Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα τεράστιο δάσος που σαν κι αυτό δεύτερο δεν το έβρισκες πουθενά. Τα δέντρα του έφταναν μέχρι τον ουρανό, ενώ κάποια από αυτά κουβαλούσαν νόστιμους, λαχταριστούς καρπούς.
Πολλά πουλάκια κάθονταν πάνω στα κλαδάκια τους τιτιβίζοντας χαρούμενα από το πρωί ως το βράδυ και μερικά έχτιζαν στα πιο γερά κλαδιά τις φωλίτσες τους.
Γύρω γύρω από τα δέντρα μοσχομύριζαν λουλούδια πολύχρωμα και οι μελισσούλες χόρευαν από πάνω τους ενθουσιασμένες, τι γλυκό μελάκι που θα έφτιαχναν με την βοήθειά τους! Που και που εμφανίζονταν στο δάσος λαγοί ολόλευκοι σαν χιόνι κι ελάφια που έτρεχαν πιο γρήγορα κι από τον άνεμο!
Οι άνθρωποι το αγαπούσαν πολύ αυτό το δάσος και κάθε Σαββατοκύριακο έρχονταν εδώ με τις οικογένειές τους. Ήταν πάντα προσεκτικοί όταν έκαναν το πικ – νικ τους κάτω από τα δέντρα, δεν άφηναν κανένα σκουπίδι φεύγοντας.
Στο δάσος αυτό δίπλα από ένα γέρικο έλατο είχε φυτρώσει ένα μανιτάρι. Ήταν κόκκινο με λευκές βούλες και πράγματι ήταν πάρα πολύ όμορφο. Δυστυχώς δεν υπήρχαν άλλα μανιτάρια εκτός απ ’αυτό κι έτσι αισθανόταν συχνά μόνο.
Τα λουλούδια και τα ζωάκια του δάσους προσπάθησαν πολλές φορές να το κάνουν φίλο τους μα εκείνο δεν ήθελε. “Τι να σας κάνω εσάς;” έλεγε.” Έτσι κι αλλιώς εμένα δεν με αγαπάει κανείς, οι άνθρωποι μόνο εσάς θαυμάζουν, εμένα ούτε που με ακουμπούν!”
“Αφού είσαι επικίνδυνο για εκείνους βρε μανιτάρι μου!” του είπε κάποτε ένας σκίουρος την ώρα που πηδούσε από κλαδί σε κλαδί.
“Τι εννοείς;” θέλησε να μάθει το μανιτάρι κάπως θυμωμένα.
“Ε να είσαι δηλητηριώδες κι αν σε φάει κανείς μπορεί να πονέσει πολύ το στομαχάκι του. Για αυτό τον λόγο οι άνθρωποι σε αποφεύγουν, ούτε καν σε αγγίζουν!”
Το μανιτάρι δεν απάντησε, παρά άρχισε μονάχα να σκέφτεται. Κάτι έπρεπε να κάνει, δεν ήταν κατάσταση αυτή! Γιατί οι άνθρωποι να ασχολούνται με όλο το δάσος εκτός από εκείνο; Το μανιτάρι θα τους έδιωχνε, κι έτσι ούτε λουλούδια θα έκοβαν για να στολίσουν το βάζο τους, ούτε θα προτιμούσαν την σκιά των δέντρων, ούτε θα φωτογράφιζαν τα διάφορα ζωάκια.
Το επόμενο πρωί το μανιτάρι μιλούσε επίτηδες μόνο του. “Πω πω δασάκι μου τι κρίμα να σου συμβαίνει κάτι τέτοιο! Δέντρα ,λουλούδια και ζωάκια είναι δηλητηριασμένα κι όποιος τα πλησιάσει μπορεί να αρρωστήσει. Πω πω τι κρίμα που τώρα οι άνθρωποι θα πρέπει να αναζητήσουν άλλο δάσος. Αχ πόσο μεγάλο κακό σε βρήκε δασάκι!”
