Έχω την άποψη ότι είναι μάλλον ατυχές, λίγο πριν την έναρξη των πανελληνίων  εξετάσεων εισαγωγής την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση υπεύθυνα χείλη να  εκφράζουν θέση αλλαγής του συστήματος.

Αποκαρδιώνουν τα ευαίσθητα  παιδιά και καλλιεργούν κλίμα αμφισβήτησης των  εξετάσεων.

Ανεξάρτητα όμως από πιθανή δικαιολογία,  αυτές ξεκίνησαν.

Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός, στη συντριπτική πλειοψηφία του, εύχεται καλή επιτυχία στα παιδιά.

Κάποια δυσάρεστα γεγονότα που σημειώθηκαν, χρήσιμο τώρα να περάσουν απαρατήρητα.

Μετά όμως,  στην  αξιολόγηση της πορείας των εξετάσεων,  καλό είναι να ληφθούν σοβαρά υπόψη για επιτυχή αλλαγή του συστήματος.

Παντού στην  οικουμένη η εξετάσεις εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση παρουσιάζουν δυσκολίες.

Ιδιαίτερα για τις Πανεπιστημιακές Σχολές υψηλής στάθμης απαιτείται ιδιαίτερη προετοιμασία και ίσως μακροχρόνια.

Αυτή η παράμετρος  αγχώνει τα παιδιά στην ευαίσθητη εφηβική τους ηλικία.

Το άσχημο είναι ότι το άγχος που προκύπτει είναι μεταδοτικό. Αν δεν μεταδίδεται από τους γονείς τα παιδιά,  ενδέχεται να συμβεί το αντίθετο.

Σ’ αυτή τη φάση της ζωής των παιδιών,  ο επαγγελματικός προσανατολισμός,  καλείται να διαδραματίσει αξιοζήλευτο έργο.

Ναι μεν  οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι μία σημαντική δοκιμασία αλλά δεν καθορίζουν όλη τους τη ζωή.

Σήμερα υπάρχουν αρκετοί δρόμοι για να πετύχει κάθε παιδί.  Αρκεί να έχει  διάθεση.

Στις εισιτήριες εξετάσεις για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα,  συμβαίνει και το εξής παράλογο.

Τα παιδιά που διαγωνίζονται για την εισαγωγή του σε Πανεπιστημιακές Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων ή Επεξεργασίας του Ξύλου, να εξετάζονται με τα ίδια κριτήρια με αυτών των Ανωτάτων Σχολών, Νομικής Σχολής.

Είναι σωστή η θέση που υποστηρίζεται εδώ και χρόνια αλλά δεν υλοποιείται.

Η ελληνική  πολιτεία να θεσμοθετήσει  σύστημα εισαγωγής απλούστερο.

Ας μη διαφεύγει τις προσοχής της.

Όλα κρίνονται,  κόποι τόσων  χρόνων μέσα σε δώδεκα  ώρες.

Είναι το σύνολο των ωρών που προέρχονται από τα τέσσερα μαθήματα με την τρίωρη γραπτή εξέταση ενός εκάστου.

Το ωραίο των εισαγωγικών εξετάσεων βρίσκεται στις προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων.

Ότι ερχόμενα στην εξουσία,  τις καταργούν.

Πρόσφατα ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ,   προέβη σ’ αυτή τη βαρυσήμαντη,  κατ’ αυτόν δήλωση.

Το ερώτημα είναι η συνεχή της αδράνεια ν’ αντιγράψουν ένα σύστημα προηγμένης χώρας.

Με το σύστημα που διεξάγονται οι εξετάσεις,  το παιδί  δε μελετά  επειδή αγαπά τη γνώση.

Κυνηγά τη βαθμολογία εισαγωγής που είναι ο στόχος του.

Σ’ αυτή την περίπτωση ο στόχος είναι το αφεντικό.

Το παιδί παίρνει τη θέση του υπηρέτη του.

Κάπως έτσι συμβαίνουν ευτράπελα στις γραπτές εξετάσεις.

Το παιδί που ποντάρισες το λόττο και απέτυχε,  δεν δίνει λευκή κόλα.

Γράφει καλοπροαίρετα ίσως,  στις απόψεις του.

 Συνήθως έρχονται κάποιες στο φως της δημοσιότητας.

Αλήθεια μηδενίζεται η κόλλα ή το περιεχόμενο,  σύνταξη, ορθογραφία, εμφάνιση, βαθμολογείται;

Σχεδόν τρομοκρατημένη βγάζω από το πλαστικό κουτί αποθήκευσης τα καλοκαιρινά μου ρούχα.  Χώνω το χέρι μου πιο βαθιά και ψαρεύω ένα μαγιό.

Δεν σχηματίζω και την καλύτερη γνώμη για αυτό καθώς μου φαίνεται απελπιστικά στενό!

