Connect with us

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

44 χρόνια μετά…

Published

on

Η κυπριακή τραγωδία δεν ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, προκύπτοντας εκ του μηδενός. Αυτά είναι τα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία…

Στις 15 Ιουλίου του 1974, γύρω στις 8.15, από το στρατόπεδο της Κοκκινοτριμιθιάς, τανκς έκαναν την εμφάνισή τους, με κατευθύνσεις το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο Τηλεπικοινωνιών και το κτίριο της Αρχιεπισκοπής. Τα τανκς συνήθιζαν να βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα θα έπαιρναν τελείως διαφορετική τροπή. Δεν πέρασε πολύ ώρα από την εμφάνιση των τεθωρακισμένων και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν από διάφορα σημεία προκάλεσαν αναταραχή σε ολόκληρη την κυπριακή πρωτεύουσα.

Εκείνη την ώρα, ο Μακάριος υποδεχόταν στο Προεδρικό Μέγαρο Έλληνες μαθητές από σχολεία της Αλεξάνδρειας και προτού αρχίσει η τελετή υποδοχής, τα άρματα μάχης, που είχαν φτάσει απέξω, άρχισαν να βάλλουν κατά του Προεδρικού Μεγάρου. Στόχος εκτός από το Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής, ήταν το κτίριο των Τηλεπικοινωνιών, το Αρχηγείο της αστυνομίας, το στρατόπεδο του εφεδρικού σώματος και το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ), ενώ άνδρες της ΕΛΔΥΚ επιτέθηκαν στον Αερολιμένα της Λευκωσίας. Η αντίσταση που εκδηλώθηκε ήταν έντονη αλλά όχι τόση ώστε να υπερισχύσει των πραξικοπηματιών.

Έτσι, μετά από δύο ώρες περίπου, η Λευκωσία ανήκε πια στη Χούντα και η θέση του προέδρου στο Νίκο Σαμψών. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα εκείνο το πρωί με τη μετάδοση της παρακάτω ανακοίνωσης: «Σήμερον την πρωίαν, η Εθνική Φρουρά επενέβη διά να σταματήση τον αδελφοκτόνον πόλεμον. Η Εθνική Φρουρά είναι την στιγμήν αυτήν κυρία της καταστάσεως. Ο Μακάριος είναι νεκρός». Βέβαια, ο Μακάριος είχε προλάβει να διαφύγει στην Πάφο απ’ όπου, σ’ έναν τοπικό ραδιοσταθμό που, ενώ λειτουργούσε ως λήψεως, τον έκαναν και αναμεταδόσεως, απηύθυνε διάγγελμα προς τον κυπριακό λαό.

Αττίλας ’74:  Ο Βιασμός της Κύπρου

Εν τω μεταξύ, μεγάλη στρατιωτική δύναμη από τη χούντα στη Λευκωσία, διατεταγμένη από την Αθήνα, ξεκίνησε για την Πάφο. Την άλλη μέρα ελικόπτερο της Ειρηνευτικής Δυνάμεως των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο μετέφερε τον Μακάριο στη βρετανική στρατιωτική βάση της Επισκοπής, κοντά στη Λεμεσό, και από εκεί ένα στρατιωτικό αεροπλάνο τον πήγε στη Μάλτα. Από εκεί, στην Αγγλία και στην Αμερική.

Οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος στην επιτροπή της Βουλής, αποκάλυψαν ότι η χούντα των Αθηνών είχε αποφασίσει, τουλάχιστον, από τις αρχές του 1974 την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου με πρωτοβουλία του αόρατου δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα πυροδοτεί ταυτόχρονα εξελίξεις στην Άγκυρα που εμφανίζεται αποφασισμένη να αναλάβει στρατιωτική δράση εις βάρος της Κύπρου.

Παρά τις παραινέσεις του Βρετανού ομολόγου του, Χάρολντ Ουίλσον, και του υπουργού Εξωτερικών, Τζέιμς Κάλαχαν, ο τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ βλέπει ως μόνη λύση την εισβολή στην Κύπρο. Ο έκτακτος απεσταλμένος του αμερικανού υπουργού εξωτερικών, Κίσινγκερ, υφυπουργός εξωτερικών, Τζο Σίσκο, προσπαθεί με συνεχείς διαβουλεύσεις μεταξύ Λονδίνου – Άγκυρας και Αθηνών, να αποτρέψει τα χειρότερα, αλλά… αποτυγχάνει!