Ο άνεμος που ήταν πολύ μεγάλος κουτσομπόλης κι όλη μέρα κι όλη νύχτα του άρεσε να σκορπάει παντού λογάκια και ήχους, σκόρπισε τις κουβέντες του μανιταριού στην πόλη όπου ζούσαν οι άνθρωποι. Εκείνοι φοβήθηκαν και λυπήθηκαν μαζί. Όσο κι αν το επιθυμούσαν δεν θα πήγαιναν ποτέ ξανά στο δάσος, ήταν πλέον επικίνδυνο για την υγεία τους. Το μανιτάρι αισθανόταν πολύ περήφανο με αυτό που είχε καταφέρει με το ψέμα του.
Kαι περνούσαν οι μέρες, περνούσαν οι μήνες, περνούσαν τα χρόνια και κανένας άνθρωπος δεν είχε επισκεφτεί ποτέ ξανά το δάσος ,αφού όλοι είχαν πιστέψει ένα ψέμα. Οι άνθρωποι ήταν όλη μέρα στεναχωρημένοι και δίχως δύναμη στο σώμα αφού τους έλειπε το οξυγόνο του δάσους.
Το δάσος ήταν πολύ λυπημένο και τα δέντρα είχαν χάσει σχεδόν όλα τους τα φύλλα και τους καρπούς. Τα πουλάκια δεν έχτιζαν πια φωλίτσες και είχαν σταματήσει το χαρωπό τιτίβισμα. Τα λουλούδια μαραίνονταν και οι μελισσούλες δεν μπορούσαν πια να φτιάξουν μέλι.
Το μανιτάρι κατάλαβε κάποια στιγμή πόσο άσχημο ήταν αυτό που είχε κάνει σε φυτά. ζώα κι ανθρώπους.
“Θα το διορθώσω” αποφάσισε. Με την βοήθεια του ανέμου οι άνθρωποι θα άκουγαν από το στόμα του τούτα τα λόγια: “Το δάσος είναι πάλι ακίνδυνο, μπορείτε να το χαρείτε όπως παλιά και να νιώθετε ευτυχισμένοι στην αγκαλιά της φύσης!”
Και οι άνθρωποι επέστρεψαν κι όλη η χαρά ζωγραφίστηκε στα πρόσωπά τους.
Τι συμβαίνει όταν οι μεταλλικές λάμψεις, τα φλογερά κόκκινα και τα εκρηκτικά μπλε του Κωστή Γεωργίου περιβάλλονται από τους γήινους τόνους των πέτρινων τοίχων ενός μνημείου;
Η απάντηση δίνεται φέτος το καλοκαίρι στη Ναύπακτο. Έπειτα από μια μακρά περίοδο επαφών, συναντήσεων και σχεδιασμού, παίρνει σάρκα και οστά μια ξεχωριστή πολιτιστική πρόταση. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας, σε συνδιοργάνωση με τα Σύγχρονα Εκπαιδευτήρια Κοτρώνη, φιλοξενούν την ατομική έκθεση «ONAR» του διεθνώς καταξιωμένου ζωγράφου και γλύπτη στον επιβλητικό χώρο του Φετιχιέ Τζαμιού στο λιμάνι της πόλης.
Ο Κωστής Γεωργίου, ένας δημιουργός με μακρά και επιτυχημένη παρουσία σε διεθνή μουσεία, γκαλερί και δημόσιους χώρους παγκοσμίως, φέρνει στη Ναύπακτο μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή έργων που συνομιλούν μοναδικά με την αρχιτεκτονική του μνημείου. Η έκθεση περιλαμβάνει μια εντυπωσιακή γλυπτική εγκατάσταση με τις «9 Μούσες», τον μνημειακών διαστάσεων πολύπτυχο πίνακα «Ελεγεία», καθώς και άλλα χαρακτηριστικά γλυπτά και ζωγραφικά έργα, ορισμένα εκ των οποίων παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό.
Η πραγματοποίηση της έκθεσης στην καρδιά της καλοκαιρινής σεζόν θα προσφέρει στους χιλιάδες Έλληνες και ξένους επισκέπτες της Ναυπάκτου την ευκαιρία να έρθουν σε άμεση επαφή με τη σύγχρονη ελληνική εικαστική δημιουργία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαιδευτική διάσταση της δράσης, καθώς η έκθεση θα συνεχιστεί έως τα μέσα Οκτωβρίου, για να δώσει τη δυνατότητα στη νεότερη γενιά και τους μαθητές να γνωρίσουν από κοντά το έργο ενός σπουδαίου δημιουργού.
