Μπορεί τα «έξυπνα γυαλιά» με δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης και ενσωματωμένες κάμερες να θέτουν σε κίνδυνο την ιδιωτικότητά μας, αυτό ωστόσο δεν αποτρέπει τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες από το να επενδύουν μαζικά σε αυτά, καθώς, τα επόμενα χρόνια, προβλέπεται εκρηκτική ανάπτυξη της αγοράς του είδους.

Στο επίκεντρο της προσοχής βρίσκεται η Meta με τα Ray-Ban smart glasses, τα οποία κυριαρχούν ήδη στην αγορά. Τα γυαλιά διαθέτουν μια σχεδόν αόρατη κάμερα, ηχεία και δυνατότητα λήψης φωτογραφιών ή βίντεο με μια απλή κίνηση. Το λιτό και απέριττο παρουσιαστικό τους κάνει δύσκολο για τους γύρω να αντιληφθούν ότι καταγράφονται. Αυτό έχει οδηγήσει σε περιστατικά όπου γυναίκες ή ανυποψίαστοι πολίτες βιντεοσκοπούνται χωρίς συναίνεση σε δρόμους, καταστήματα ή παραλίες, ενώ τα βίντεο συχνά δημοσιεύονται στα κοινωνικά δίκτυα για «τρολλάρισμα», φλερτ ή απλά διαδικτυακή προβολή.

Η καταγραφή σε δημόσιο χώρο δεν απαγορεύεται

Το πρόβλημα αναφορικά με την καταπάτηση της ιδιωτικότητας επιτείνεται, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις η καταγραφή σε δημόσιο χώρο θεωρείται νόμιμη, αφήνοντας τα θύματα με περιορισμένες δυνατότητες προστασίας. Μάλιστα, καταγγέλλονται περιπτώσεις όπου δημιουργοί περιεχομένου αρνήθηκαν να κατεβάσουν βίντεο χωρίς να τους δοθεί κάποιο χρηματικό αντάλλαγμα.

Παράλληλα, προέκυψαν και εσωτερικές αντιδράσεις για τον τρόπο χρήσης των δεδομένων από τη Meta. Εργαζόμενοι στην Κένυα, που παρακολουθούσαν βίντεο χρηστών για την εκπαίδευση συστημάτων AI, κατήγγειλαν ότι αναγκάζονταν να βλέπουν ακραίο και προσωπικό περιεχόμενο, όπως σεξουαλικές σκηνές ή στιγμές μέσα σε τουαλέτες. Αυτό οδήγησε σε αγωγές από χρήστες που δήλωσαν ότι δε γνώριζαν ούτε πως είχαν καταγραφεί τέτοια βίντεο ούτε ότι αυτά μπορούσαν να εξετάζονται από ανθρώπους.

Οι πωλήσεις αυξάνονται με εντυπωσιακούς ρυθμούς

Παρά τις αντιδράσεις, οι πωλήσεις συνεχίζουν να αυξάνονται με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Η Meta έχει ήδη πουλήσει πάνω από επτά εκατομμύρια ζευγάρια, ενώ ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ χαρακτηρίζει τα smart glasses μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κατηγορίες καταναλωτικής τεχνολογίας.

Την ίδια στιγμή, η Apple, η Google και η Snap ετοιμάζουν τις δικές τους εκδόσεις έξυπνων γυαλιών, επενδύοντας σε συνδυασμό τεχνητής νοημοσύνης και επαυξημένης πραγματικότητας. Η επιστροφή της Google στον χώρο θεωρείται ιδιαίτερα συμβολική, καθώς το προηγούμενο εγχείρημά της, το Google Glass, είχε αποτύχει εξαιτίας αντιδράσεων για παραβίαση της ιδιωτικότητας.

Παρά τους φόβους, αρκετοί χρήστες υποστηρίζουν ότι τα γυαλιά προσφέρουν πρακτικές καθημερινές ευκολίες: Ακρόαση μουσικής χωρίς ακουστικά, εύκολες τηλεφωνικές κλήσεις και άμεση λήψη φωτογραφιών χωρίς τη χρήση κινητού. Ωστόσο ακόμη και υποστηρικτές της τεχνολογίας παραδέχονται ότι οι ενδείξεις καταγραφής είναι τόσο διακριτικές ώστε συχνά κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι βιντεοσκοπείται.

Οι ειδικοί προειδοποιούν

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αν οι πωλήσεις φτάσουν δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια συσκευές, θα γίνει εξαιρετικά

δύσκολο να εφαρμοστούν κανόνες απαγόρευσης καταγραφής σε χώρους όπως δικαστήρια, νοσοκομεία, κινηματογράφοι ή τουαλέτες. Επιπλέον, η πιθανή ενσωμάτωση τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου στα μελλοντικά μοντέλα εντείνει ακόμη περισσότερο τους φόβους για μαζική παρακολούθηση και απώλεια ανωνυμίας στον δημόσιο χώρο.