Η εισβολή…

 

Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά. Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει λεπτομερώς τις κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών. Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!!

Στις 5 παρά 10 το πρωί της 20ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς, Έλληνας ή Ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός, ανησυχεί!!

Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία. Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν , τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα. Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).

Ο «Αττίλας» βρισκόταν στην Κύπρο για να γράψει το τέλος του προοιμίου μιας τραγωδίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με  εδάφη χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκονται υπό κατοχή…

 

Μαρτυρίες

Ο ναυπάκτιος Σπύρος Φούντας που υπηρετούσε στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛ.ΔΥ.Κ.) καταγράφει τα όσα έζησε τις ημέρες της εισβολής στην Κύπρο.

«Στα είκοσί μου χρόνια, στο κάλεσμα της πατρίδας παρουσιάσθηκα στις 23-01-1973 στην Τρίπολη, στο Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, με ειδικότητα πολυβολητής, όπου έκανα τη βασική μου εκπαίδευση και πήρα ειδικότητα με ένδειξη ΕΛ.ΔΥ.Κ. Ελληνική Δύναμη Κύπρου. Πήγα στην Καβάλα για ένα οχτάμηνο περίπου και το Γενάρη του 1974 πήγα στην Κύπρο.

Στην Ελευθερούπολη, πέρασα το δεύτερο στάδιο της εκπαίδευσής μου, ώσπου λίγες ημέρες πριν αναχωρήσουμε για το Λουτράκι, μαζί με μερικούς άλλους οπλίτες μας καλεί ο Λοχαγός μας και μάς είπε: “Γνωρίζετε ότι έχετε επιλεγεί για την ΕΛ.ΔΥ.Κ., εκεί όπου χρειάζεται ψυχή και παλληκαριά για να υπηρετήσετε το υπόλοιπο της θητείας σας. Θα πάρετε ένα μήνα άδεια και μετά θα μεταβείτε στο Λουτράκι, απ’ όπου θα μεταφερθείτε στην Κύπρο”. Έτσι κι έγινε. Πήραμε την άδεια, επισκεφθήκαμε το χωριό μας, τους φίλους μας, τους γονείς μας, διασκεδάσαμε και μετά το τέλος αυτής επιστρέψαμε στην Ελευθερούπολη, όπου παραδώσαμε τον οπλισμό μας. Τότε μας φώναξε για τελευταία φορά ο Διοικητής, μας έσφιξε το χέρι και, αφού μας ασπάσθηκε, μας ευχήθηκε “Καλή τύχη”.

Στις 10-01-1974, επιβιβαστήκαμε στο αρματαγωγό “ΡΟΔΟΣ” και από την παραλία των Κεχριών της Κορίνθου μας μετέφερε σε δύο ημέρες στην Κύπρο, στο λιμάνι της Αμμοχώστου. Κατά την αποβίβασή μας από το πλοίο αντιληφθήκαμε πως μας μετρούσαν οι Τουρκοκύπριοι και μας παρατηρούσαν με κιάλια από μακριά. Επιβιβαστήκαμε σε στρατιωτικά οχήματα και σύντομα βρεθήκαμε στη Λευκωσία, στο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Βρισκόμουν πια σε χώρα Ελληνική αλλά με πλήθος Τουρκοκυπρίων. Μας χώριζαν πολλά, θρησκεία, έθνος, ήθη, έθιμα, αλλά μας ένωναν και πολλά, η Κύπρος, νεαρή ηλικία, αγάπη για τη ζωή.  Οι σχέσεις μας με τους Τούρκους της ΤΟΥΡΔΥΚ ήταν ειρηνικές και φιλικές. Τότε, εκείνο το διάστημα, δεν είχαμε να μοιράσουμε τίποτα. Υπήρχε η νεκρή ζώνη των 20 μέτρων και ο καθένας ζούσε στο δικό του τόπο.