Συνδιοργάνωση: Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας & Σύγχρονα Εκπαιδευτήρια Κοτρώνη
Επιμέλεια: Φωτεινή Σαράντη – Βίβιαν Στάικου
Διάρκεια έκθεσης: 16 Ιουλίου – 11 Οκτωβρίου 2026
Ωράριο Λειτουργίας: Τετάρτη – Κυριακή, 11.00-13.00 και 19.00-22.00
Σειρά παραιτήσεων αντιδημάρχων σε όλη τη χώρα, έχει προκαλέσει η πρόσφατη ψήφιση και εφαρμογή του Νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν. 5314/2026), καθώς οι νέες διατάξεις στερούν από δεκάδες αιρετούς τη δυνατότητα να ασκούν τα καθήκοντά τους χωρίς να θυσιάζουν την επαγγελματική τους υπόσταση.
Ποιους αντιδημάρχους αφορά
Δυο κυρίως είναι οι κατηγορίες αιρετών στελεχών:
Άμισθοι Αντιδήμαρχοι – Δημόσιοι Υπάλληλοι: Με βάση τη νέα ερμηνεία, στερούνται το δικαίωμα της ειδικής διοικητικής άδειας με πλήρεις αποδοχές από την οργανική τους θέση. Αυτό τους αναγκάζει να επιλέξουν ανάμεσα στην εργασία τους και την προσφορά στον Δήμο.
Έμμισθοι Αντιδήμαρχοι – Ιδιωτικοί Υπάλληλοι: Διατηρείται το ασυμβίβαστο που απαγορεύει σε ενεργούς υπαλλήλους νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου (Α.Ε., Ε. Π.Ε., Ι.Κ.Ε.) να αναλάβουν έμμισθη θέση, δημιουργώντας ανισότητες σε σχέση με τους ελεύθερους επαγγελματίες.
Κατάργηση Εντεταλμένων Συμβούλων: Η πλήρης κατάργηση του θεσμού οδήγησε στην αιφνίδια μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στους ήδη επιβαρυμένους αντιδημάρχους, διογκώνοντας τον όγκο εργασίας τους.
Οι συνέπειες στους Δήμους
Κρίσιμοι τομείς, όπως η Κοινωνική Μέριμνα, η Καθαριότητα και τα Τεχνικά Έργα, μένουν χωρίς πολιτικό προϊστάμενο.
Έμπειρα αυτοδιοικητικά στελέχη αρνούνται να αναλάβουν θέσεις ευθύνης υπό τον φόβο της οικονομικής ή επαγγελματικής τους εξόντωσης.
Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) και περιφερειακοί δήμαρχοι ζητούν άμεσες νομοθετικές τροποποιήσεις για να μην παγώσει η καθημερινότητα των πολιτών.
Ο Δήμος Ναυπακτίας παρουσιάζει το Πολιτιστικό Πρόγραμμα για το Καλοκαίρι του 2026, με συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, φεστιβάλ, χορευτικά δρώμενα και μουσικές βραδιές.
Από τον Ιούλιο έως και τον Σεπτέμβριο, η Ναύπακτος, το Αντίρριο, η Χάλκεια, η Αποδοτία, ο Πλάτανος και η Πυλήνη αποτελούν σημεία συνάντησης της μουσικής, του θεάτρου, σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας, της τοπικής πολιτιστικής δραστηριότητας και της ζωντανής παράδοσης του τόπου.
