Κατ’ ἀρχήν νά εὐχηθῶ σέ ὅλους σας χρόνια πολλά μέ ὑγεία, δύναμη καί ἔμπνευση στό ἔργο σας. 

Ἡ Μεγάλη Παρασκευή γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί γιά τήν Ναύπακτο, δέν εἶναι ἡμέρα θλίψεως καί λύπης, ἀλλά ἡμέρα θριάμβου, διότι ὁ Χριστός μέ τόν θάνατό Του στόν Σταυρό, θανάτωσε κάθε θάνατο, ψυχολογικό, πνευματικό καί μᾶς ἔδειξε τόν τρόπο νά ὑπερβαίνουμε τά προβλήματά στήν ζωή μας, δηλαδή πῶς ἀπό τό ἐπίπεδο τῶν αἰσθήσεων καί τῶν συναισθημάτων νά προχωροῦμε στό ἐσωτερικό, πνευματικό, θεολογικό ἐπίπεδο. Εἶναι μιά πορεία ἀναβάσεως πρός τήν δική μας ἀνάσταση.

Τίς ἡμέρες τῶν Παθῶν τοῦ Χριστοῦ στά Ἱεροσόλυμα, ὅπως εἴδαμε, κυριάρχησαν τρία γεγονότα· δηλαδή, τό ἀνθρώπινο, τό θρησκευτικό πού ἔγινε δαιμονικό καί τό θεολογικό. 

• Τό ἀνθρώπινο φάνηκε στόν Πιλᾶτο, τόν Ἡρώδη καί ἄλλους πού τούς ἐνδιέφερε ἡ ἐξουσία καί τά ἀτομικά συμφέροντα καί ἀδιαφόρησαν γιά τόν θάνατο ἑνός ἀθώου. 
• Τό θρησκευτικό πού μετατράπηκε σέ δαιμονικό φάνηκε στούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους, τούς θρησκευτικούς ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων, καί στόν Ἰούδα στόν ὁποῖον εἰσῆλθε ὁ σατανάς γιά νά προδώση τόν Χριστό.
• Τό θεολογικό φάνηκε ἔντονα στόν Χριστό πού ἀντιμετώπισε τά πάντα μέ σιωπή καί λόγο, μέ ὑπομονή καί θεοπρεπῆ στάση, καί νίκησε μέ τήν θεότητά Του τήν ἄδικη ἐξουσία, τήν δαιμονική ἐνέργεια. 

Δυστυχῶς καί σήμερα στίς κοινωνίες μας ἐπικρατοῦν αὐτές οἱ τρεῖς καταστάσεις, δηλαδή, τό ἀνθρώπινο μέ τήν ἄδικη ἐξουσία καί τά μικροσυμφέροντα, τό θρησκευτικό μέ τήν δαιμονική δύναμη, καί τό θεολογικό μέ τήν ὑπέρβαση τῶν ποικιλώνυμων παθῶν.

Αὐτό τό θρησκευτικό-δαιμονικό στοιχεῖο τό βλέπουμε ἔντονα στήν Μέση καί τήν εὐρύτερη Ἀνατολή, ἀλλά καί σέ βόρειες Ὀρθόδοξες χῶρες. Γίνονται πόλεμοι ἐν ὀνόματι τῶν θρησκειῶν, σκοτώνονται ἄνθρωποι, ἀφανίζονται πολιτισμοί, γκρεμίζονται θρησκευτικά καί πολιτιστικά μνημεῖα, ἀκόμη στήν Συρία καί τόν Λίβανο ἐξαφανίζονται Χριστιανικοί πληθυσμοί, εἴτε διά τοῦ θανάτου εἴτε διά τῆς βίαιης μετακινήσεως τῶν ἀνθρώπων. Δυστυχῶς τό βλέπουμε καί στίς κοινωνίες μας. Πρόκειται γιά τό ἀνθρώπινο καί δαιμονικό στοιχεῖο πού ἐπικρατεῖ στήν σύγχρονη ζωή. 

Ὁ Χριστός τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας εἶναι ἐναντίον κάθε πολέμου πού ἀφανίζει ἀνθρώπινες ζωές, καταστρέφει αἰώνιους πολιτισμούς, ἐξαφανίζει τήν εἰρηνική συνύπαρξη τῶν λαῶν, τῶν πολιτισμῶν, τῶν κοινωνιῶν.

Αὐτήν τήν ἡμέρα τῆς ἔλλογης σιωπῆς, τοῦ θριάμβου τοῦ Χριστοῦ πάνω στό δαιμονικό στοιχεῖο προσευχόμαστε στόν Χριστό νά ἐπέμβη στούς ἰσχυρούς τῆς γῆς γιά νά σταματήσουν οἱ κάθε μορφῆς πόλεμοι στήν ἀνθρωπότητα, τήν κοινωνία, τήν οἰκογένεια, τίς θρησκευτικές κοινότητες. Νά ἐπικρατήση ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ. Διαφορετικά τέτοιες θρησκευτικές ἐκδηλώσεις πού γίνονται αὐτήν τήν ἡμέρα, ὡς ἀνάπαυλα μεταξύ τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων, εἶναι ὑποκριτικές καί φολκλορικές. Στήν ἐποχή πού ζοῦμε πρέπει νά μιλᾶμε προφητικά.

Νά εὐχηθοῦμε νά σταματήση ἤ νά μειωθῆ αὐτό τό δαιμονικό στοιχεῖο ἀπό τήν ζωή μας, καί αὐτό ἐξαρτᾶται ἀπό τόν καθένα μας, εἶναι θέμα ἐσωτερικῆς ἐλευθερίας.

Καλή Ἀνάσταση