Ο καιρός περνούσε μέσα από σκληρή εκπαίδευση και δοκιμασία, ώσπου το πρωί της 15ης Ιουλίου του 1974, ο λοχαγός μου μας διέταξε σε αναφορά με πλήρη εξάρτυση. Η διαταγή εκτελέσθηκε, αλλά όλοι ρωτούσαμε με την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας τι συμβαίνει. Παραμείναμε αρκετό διάστημα σε επιφυλακή και από κάτι πυροβολισμούς που ακούσαμε καταλάβαμε πως κάτι άσχημο συμβαίνει. Πράγματι, το νέο μαθεύτηκε λίγο αργότερα. Η Εθνοφρουρά είχε κάνει πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, με εντολή του Σαμψών, Κύπριου δημοσιογράφου, σε συνεργασία με τον Έλληνα δικτάτορα Ιωαννίδη. Ο κόσμος ανάστατος, είχε κατακλύσει την πλατεία Ελευθερίας αντιδρώντας, τα πνεύματα ηρέμησαν και το βράδυ επιστρέψαμε στο στρατόπεδο.

Στις 20 Ιουλίου ξημερώματα όμως, με την ακρίβεια στις πέντε παρά τέταρτο, έγινε η απόβαση των Τούρκων από τις ακτές της Κερύνειας.  Στους εισβολείς του “ΑΤΤΙΛΑ Ι”, μέχρι να φθάσουν στις ακτές της Κερύνειας, με το πρώτο φως της εικοστής Ιουλίου 1974, επικρατούσε πλήρης σύγχυση. Υπήρξαν περιπτώσεις που το ένα πλοίο έπεφτε πάνω στο άλλο.

Πολεμικά αεροσκάφη άρχισαν να χτυπούν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ και το αεροδρόμιο της Λευκωσίας ρίπτοντας αλεξιπτωτιστές στον τούρκικο θύλακα Λευκωσίας – Κερύνειας και σε άλλες στρατηγικές περιοχές. Η στενή πεδιάδα μεταξύ Πανάγρων και Κερύνειας μεταβλήθηκε σε κόλαση πυρός. Το βράδυ της 20ης Ιουλίου, οι Τούρκοι εγκατέστησαν ένα μικρό προγεφύρωμα στην περιοχή “Πέντε Μίλι”, ενώ συμπτύχθηκαν στο θύλακα της Λευκωσίας, ύστερα από αιματηρές μάχες με την ΕΛΔΥΚ. Πολλές περιοχές που ελέγχονταν από τους Τούρκους περιήλθαν στα χέρια των Ελληνοκυπρίων. Το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς και τις ρίψεις των αλεξιπτωτιστών, δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν.

Οι Ελλαδίτες υπερασπιστές των περιοχών, με ανυπέρβλητο θάρρος, ηρωισμό και αυταπάρνηση, κατορθώναμε και αποκρούαμε τις εχθρικές επιθέσεις, που διαδέχετο η μια την άλλη, προσφέροντας θυσίες αίματος στο βωμό της ελευθερίας του νησιού. Σε μια από αυτές τις μάχες, τραυματίσθηκα και εγώ από αεροπορικό βομβαρδισμό από βόμβα “ΝΑΠΑΛΜΣ”, μαζί με ριπές μυδραλίου. Αυτό ήταν το μόνο που κατάφερα να δω σε απόσταση 20 με 30 μέτρα. Έκτοτε έπεσα σε λήθαργο. Ξημέρωσα στο νοσοκομείο μετά από τρείς ημέρες, έχοντας πολλά εγκαύματα στα πόδια, στην αριστερή πλευρά, στο πρόσωπο και ρήξη αριστερού ωτός. Σήμερα είναι εμφανή τα σημάδια που μου άφησαν οι εμπρηστικές βόμβες των βάρβαρων Τούρκων. Αυτό συνέβη, γιατί ήρθε και άλλο αεροπλάνο ή το ίδιο και μας πήρε μπροστά στη διάβα του, χωρίς να το αντιληφθούμε.

