίας του Υπουργείου Υγείας και της UNICEF, η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Πατρών, σε συνεργασία με το Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο «Μικροί Ερευνητές», σας προσκαλεί σε μια ξεχωριστή γιορτή για μικρούς και μεγάλους, με στόχο την προώθηση της υγιεινής ζωής μέσα από παιχνίδι, δράση, γνώση και διασκέδαση!
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ παίρνει απρόβλεπτες διαστάσεις.
Κάθε τόσο κυκλοφορούν φήμες ότι οι αποκαλύψεις για εμπλοκή στις επιδοτήσεις και νέων πολιτικών προσώπων, αυξάνει τους τριγμούς στη συνοχή της Κυβέρνησης.
Κρίνεται θετική, για την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, η απόφαση για τη γρήγορη άρση της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών που εμπλέκονται στη σκανδαλώδη υπόθεση.
Ορθή είναι και η θέληση των βουλευτών να παραιτηθούν του προνομίου της ασυλίας τους.
Έτσι ικανοποιείται το εύλογο αίτημα της κοινωνίας.
Να γνωρίζει ποιοι είναι επίορκοι της υπόσχεσης που έδωσαν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
Χρέος της Δικαιοσύνης, χωρίς αργοπορία, να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.
Να κριθούν οι όποιες παραβάσεις των Νόμων.
Όσο παραμένει σε εκκρεμότητα η σκανδαλώδης υπόθεση, τόσο οργιάζουν οι φήμες.
Άλλες ομιλούν για προσπάθεια συγκάλυψης. Κάποιες για διαιώνιση στους βαθμούς απόδοσης Δικαιοσύνης Μέχρι και ο κίνδυνος της στοχευμένης παραγραφής επισημαίνεται.
Να σημειωθεί ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδείχθηκε από ανώνυμη καταγγελία.
Στοιχειωμένη η καταγγελία δεν ήταν δυνατό να ριχθεί στον κάλαθο των αχρήστων ως ανώνυμη.
Τα στοιχεία που περιελάμβανε, με ονοματεπώνυμα και θέσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτών που εμπλέκονταν, δεν άφηναν περιθώρια αδιαφορίας.
Έτσι ενεργοποιήθηκε το σύστημα της νόμιμης παρακολούθησης των τηλεφώνων των υπόπτων με τα γνωστά αποτελέσματα.
Παράλληλα καταγγέλθηκαν παρανομίες και στην αρμόδια εισαγγελική αρχή της Ενωμένης Ευρώπης.
Έτσι ήταν δύσκολη η απόκρυψη των γεγονότων.
Γεγονότα που κηλιδώνουν την πορεία αρκετών εκπροσώπων του ελληνικού λαού.
Η πολιτεία έχει βασική υποχρέωση να κλείσει τις ρωγμές που επιτρέπουν παρόμοια γεγονότα.
Με την καταδίκη, αν είναι ένοχοι, δύο, τριών πέντε βουλευτών, αν και όποτε τελεσφορήσει, δε σταματά η κακοδιαχείριση.
Απαιτούνται ριζικές τομές σε θέματα που έχουν σχέση με οικονομικές παροχές, όπως οι επιδοτήσεις.
Να λειτουργούν οι υπηρεσίες του κράτους, στην εξυπηρέτηση των πολιτών, ώστε να είναι περιττή κάθε έξωθεν παρέμβαση.
Μ’ αυτόν τον τρόπο, παύει το γραφείο του βουλευτή να πλημμυρίζει από αιτήματα, λογικά ή παράλογα.
Έτσι αποφεύγεται το παράπονό του. Αν δεν ακούω τις παρακλήσεις των ανθρώπων της περιφέρειάς μου, τότε τι εκπρόσωπός τους λογαριάζομαι.
Δικαιολογίες ότι αυτά τα δυσμενή φαινόμενα που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι γνωστή και διαρκής παθογένεια του ελληνικού λαού, είναι αστείες.
Όπως και αυτή. Μήπως και οι άλλοι, όταν ήτανε στην εξουσία, τα ίδια δεν έκαναν;
Προσωπικά, απ’ όσα τουλάχιστον λέγονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πιστεύω δεν είναι κολάσιμες όλες οι περιπτώσεις.
Να γιατί είναι πολύτιμη η ταχεία διαλεύκανση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.