Έχω φυσική περιέργεια για τον άνθρωπο, το πώς νιώθει, σκέφτεται και δρα. Παρόλο που έχω διδακτορικό και παραλίγο να γίνω καθηγήτρια πανεπιστημίου, στο σχολείο ήμουν λίγο ανάποδη. Χάζευα, βαριόμουν και κοιτούσα έξω από το παράθυρο την ώρα της παράδοσης ακούγοντας μόνο ό,τι με ενδιέφερε.

Ως παιδί, ήθελα να βρίσκω πώς και για ποιο λόγο έγινε το κάθε τι που μου τραβούσε την προσοχή. Σαν ιστορία που θα μπορούσα να διηγηθώ με αρχή, μέση και τέλος. Ήθελα να ενώνω τα κομμάτια του παζλ κάθε εμπειρίας και κάθε ανθρώπου που συναντούσα. Και όσα δεν μπορούσα να βρω, τα φανταζόμουν, επειδή, όπως είπαμε, σκοπός μου ήταν να φτιάξω την ιστορία. Μου άρεσε επίσης να αμφισβητώ ό,τι άκουγα και να σκέφτομαι με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσε να γίνει.

Όταν μπήκα στην εφηβεία τα έκανα αυτά με ελάχιστη τεχνολογία – το ίντερνετ τότε ήταν ακόμα dial up. Τότε το έβλεπα ως ένα διασκεδαστικό παιχνίδι. Περίμενα με ενθουσιασμό να συνδεθεί το ίντερνετ και να φορτώσει η σελίδα. Τώρα που το ίντερνετ είναι εξαιρετικα πιο γρήγορο και δυνατό και η τεχνητή νοημοσύνη σκέφτεται, υπολογίζει και αποφασίζει για εμάς, φαίνεται ο άνθρωπος να γίνεται όλο και λιγότερο ευέλικτος. Δε χρειάζεται όμως να είναι έτσι.

Η τεχνολογία γεννήθηκε από τότε που άνθρωπος άρχισε να χρησιμοποιεί τα πρώτα του εργαλεία για τροφή, στέγη και προστασία. Κρίσιμο σημείο καμπής στην ιστορία της τεχνολογίας είναι η 4^η Βιομηχανική Επανάσταση (περίπου από το 2010 μέχρι σήμερα), με την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης. Η αυτοματοποίηση δεν είναι πια εργαλείο υποστήριξης αλλά παράγοντας σκέψης και δράσης. Ακούγονται δυστοπικές προβλέψεις για την αντικατάσταση του ανθρώπου από το ΑΙ.

Όταν ήμουν μικρή μιλούσαμε για έξυπνους ανθρώπους, τώρα μιλάμε για έξυπνες πόλεις, έξυπνα σπίτια, έξυπνα αυτοκίνητα. Ταυτόχρονα, οι νεότερες γενιές θέλουν πλέον να σπάσουν ό,τι στεγανό υπάρχει. Σε αυτή την αντίδραση των νέων υπάρχει ανάγκη για έκφραση και δημιουργικότητα.

Στο σήμερα, την εύρεση εναλλακτικών, την αλχημεία και τη δημιουργία παζλ τα κάνω επαγγελματικά. Στην πορεία έμαθα ότι αυτό λέγεται επίλυση προβλημάτων, διαχείριση έργων, διαδικασιών και ομάδων, και συγγραφή. Χρησιμοποιώ ΑΙ για να εξυπηρετώ την αλχημεία μου, την ανάγκη μου να ενώνω κομμάτια και για να διαχειρίζομαι μεγάλο όγκο πληροφορίας. Όταν θέλω να σκεφτώ δημιουργικά και ελεύθερα, δεν το χρησιμοποιώ καθόλου. Όπως τώρα που γράφω αυτή εδώ τη στήλη.

Είναι αλήθεια πώς στην εποχή του ΑΙ ικανότητες όπως η προσαρμοστικότητα και η ανθεκτικότητα στην αλλαγή αποκτούν μεγαλύτερο βάρος από τη γνώση αυτή καθέ αυτή. Και τώρα περισσότερο από ποτέ σε έναν άγριο κόσμο που αλλάζει συνεχώς, οι ικανότητες αυτές όπως και διάφορες άλλες χρειάζεται να καλλιεργηθούν και να βγουν στο φως. Η πίστη μου στις ικανότητες του ανθρώπου με οδήγησε να ξεκινήσω αυτή εδώ τη στήλη.

Σκοπός μου είναι να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες και γνώσεις μου για το πώς μπορούμε οι άνθρωποι να ανακαλύψουμε τις ατομικές μας ικανότητες και νόημα για να ισορροπήσουμε στις αλλαγές που φέρνουν θέματα όπως η τεχνολογία, η περιβαλλοντική κρίση, η πολιτικο-οικονομική αστάθεια και τα social media.

Ερικέττη Σέρβου – Σύμβουλος καινοτομίας και co-founder της AskEeriketti@askedot.com

Η φωτογραφία είναι από ένα πρόσφατο ταξίδι μου στη Σουηδία… to be continued…

“Ανησυχία έχει προκύψει στη Φιλαρμονική Ναυπάκτου σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι μετά τη συνταξιοδότηση του αρχιμουσικού Δημητρίου Αμπατζή, ύστερα από πολυετή πολιτιστική προσφορά στην πόλη μας. 

Ο Δήμος Ναυπακτίας, όπως και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, δεν έχουν απαντήσει τι πρόκειται να γίνει με την αντικατάσταση του μαέστρου, καθώς και με την αναβάθμιση της Φιλαρμονικής, όπως πολλάκις έχουν δεσμευτεί απέναντι στα μέλη της αλλά και στον ίδιο τον μαέστρο.

Η υποχρηματοδότηση από την κεντρική εξουσία, καθώς και η κακή διαχείριση από τον Δήμο, οδηγούν για πρώτη φορά, μετά από εβδομήντα χρόνια, τη Φιλαρμονική στο να σωπάσει, με συνέπεια η μοναδική δωρεάν πολιτιστική διέξοδος για παιδιά και νέους να υπαχθεί και αυτή στους νόμους της αγοράς.

Η Ναύπακτος είναι συνδεδεμένη με τη Φιλαρμονική της και αυτό, για εμάς, δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Με λύπη διαπιστώσαμε ότι, στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, η Φιλαρμονική απουσίαζε, δημιουργώντας ένα καλλιτεχνικό κενό και οδηγώντας σε υποβάθμιση της εκδήλωσης. Θέλουμε να γνωρίζουμε πώς φαντάζεται η δημοτική αρχή το μέλλον των εκδηλώσεων της πόλης: μια πόλη χωρίς Φιλαρμονική τη Μεγάλη Παρασκευή, ημέρα κατά την οποία η περιοχή μας βρίθει από κόσμο, ή χωρίς τα κάλαντα των Χριστουγέννων ή τις υπέροχες συναυλίες του καλοκαιριού;

Η Λαϊκή Συσπείρωση στηρίζει τη Δημοτική Φιλαρμονική Ναυπάκτου και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις για το μέλλον της, χωρίς εκπτώσεις και μπαλώματα, χωρίς την υποβάθμιση του δωρεάν πολιτιστικού αγαθού που απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες και οι επισκέπτες.”

“Λαϊκή Συσπείρωση Ναυπακτίας”

 Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας, σύμφωνα με την οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με τις διατάξεις για τη χειμερινή ώρα.

Ως εκ τούτου, τα ξημερώματα της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, δηλαδή από 03:00 π.μ. σε 04:00 π.μ..