Οι Τούρκοι, σφάζοντας, καίγοντας, λεηλατώντας και βιάζοντας, προχωρούσαν προς την Κερύνεια. Οι βομβαρδισμοί δεν είχαν καμιά διάκριση, δεν σεβόντουσαν ούτε τις διεθνείς συνθήκες και ήταν αδιάκοποι. Έτσι, κατά τις τρεις το μεσημέρι, βομβάρδισαν το Γενικό Νοσοκομείο της Κύπρου, απ’ όπου πριν λίγο, για καλή μου τύχη, με μετέφεραν στο Σανατόριο της Κυπερούντα, όπου εκεί έμεινα για θεραπεία μέχρι τον Σεπτέμβριο παρακολουθώντας τον “ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ” με κομμένη την ανάσα και σε απόσταση 300 μέτρων, αδύναμος να προσφέρω υπηρεσίες ούτε για προστασία του εαυτού μου. Τέλος Σεπτεμβρίου, ήρθα στην Ελλάδα, όπου, με παρατεταμένη εξάμηνη θητεία, υπηρέτησα το υπόλοιπο αυτής στην Πάτρα και απολύθηκα μετά από 30 μήνες».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Οι Ναυπάκτιοι Γ. Σύψας και Αγ. Σταυρόπουλος υποψήφιοι με τον Ν. Φαρμάκη

Published

on

By

Τη βεβαιότητά του πως η Αιτωλοακαρνανία θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή για «αλλαγή εποχής» στη Δυτική Ελλάδα, εξέφρασε ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, κατά τη παρουσίαση του ψηφοδελτίου Αιτωλοακαρνανίας, το βράδυ της Τρίτης 19 Μαρτίου στο Αγρίνιο.

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Παπαστράτειο Μέγαρο ο υποψηφιος Περιφερειάρχης Νεκτάριος  Φαρμάκης, σημείωσε μεταξύ άλλων στην ομιλία του: «Είμαι βέβαιος, πια. Αυτός εδώ ο τόπος, ο τόπος που με γέννησε, με μεγάλωσε και με κράτησε κοντά του, σε πείσμα των καιρών και των συνθηκών, είναι ο τόπος που θα οδηγήσει όλη τη Δυτική Ελλάδα στη νέα εποχή».
Ο κ. Φαρμάκης, παρουσιάζοντας τις υποψήφιες και τους υποψήφιους του συνδυασμού του, μίλησε για «στελέχη που θα βάλουν πλάτη για να… ξεσκουριάσουν και να γυρίσουν τα γρανάζια της περιφερειακής διοίκησης, που από γραφειοκρατικός μηχανισμός, θα γίνει μία πραγματική τοπική κυβέρνηση», αλλά και για «πραγματικές φίλες και πραγματικούς φίλους, ανθρώπους που έχουν μάθει να αγωνίζονται και να νικούν».
Ταυτόχρονα προχώρησε στην παρουσίαση μέρους του προγράμματός του για την Αιτωλοακαρνανία, όπου μίλησε για το υδατικό δυναμικό του νομού, τονίζοντας ότι αποτελεί έναν ανεκμετάλλευτο τεράστιο πλούτο και στόχος του είναι η αξιοποίηση των ποταμών και λιμνών του νομού.

Σημείωσε επίσης, ότι η Αιτωλοακαρνανία είναι ο νομός με τα περισσότερα κάστρα στην Ελλάδα και μέσα από ένα συνολικό πρόγραμμα αναστήλωσης και δικτύωσης, μπορεί να δημιουργηθεί ένα τουριστικό πακέτο που να αφορά την μεγαλύτερη «καστροπολιτεία» της χώρας, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην πρωτογενή παραγωγή. Αναφερόμενος στην Ναύπακτο τόνισε πως «…θα δώσουμε την μέγιστη δυνατή προβολή και θα αξιοποιήσουμε τη Ναύπακτο και την ιστορική ναυμαχία της…»
Ο κ. Φαρμάκης ζήτησε από το σύνολο των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας να ενισχύσουν την προσπάθειά του, επισημαίνοντας πως όλοι μαζί οι πολίτες της Δυτικής Ελλάδας θα πρέπει να προσπαθήσουν για να φέρουν την αλλαγή.
«Σας υπόσχομαι πως εγώ δεν θα είμαι ένας Περιφερειάρχης του κέντρου και του γραφείου. Αλλά ένας Περιφερειάρχης της γειτονιάς, του χωραφιού και της πλατείας. Από την κοινωνία προέρχομαι και στην κοινωνία θα βρίσκομαι…» τόνισε κλείνοντας την ομιλία του.