Η Meta δηλώνει ότι έχει σχεδιάσει τα γυαλιά «με γνώμονα την ιδιωτικότητα» και καλεί τους χρήστες να σέβονται όσους δε θέλουν να καταγράφονται. Ωστόσο, στην πράξη, πολλοί χρησιμοποιούν τα γυαλιά για φάρσες, κρυφές καταγραφές ή ταπεινωτικό περιεχόμενο.

Αναλυτές και πρώην στελέχη της ίδιας της Meta εκτιμούν ότι η νέα γενιά smart glasses μπορεί να συναντήσει την ίδια κοινωνική αντίδραση που οδήγησε στην αποτυχία του Google Glass πριν από μία δεκαετία. Ήδη εμφανίζονται σημάδια αντίστασης: Σε πρόσφατο περιστατικό στη Νέα Υόρκη, γυναίκα που αντιλήφθηκε ότι καταγραφόταν έσπασε τα γυαλιά του άνδρα που τη βιντεοσκοπούσε, με μεγάλο μέρος του διαδικτύου να την αντιμετωπίζει ως «ηρωίδα».

Το βασικό ερώτημα που αναδεικνύεται είναι αν η κοινωνία είναι έτοιμη να αποδεχθεί μια πραγματικότητα όπου οποιοσδήποτε γύρω μας μπορεί να καταγράφει και να ταυτοποιεί ανθρώπους αθόρυβα και διαρκώς, μετατρέποντας τα απλά γυαλιά σε μόνιμο εργαλείο επιτήρησης…

Βασίλης Μαθιουδάκης

billmathioudakis@hotmail.com

Η επιλογή θυρών σε ένα laptop είναι συνήθως το τελευταίο πράγμα που κοιτάμε όταν επιλέγουμε φορητό υπολογιστή, στο κατάστημα ή μέσω διαδικτύου και αυτό το πληρώνουμε ακριβά στη συνέχεια. Ένα λεπτό, ελαφρύ μοντέλο μπορεί να φαίνεται τέλειο στο μάτι, αλλά αν δεν έχει τις κατάλληλες θύρες, η καθημερινή χρήση του γρήγορα γίνεται ταλαιπωρία.

Ποιες θύρες είναι απαραίτητες

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελέγξουμε είναι ο αριθμός των USB-C θυρών και όχι μόνο αν υπάρχουν, αλλά πόσες είναι. Αρκετά laptops βγαίνουν στην αγορά με μόνο δύο ή τρεις USB-C, κι ορισμένα μάλιστα με μία μόνο. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι μέσω της θύρας USB-C φορτίζουμε τη συσκευή, συνδέουμε οθόνη, αποθηκευτικό χώρο ή μικρόφωνο, τότε τρεις USB-C είναι το ελάχιστο αποδεκτό.

Εξίσου σημαντική είναι η παρουσία τουλάχιστον δύο USB-A θυρών. Παρά την άνοδο του USB-C, ένας μεγάλος αριθμός περιφερειακών εξακολουθεί να χρησιμοποιεί USB-A: Εκτυπωτές, ενσύρματα ποντίκια, μηχανικά πληκτρολόγια, εξωτερικοί δίσκοι, ακόμα και αρκετά USB sticks. Αν δεν υπάρχει ούτε μία USB-A θύρα, αναπόφευκτα θα καταλήξουμε να αγοράζουμε hub.

Μια θύρα HDMI είναι επίσης απαραίτητη αν θέλουμε να συνδέσουμε τον φορητό υπολογιστή μας σε οθόνη ή τηλεόραση. Το HDMI παραμένει το πιο διαδεδομένο πρότυπο σύνδεσης εικόνας σε οθόνες, τηλεοράσεις και projectors, ακόμα και σήμερα. Σε έναν ιδανικό κόσμο, DisplayPort θα ήταν επίσης καλοδεχούμενο, αν και βρίσκεται σε λιγότερα μοντέλα.

Οι θύρες που αξίζουν ως bonus

Πέρα από τα απολύτως αναγκαία, υπάρχουν μερικές ακόμα θύρες που αναβαθμίζουν σημαντικά τη χρηστικότητα ενός laptop. Το 3,5 mm jack ακουστικών είναι πιο χρήσιμο από ότι φαίνεται, ειδικά όταν τα ασύρματα ακουστικά χρειάζονται φόρτιση και η δουλειά δεν περιμένει. Ακόμα μια θύρα για microSD ή SD card κάρτα προσφέρει άμεσα επιπλέον αποθήκευση χωρίς εξωτερικό hub.

Η παρουσία Thunderbolt 4 ή USB4 θύρας είναι επίσης σημαντικό πλεονέκτημα! Πέρα από τον αυξημένο ρυθμό μεταφοράς δεδομένων, ανοίγει τη δυνατότητα σύνδεσης σε οθόνη 8K ή εξωτερική κάρτα γραφικών (eGPU) μέσω daisy chaining. Το USB4 σταδιακά θα μετατραπεί από bonus σε βασική απαίτηση, καθώς η αγορά σιγά σιγά υιοθετεί τα νέα πρότυπα σύνδεσης.

