Μπορεί να μην χορέψαμε «Μπάλλο» στην περιοχή μας και να πέρασαν ευτυχώς ανώδυνα τα τελευταία ακραία καιρικά φαινόμενα, όμως οι δημοτικοί μας άρχοντες έχουν αρχίσει να ανεβάζουν τις στροφές και την ένταση. Από τη χαλάρωση που για μεγάλο διάστημα είχε επιβάλει η πανδημία περνάμε σε άλλους πλέον ρυθμούς στο    πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο.

Τα όργανα σίγουρα έχουν αρχίσει, μόνο που απ’ ότι φαίνεται στους δημότες φτάνει ο απόηχος, όπως αυτός βγαίνει από τα απανωτά δελτία τύπου που πλέον βγαίνουν από το δήμο και τις δημοτικές παρατάξεις.

Στο διάστημα αυτό έρχονται στο προσκήνιο δυο πολύ μεγάλα θέματα για το παρόν αλλά και για το μέλλον του δήμου, αφού σχετίζονται όχι μόνο με την καθημερινότητα αλλά και τον σχεδιασμό για την ανάπτυξη της περιοχής. Είναι από αυτά τα έργα που χαρακτηρίζουμε ως αναπτυξιακά. Και ξέρουμε ότι όλοι και ιδιαίτερα οι δημοτικές     παρατάξεις προβάλλουν, τουλάχιστον στις προεκλογικές ομιλίες και στα προεκλογικά τους προγράμματα, την  ανάπτυξη ως πρώτη προτεραιότητα.

Το τουριστικό καταφύγιο στο Γρίμποβο από την περίοδο Λουκόπουλου, το οποίο στη θητεία Γκίζα μετατοπίστηκε ως αλιευτικό καταφύγιο – λιμενική εγκατάσταση στη  Βαρειά, στη συνέχεια αλλάζει και μπαίνει σε αναμονή.      Tο 1.790.000 από το πρόγραμμα INTERREG Ελλάδα-Ιταλία 2014-2020 αντί να χρηματοδοτήσει λιμενική εγκατάσταση στη Βαρειά πηγαίνει στη  χρηματοδότηση  νέου  έργου «Αναβάθμιση παραλιακού μετώπου της πόλεως Ναυπάκτου ». Και η λιμενική εγκατάσταση στη Βαρειά περιμένει άλλο πρόγραμμα χρηματοδότησης.

Είναι μια μεγάλη αλλαγή και σίγουρα είναι το πρώτο   θέμα που απασχολεί το δήμο αυτήν την περίοδο. Είναι φανερό ότι είναι ένα θέμα, που όπως εξελίσσεται, σηκώνει μεγάλη κουβέντα απ’ όλες τις πλευρές. Από τη μια, η πλευρά Λουκόπουλου σηκώνει το θέμα, γιατί όπως υποστηρίζει χάνεται ένα έργο που αναπτυξιακά το έχει ανάγκη η πόλη εδώ και πολλά χρόνια, αφού το τουριστικό καταφύγιο σαν μικρή μαρίνα θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες για ελλιμενισμό σκαφών.

Από την άλλη η δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι το τουριστικό καταφύγιο δεν ήταν παρά μόνο ένας βραχίονας και αν γινόταν κάτι  τέτοιο θα χανόταν ο μεγάλος στόχος που είναι η κατασκευή μαρίνας στο Γρίμποβο. Και στο επιχείρημα ότι   χάνεται και η λιμενική εγκατάσταση στη Βαρειά, η απάντηση είναι ότι δεν χάνεται απλά αλλάζει χρηματοδότηση και το 1.790.000 αξιοποιείται για εξοπλισμό στις παραλίες.

Αυτή η αντιπαραβολή επιχειρημάτων βγαίνει από τα    δελτία τύπου και τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τους  εμπλεκόμενους.

Οι αποφάσεις για το θέμα αυτό λαμβάνονται ΔΙΑ ΠΕΡΙΦΟΡΑΣ από το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο και από το   Δημοτικό Συμβούλιο.  Με αυτό τον τρόπο όμως  ο δημότης δεν μπορεί να  έχει σφαιρική και ουσιαστική ενημέρωση, δεν μπορεί να κρίνει και να αξιολογήσει ποια είναι τελικά η αλήθεια, ποια είναι η καλύτερη γι’ αυτόν απόφαση και ποιος από τους εκπροσώπους του την υποστηρίζει.

Από τη στιγμή που οι αυστηροί περιορισμοί λόγω πανδημίας χαλάρωσαν και από τη στιγμή που τα συλλογικά όργανα πανελλαδικά έχουν επανέλθει στην κανονικότητα, δεν θα έπρεπε στο δήμο Ναυπακτίας να «αλληλοσφαζόμαστε» για τον τρόπο διεξαγωγής των συμβουλίων και για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων. Η δημοκρατία απαιτεί επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα, απαιτεί ανοιχτές συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις για να μπορεί ο δημότης να συμμετέχει, να ελέγχει και να κρίνει.

Για τη λιμενική εγκατάσταση η δημοτική αρχή επέλεξε το δια περιφοράς συμβούλιο. Σε εξέλιξη όμως βρίσκεται και το θέμα της Ανάπλασης, ένα ακόμα πολύ μεγάλο θέμα για την τύχη της πόλης. Θα ακολουθήσει και εκεί την ίδια τακτική;

Υπενθυμίζεται ότι  το θέμα λόγω μη ύπαρξης  απαρτίας δεν συζητήθηκε και θα συζητηθεί  στο Δημοτικό συμβούλιο της  Τετάρτης 27 Οκτωβρίου,  με τηλεδιάσκεψη