Οι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι που ανακοίνωσε ( ανάμεσά τους και οι Ναυπάκτιοι Άγγελος Σταυρόπουλος,  Ιωάννης Σύψας)  είναι οι ακόλουθοι:

Αμαλία Βούλγαρη, Περικλής Γερμανός, Μιχάλης Γούδας, Παναγιώτα Δακαλάκη,  Λάμπρος Δημητρογιάννης,  Χαράλαμπος Καραπάνος, Γιώργος Κοντογιάννης, Βασίλειος Κώτσης, Σταύρος Λαϊνάς, Αθανάσιος Μαυρομάτης, Γρηγόρης Ιωάννης Μπόνης, Αργύρης Νταλιάνης, Θεοδώρα Ντζούρβα, Νικόλαος Παπαγεωργίου, Όλα Προύντζου, Φώτιος Σκληρός, Άγγελος Σταυρόπουλος,  Ιωάννης Σύψας,  Κώστας Σύρρος, Δημοσθένης Ταμπακέλης, Παρασκευή Τσεκούρα, Αγγελική Χαλιμουδρα.

Άγγελος Σταυρόπουλος


Οικονομολόγος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ναύπακτο. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και ολοκλήρωσε τις Μεταπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Πληροφορικής σε θέματα Οικονομίας και Διοίκησης. Εργάζεται σε Ενδιάμεσο Φορέα Διαχείρισης με αντικείμενο το συντονισμό και τη διαχείριση Ευρωπαϊκών Συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων σε Περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο. Υπήρξε εκλεγμένο μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ καθώς και εκλεγμένο μέλος στη Διοικούσα Επιτροπή του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας.

Ιωάννης Σύψας


Καθηγητής Φυσικής Αγωγής. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο. Υπηρέτησε ως καθηγητής στο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Αθηνών και σε άλλα δημόσια σχολεία της χώρας. Υπήρξε μέλος της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών, ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Ναυπακτίας και έχει διατελέσει αντιδήμαρχος Διοικητικών Υπηρεσιών, ενώ κατείχε και τη θέση του αντιδημάρχου Οικονομικών Υπηρεσιών, Ανάπτυξης, Αθλητισμού και Τουρισμού.

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Έγινε η πρώτη δράση για τον Κορινθιακό στη Ναύπακτο

Published

on

By

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η πρώτη δράση του ερευνητικού προγράμματος «ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ  η δική μας θάλασσα». Το πρωί της Δευτέρας 18 Μαρτίου εκπρόσωποι των συμμετεχόντων φορέων στο πρόγραμμα – η περιβαλλοντική οργάνωση «Πράσινο+Μπλε» σε συνεργασία με την Μη κυβερνητική Οργάνωση «ΟΖΟΝ», υποδέχτηκαν μαθητές της Γ’ και Ε’ τάξης του 3ου Δημοτικού σχολείου Ναυπάκτου που συνοδεύονταν από τον διευθυντή του σχολείου Κωνσταντίνο Κανέλλο και τους εκπαιδευτικούς τους, στο παρατηρητήριο που έχει επιλεγεί για την έρευνα, στην περιοχή του «Πούντου» στην παραλία του Γριμπόβου.

Ο εκπρόσωπος της «ΟΖΟΝ» Τάσος  Φιλιππίδης και ο συντονιστής δράσεων του «Πράσινο + Μπλε Τάσος Ξύδης εξήγησαν τους στόχους του προγράμματος και την όλη δράση, τόσο στα παιδιά όσο και στους εκπαιδευτικούς τους.

Ακολούθως σε ομάδες, με επικεφαλής εθελοντές του προγράμματος και τους εκπαιδευτικούς, τα παιδιά συνέλεξαν και κατέγραψαν από οριοθετημένες περιοχές διάφορα απορρίμματα (καπάκια πλαστικά, χαρτιά, κουτιά αλουμινίου κ.α), με τα καταγραμμένα στοιχεία να αποτελούν την αρχή μιας βάσης  δεδομένων ως προς την ποσότητα και το είδος των απορριμμάτων που εμφανίζονται στις οριοθετημένες περιοχές καταγραφής.