Τι δεν αξίζει τον χώρο στο πλαϊνό πλαίσιο

Ορισμένες θύρες που εμφανίζονται σε κάποια laptop είναι ουσιαστικά χαμένος χώρος για τη μεγάλη πλειοψηφία των χρηστών. Το Ethernet port, για παράδειγμα, είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί σε ένα laptop, εκτός αν χρησιμοποιούμε τη συσκευή σχεδόν αποκλειστικά σε σταθερό σημείο και μεταφέρουμε μεγάλους όγκους δεδομένων. Το ίδιο ισχύει και για θύρες εικόνας όπως το mini DisplayPort ή το κλασικό VGA. Αυτές οι θύρες δεν έχουν θέση στα σύγχρονα μηχανήματα. Αν δεν έχουμε κάποιον συγκεκριμένο εξοπλισμό που να το απαιτεί, η ύπαρξή τους απλά μειώνει τον χώρο για πιο χρήσιμες θύρες.

Συμπέρασμα

Η αγορά φορητού υπολογιστή με ανεπαρκείς θύρες είναι ένα λάθος που θα συνειδητοποιήσουμε μόλις ανοίξουμε το κουτί του υπολογιστή και τότε θα είναι πολύ αργά! Στην αγορά σήμερα κυκλοφορούν αρκετά slim μοντέλα που θυσιάζουν τη συνδεσιμότητα στο βωμό του design, αναγκάζοντας τον αγοραστή σε επιπλέον έξοδα για hub ή dock. Καλύτερα να αφιερώσουμε πέντε λεπτά στις προδιαγραφές πριν την αγορά, παρά να ξοδέψουμε άλλα 50 – 80 ευρώ για εξτραδάκια που δεν υπάρχουν στον φορητό υπολογιστή που αγοράσαμε.

Βασίλης Μαθιουδάκης

billmathioudakis@hotmail.com

Υποχρεωτικό το USB-C σε όλα τα laptop στην ΕΕ: Τίθεται σε πλήρη εφαρμογή η ευρωπαϊκή οδηγία που επιβάλλει την ενιαία θύρα φόρτισης για όλες τις φορητές συσκευές.

Από την Τρίτη 28 Απριλίου 2026, το τεχνολογικό τοπίο στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αλλάζει οριστικά. Με την εκπνοή της περιόδου προσαρμογής που προέβλεπε η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2022/2380, όλοι οι φορητοί υπολογιστές που διατίθενται προς πώληση στα κράτη – μέλη  υποχρεούνται πλέον να ενσωματώνουν θύρα USB-C ως διεπαφή φόρτισης.

Το μέτρο αυτό, που εφαρμόζεται ήδη σε κινητά τηλέφωνα, ταμπλέτες και άλλες μικροσυσκευές, επεκτείνεται πλέον και στους υπολογιστές, καταργώντας την «πολυφωνία» των κυλινδρικών συνδετήρων και των αποκλειστικών φορτιστών που ανάγκαζαν τους χρήστες να διατηρούν ολόκληρες συλλογές από ασύμβατα καλώδια.

Η κίνηση αυτή των Βρυξελλών στοχεύει στη μείωση των ηλεκτρονικών αποβλήτων και στην απλούστευση της καθημερινότητας των πολιτών. Ωστόσο, η νέα πραγματικότητα κρύβει σημαντικές λεπτομέρειες για την τσέπη των καταναλωτών.

Παρόλο που η νομοθεσία δεν απαγορεύει στις εταιρείες να περιλαμβάνουν φορτιστή στη συσκευασία, τις υποχρεώνει να προσφέρουν οπωσδήποτε μια επιλογή αγοράς της συσκευής χωρίς αυτόν. Η εμπειρία από τον χώρο των smartphone δείχνει ότι πολλοί κατασκευαστές, με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος, επιλέγουν να αφαιρούν εντελώς τον φορτιστή από το κουτί, πωλώντας τον ως ξεχωριστό αξεσουάρ.

Εδώ ανακύπτει και το κύριο τεχνικό ζήτημα: Ο παλιός φορτιστής του κινητού μας τηλεφώνου, παρόλο που θα ταιριάζει φυσικά στη θύρα του νέου μας laptop, πιθανότατα δεν θα είναι σε θέση να το φορτίσει αποτελεσματικά. Ενώ ένας τυπικός φορτιστής smartphone παρέχει ισχύ 20 – 30  Watt, ένας φορητός υπολογιστής απαιτεί τουλάχιστον 65 Watt, με τα πιο ισχυρά μοντέλα να αγγίζουν ή και να ξεπερνούν τα 100 Watt.

Αυτό σημαίνει ότι πολλοί χρήστες θα αναγκαστούν να επενδύσουν σε νέους, ισχυρότερους και σαφώς ακριβότερους φορτιστές, το κόστος των οποίων ξεκινά συνήθως από τα 40 με 50 ευρώ, προσθέτοντας μια επιπλέον οικονομική επιβάρυνση στην αγορά του νέου τους υπολογιστή.

  Βασίλης Μαθιουδάκης

bill.mathioudakis@gmail.com