Παλιότερα ο «δυνατός» μήνας της Ναυπακτίας ήταν ο Οκτώβριος.  Ο εορτασμός της Ναυμαχίας, τα Παζάρια, η γιορτή του Αγίου Δημητρίου, η αργία της 28^ης Οκτωβρίου, το χορωδιακό φεστιβάλ «Μίκης Θεοδωράκης», τα κάστανα στην Άνω Χώρα και στον άγιο Δημήτριο.   Φορτωμένος μήνας, με κόσμο και ζωντάνια και φυσικά με αντίστοιχα έσοδα για την πόλη κυρίως.

Τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της πανδημίας και ο    Οκτώβριος έγινε μήνας υποτονικός. Φέτος παρά τη χαλάρωση των μέτρων ούτε αναπαράσταση της Ναυμαχίας, ούτε Παζάρια και την ημέρα του Αγίου Δημητρίου ελάχιστος κόσμος κυκλοφορούσε παρόλο που ήταν αργία για την πόλη και τα εμπορικά καταστήματα ήταν ανοιχτά. Σώθηκε η παρτίδα κάπως με το τετραήμερο της 28^ης Οκτωβρίου.

Μετά τον Οκτώβρη λοιπόν τι;   Το Νοέμβρη πάντα  η  πόλη έπεφτε  σε «χειμερία νάρκη» με εξαίρεση τη μάχη της ελιάς στα λιοστάσια και τα ελαιοτριβεία. Ο χειρότερος μήνας για την οικονομία της πόλης ανέκαθεν.    Φέτος μάλιστα που ο Νοέμβρης μπήκε φορτωμένος με το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα αριθμό κρουσμάτων και με καυτές ανατιμήσεις,  τα πράγματα γίνονται  ακόμα πιο δύσκολα για όλους. Κάποιοι λένε το συνηθίσαμε το μέσα, η τηλεόραση καλές σειρές έχει πλέον κι αν δεν μας αρέσουν τα τηλεοπτικά προγράμματα έχουμε τις  ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Πιτζάμα, παντόφλα και πλατφόρμα κι αυτό το Νοέμβρη.

Η μόνη ηλεκτρονική πλατφόρμα που δεν έχει επισκεψιμότητα είναι το κανάλι του δήμου που παίζει τα δημοτικά συμβούλια. Το πολύ τριάντα άτομα παρακολουθούν live τις τηλεσυνεδριάσεις των δημοτικών συμβούλων και γύρω στις πεντακόσιες οι προβολές κατά μέσο όρο  δέκα μέρες μετά το συμβούλιο. Και φυσικά θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπαμε το μέσο όρο του χρόνου που κάθεται να παρακολουθήσει κανείς.                      Το πιθανότερο είναι λιγοστά λεπτά από τις πολύωρες συνεδριάσεις.

Ο κόσμος πλέον δεν ενδιαφέρεται, αδιαφορεί παντελώς για το τι γίνεται στο δήμο. Έχει γυρίσει την πλάτη του, έχει κλείσει τα αυτιά του. Τα μάτια του ίσως προλαβαίνουν να δουν κανένα τίτλο που να αφορά το δήμο καθώς περνά στα γρήγορα τα δάχτυλά του πάνω στην οθόνη.

Το ενδιαφέρον των δημοτών περιορίζεται στο να φωτογραφίζουν ωραία τοπία της Ναυπακτίας και να τα ανεβάζουν  στα social. Είναι κι αυτό μια ικανοποίηση και σίγουρα καλύπτει την ανάγκη του δημότη να πει ότι κάτι κάνει κι αυτός για το καλό και την προβολή του δήμου.

Οι αδιάφοροι δημότες είναι ό,τι καλύτερο για κάθε   δημοτική αρχή. Ηρεμία και γαλήνη, απόλυτη ησυχία, καμία αντίδραση σε ό,τι κι αν γίνεται. Κι έτσι ανενόχλητη η δημοτική αρχή πορεύεται. Και αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται, η δημοτική αρχή δεν μπαίνει στον κόπο να ενημερώσει τους δημότες για στενάχωρα θέματα.

Και έτσι τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν καθώς η επίλυση τους μετατίθεται στο προσεχές ή ακόμα στο απώτερο μέλλον.

Το μόνο πρόβλημα που φαίνεται να λύνουμε αυτό τον Νοέμβρη είναι οι λαμαρίνες στην είσοδο του ιστορικού κέντρου της πόλης. Μετά από τόσους μήνες φαίνεται ότι θα φύγουν, αν κρίνουμε από τις μέχρι τώρα κινήσεις της δημοτικής αρχής που στοχεύουν στο να σταματήσει η ανάπλαση στο κέντρο της πόλης.

Οι λαμαρίνες θα φύγουν, οι σωλήνες όμως αμιάντου και το παντορροϊκό σύστημα αποχέτευσης θα παραμείνουν, περιμένοντας κι αυτά κάποιον άλλον Νοέμβρη για να φύγουν.

Ποιόν μη με ρωτάτε, δεν ξέρω να σας πω.