Με ενθουσιασμό οι μικροί μαθητές συμμετείχαν στην έρευνα και καταγραφή συσσώρευσης απορριμμάτων στις ακτές και τη θάλασσα του Κορινθιακού κόλπου. 

Μέσα από την βιωματική αυτή δράση οι μικροί μαθητές αντιλήφθηκαν το γιατί εμφανίζονται τα σκουπίδια σε μια έρημη παραλία, καθώς η ίδια η θάλασσα τα μεταφέρει από τις απέναντι ακτές του Κορινθιακού Κόλπου, όπως και το αντίστοιχο συμβαίνει με τα «δικά μας» σκουπίδια που καταλήγουν μέσα από χείμαρρους και ποτάμια στην ίδια θάλασσα.

Στόχος και προσπάθεια των δράσεων αυτών είναι η προστασία και η ανάδειξη του Κορινθιακού, μετά την ένταξη της περιοχής στο δίκτυο «Natura 2000».

Οι συνεργαζόμενοι φορείς στο πρόγραμμα, του οποίου την ευθύνη έχει  η Μη κυβερνητική Οργάνωση ΟΖΟΝ και  χρηματοδοτείται από το «Πράσινο Ταμείο», είναι : Ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ορθολογικής Ανάπτυξης του Κορινθιακού Κόλπου (Σ.Π.Ο.Α.Κ.) «Ο ΑΡΙΩΝ» με έδρα το Αίγιο, η περιβαλλοντική οργάνωση «Πράσινο +Μπλε» με έδρα τη Ναύπακτο, ο Σύλλογος ελεύθερων και αυτόνομων δυτών «Κρισσαίος» με έδρα τη Φωκίδα και ο σύλλογος  «Αργώ»  με έδρα την Αλυκή  Βοιωτίας.

Ο κάθε φορέας έχει αναλάβει και την ευθύνη  λειτουργίας σταθμού καταγραφής για την περιοχή του, όπου κάθε 3 περίπου μήνες έως το τέλος του 2019 θα υλοποιεί καταγραφές θαλάσσιων απορριμμάτων. Τα στοιχεία θα επεξεργάζονται για να αποτελέσουν στατιστική βάση δεδομένων προκειμένου να εξαχθούν επιστημονικά συμπεράσματα και να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης της ρύπανσης.

Στην δράση ήταν παρών και ο δήμαρχος Δωρίδας Γιώργος Καπεντζώνης – πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Κορινθιακού Κόλπου και του Δικτύου Πόλεων με Λίμνες.

Για περισσότερες πληροφορίες: Πράσινο+Μπλε +30 26340 25016 –  info@prasinomple.gr         

 *Για ενημέρωση και πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο του έργου, επερχόμενες δράσεις και συμμετοχή σε αυτές, στην ιστοσελίδα www.ozon-ngo.gr/korinthiakos

Continue Reading

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Η Ναυπακτία ψηλά: «Μετασυνεδριακές» Επισημάνσεις

Published

on

By

   Το Β’ Πανναυπακτιακό Αναπτυξιακό Συνέδριο κατάφερε να είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τους στόχους που είχε θέσει. Να καταγραφούν δηλαδή τα δεδομένα, να επισημανθούν οι δυσκολίες και οι ανασταλτικοί παράγοντες, να αποδοθεί το πλαίσιο των δυνατοτήτων, να κατατεθούν προτάσεις και να τονιστούν οι προοπτικές της περιοχής, ώστε  να φτάσει και να μείνει η Ναυπακτία ψηλά.

   Το πρώτο βήμα από την πλευρά της ΟΣΥΝ επιτεύχθηκε. Το αν η προσπάθεια αυτή θα έχει συνέχεια, αν δηλαδή θα γίνουν τα επόμενα βήματα, ώστε  από τη θεωρία να περάσουμε στην υλοποίηση των επόμενων στόχων, είναι πλέον το ζητούμενο.