Στο φετινό πρόγραμμα ξεχωρίζουν, μεταξύ άλλων, η μεγάλη συναυλία της Φωτεινής Δάρρα στην πλαζ Ναυπάκτου, η συναυλία της Ηρώς Σαΐα στο Φρούριο Αντιρρίου, το ρεσιτάλ κλασικής κιθάρας του διεθνώς αναγνωρισμένου καλλιτέχνη Δημήτρη Σουκαρά, το πάντα αγαπημένο Lepanto Rock Festival 2026 με τον Papazό και την μπάντα του, τον Δημήτρη Κοργιαλά και την μπάντα του, την «Γκρίζα Πόλη band», τη “The Bad Habits band» και τις «Ρωγμές», η συναυλία της Παπαχαραλαμπείου Δημοτικής Φιλαρμονικής Ναυπάκτου, η Γιορτή των Ξενιτεμένων, θεατρικές παραστάσεις, ρεσιτάλ κλασικού πιάνου, καθώς και οι εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν και φέτος οι δράσεις των πολιτιστικών και μορφωτικών συλλόγων, μέσα από τις οποίες αναβιώνουν τοπικά έθιμα, παραδοσιακά ανταμώματα, μουσικές, χοροί και γεύσεις της Ναυπακτίας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όλες τις διοργανώσεις.
Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα για το Καλοκαίρι του 2026:
ΔΕ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ
17 Ιουλίου 2026
«Το Ναυπακτιακό βιβλίο», Δήµος Ναυπακτίας σε συνεργασία µε την Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Κήπος Αρχοντικού Μπότσαρη. Ώρα: 21.00
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη
28 Ιουλίου 2026
«Γιορτή Ξενιτεµένων», σε συνεργασία µε την Ι. Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου. Συµµετέχουν: Η χορωδία παραδοσιακής µουσικής της Ι.Μ Ναυπάκτου & Αγ. Βλασίου υπό τη διεύθυνση του Π. Αναστασόπουλου & οι χορευτικοί όµιλοι των Συλλόγων: Λ.Π.Χ.Ο.Ν «ΑΝΕΜΟΓΙΑΝΝΗΣ» & ΝΑ.Χ.Ο.Φ.Ε.Π. «ΝΑΥΣ».
Ενετικό Λιµάνι Ναυπάκτου. Ώρα: 20.00
31 Ιουλίου 2026
«Μουσική βραδιά µε την Παπαχαραλάµπειο Δηµοτική Φιλαρµονική», υπό τη διεύθυνση του αρχιµουσικού Λεωνίδα Δανιά. Αύλειος χώρος ιδρύµατος ΤΣΩΝΗ, (παραλία Ψανής). Ώρα: 21.00
LEPANTO ROCK FESTIVAL 2026
1 Αυγούστου 2026 «Papazό µε τη µπάντα του», «Δηµήτρης Κοργιαλάς µε την µπάντα του»
Πλαζ Ναυπάκτου (παραλία Ψανής). Ώρα: 21.00
2 Αυγούστου 2026 «Γκρίζα Πόλη band», «The Bad Habits band» και «ΡΩΓΜΕΣ».
Πλαζ Ναυπάκτου (παραλία Ψανής). Ώρα: 21.00
3 Αυγούστου 2026
Θεατρικό δρώµενο «Η ευτυχία βρίσκεται µέσα µας». Στωικοί Φιλόσοφοι µε την ερασιτεχνική οµάδα στο «Σπίτι του Θαλή». Κήπος Αρχοντικού Μπότσαρη. Ώρα: 21.00
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη
5 Αυγούστου 2026
«ΙΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΥΠΙΔΗ», µε την Ειρήνη Ευαγγελάτου και το θεατρικό εργαστήρι «Δρώντων Κάθαρσις».
Κάστρο Ναυπάκτου. Ώρα: 21.00
10 Αυγούστου 2026
Ρεσιτάλ κλασικής κιθάρας µε τον Δηµήτρη Σουκαρά.
Κήπος Αρχοντικού Μπότσαρη. Ώρα: 21.00
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη
11 Αυγούστου 2026
Πιάνο για τέσσερα χέρια µε τη Μαρία – Νεφέλη Κολοβού & την Κούλη Τσολοδήµου σε έργα A. Diabelli, W.A Motzart, L.V. Beethoven.
Κήπος Αρχοντικού Μπότσαρη. Ώρα: 21.00
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Δημητρίου και Αίγλης Μπότσαρη
«Συναυλία µε την Ηρώ Σαΐα». «ΡΕΜΠΕΤΙΣΣΕΣ – Φωνές που δε λύγισαν». Μια «µουσική κατάδυση» στον θησαυρό του ρεµπέτικου, µέσα από τις γυναίκες που το σηµάδεψαν.