Και την ευθύνη την έχουν όλοι, η ΟΣΥΝ αλλά  κυρίως οι φορείς που σχεδιάζουν και υλοποιούν αλλά και  η κοινωνία που οφείλει να ασκεί έλεγχο.

  Μετά λοιπόν τον ενθουσιασμό,  που λογικό είναι να φέρνει η επιτυχία ενός εγχειρήματος, η ΟΣΥΝ οφείλει να αναλάβει κάποιες πρωτοβουλίες και να παραδώσει τη σκυτάλη των ενεργειών στους καθ’ ύλην αρμοδίους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αλλά και για την αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων ανάπτυξης της Ναυπακτίας.

  Η δημοσιοποίηση και η κοινοποίηση τόσο των εισηγήσεων και πολύ περισσότερο των συμπερασμάτων του Συνεδρίου κρίνεται επιτακτική, γιατί θα συμβάλλει όχι μόνο στο σχεδιασμό και στην περαιτέρω υλοποίηση δράσεων και έργων αλλά και στην ενημέρωση και κινητοποίηση των πολιτών.

   Περιμένοντας λοιπόν να δοθούν στη δημοσιότητα τα συμπεράσματα της ΟΣΥΝ, ώστε να αποτελέσουν βάση περαιτέρω συζήτησης δίνοντας ταυτόχρονα και τη δυνατότητα ιεράρχησης και εστίασης σε συγκεκριμένους στόχους, θα περιοριστούμε στην επισήμανση των κύριων παραγόντων που αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι παίζουν καθοριστικό  ρόλο  στην ανάπτυξη    της Ναυπακτίας.

  Ο πρώτος παράγοντας είναι το οδικό δίκτυο. Βασική προτεραιότητα είναι η συντήρηση του υφιστάμενου δικτύου, ώστε να είναι ευκολοπρόσιτο και ασφαλές και κατά δεύτερο λόγο η δημιουργία αξόνων που θα συντομεύουν τις αποστάσεις.

 Ο δεύτερος παράγοντας είναι η τουριστική ανάπτυξη, που όπως φαίνεται είναι και η στόχευση της Ναυπακτίας. Επισημάνθηκε ότι δεν νοείται η τουριστική ανάπτυξη της Ναυπακτίας χωρίς την ενδοχώρα της.

Καταγράφηκε για άλλη μια φορά ότι η ορεινή Ναυπακτία έχει καταστεί τουριστικός προορισμός, ωστόσο φάνηκε ότι δεν έχει αναπτυχθεί ισόρροπα το ανατολικό και το δυτικό τμήμα της. 

Η περιοχή της Ευηνολίμνης, της Λουτροπηγής Στάχτης και της Βαράσοβας βρέθηκαν στο επίκεντρο πολλών εισηγήσεων αναδεικνύοντας τις πολύ μεγάλες αναξιοποίητες μέχρι και σήμερα δυνατότητες τους. Τονίστηκαν επίσης η ανάγκη διαφύλαξης και ανάδειξης της Καστροπολιτείας της Ναυπάκτου καθώς  και οι τεράστιες δυνατότητες που προσφέρει το παραλιακό μέτωπο της Ναυπακτίας με τις αναγκαίες παρεμβάσεις και  τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών.

Αυτό που όμως έχει ιδιαίτερη αξία και τονίστηκε από τα πλέον έγκριτα χείλη και στο Β’ Πανναπακτιακό Αναπτυξιακό Συνέδριο και αφορά όχι μόνο τη Ναυπακτία αλλά και τη χώρα γενικότερα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη «παράγοντας αέρα» πουλώντας δηλαδή μόνο υπηρεσίες.

Αναγκαία λοιπόν παράμετρος για την ανάπτυξη καθίσταται η αξιοποίηση του πρωτογενούς τομέα.

Με την ευχή και την ελπίδα ότι το Β’ Πανναυπακτιακό Αναπτυξιακό Συνέδριο υπήρξε η αφετηρία, αναμένουμε τα επόμενα βήματα στο δρόμο που θα οδηγήσει τη Ναυπακτία ψηλά.

Continue Reading

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

musitsa-rouxa-axesouar-kosmimata

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