– Μα το φορούσα εγώ αυτό πέρσι; μονολογώ και κάνω μια μεγάλη παύση.

Συνεχίζω να βγάζω ρούχα έξω τοποθετώντας τα κομμάτια που μου φαίνονται εκτός μόδας πλέον στην άκρη.

– Σοβαρά τώρα Κίτσα ;  εξακολουθώ να ρωτάω τον εαυτό μου όταν βλέπω μια φούστα που ακόμη και στην Barbie την ίδια μοιάζει να πλέει.

Αγανακτισμένη με την τωρινή μου εικόνα παρατάω τα ρούχα. «Εύκολα θα τα χάσω τα παραπανίσια κιλά» δίνω κουράγιο στον εαυτό μου και κάτι μου λέει ότι ο Πινόκιο με χειροκροτεί για το μεγάλο τούτο ψέμα. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι δική του ατάκα.

Κάνω το μοιραίο λάθος και συνεχίζω να λέω φωναχτά τα δικά μου. Ότι τάχα προλαβαίνω να κάνω έξωση στο λίπος που έχει απλωθεί σε κοιλιά, μηρούς και μπράτσα και ότι μέχρι να πω κύμινο θα γίνω κορμάρα και πάλι.

Η γάτα μου η Μπιζού με κάνει τσακωτή που ενώ υπόσχομαι θαύματα γλυκοκοιτάζω και δύο κομμάτια τούρτας που έμειναν από προχθές στο ψυγείο.

– Έλα μωρέ Μπιζού τι θες κι εσύ ; Προλαβαίνω, επιμένω και απλώνω το  χέρι μου προς την θερμιδική βόμβα.

Το νιαούρισμά της με τρομάζει. Δίνει την αίσθηση δαιμονισμένης που κατάφερε να αποδεκατίσει και τον ίδιο τον εξορκιστή.

– Τι λες βρε; της φωνάζω.

– Άσε την τούρτα κάτω Κίτσα , δεν προλαβαίνεις να τα χάσεις ,μου φαίνεται ότι  επαναλαμβάνει και κάνω τον σταυρό μου.

Όσο για την τούρτα ….σιγά μη δεν την έτρωγα μετά!

Αναφαίρετο δικαίωμα του πολίτη είναι να κρίνει , να σχολιάζει διάφορα έργα ή ενέργειες φορέων της περιοχής του.

Ίσως  δεν είναι  υπερβολή να τονισθεί ότι έχει υποχρέωση να επισημαίνει τυχόν ατασθαλίες,  ώστε έγκαιρα να διορθώνονται.

Ενδέχεται η όποια παρέμβαση του πολίτη να είναι άστοχη ή υπερβολική.

Γιατί δεν είναι γνώστης των τεχνικών λεπτομερειών ή των όρων εκτέλεσης του έργου.

Γι’ αυτό σε κάθε παρέμβαση,  συνήθως να είναι καλοπροαίρετη, απαιτείται ψυχραιμία.

Ν’ αποφεύγεται ο καταγγελτικός τρόπος. Ούτε να φαίνονται λόγοι αντιδικίας.

Αν αυτά συμβαίνουν,  τότε είναι σίγουρη η θέση της στο περιθώριο.

Ο πολίτης δε ασκεί αντιπολίτευση,  δεν αντιδικεί με την αρχή που υλοποιεί το έργο.

Η πολιτεία έχει προβλέψει τη λειτουργία αντιπολίτευσης.

Με διπλή  ιδιότητα να λειτουργεί.

Είτε να συνδράμει το φορέα στην προώθηση έργων,  σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται, είτε να κατακρίνει την αρχή αν δεν ακολουθεί ό,τι ισχύει.

Διανύεται μία περίοδο καχυποψίας, εγωιστική συμπεριφοράς,  αδιαφορίας,  ατυχών συμπτώσεων που μειώνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Σ’ αυτή την άτυχη συγκυρία,  αυτό που καλούμε τακτ,  όταν χρησιμοποιείται, φέρνει θετικά αποτελέσματα.

Πέτυχε η υπόδειξή μας, υλοποιήθηκε η πρότασή μας;

Στου στοιχειώδεις κανόνες καλής συμπεριφοράς  συμπεριλαμβάνεται έκφραση ευχαριστιών στο φορέα ή στο πρόσωπο που πρωταγωνίστησε.

Όχι γιατί  έχει ανάγκη της δικής μας αναγνώρισης. Το καθήκον του επιτελεί.

Απλά αυτό επιβάλλουν οι καλοί  τρόποι.

Είναι η ευγένεια που χαρακτηρίζει το άτομο σε σχέσεις του με τους συμπολίτες του,  με τους φορείς του τόπου του.

Προ ολίγων ημερών είχα αναγνώσει σχετικές αναρτήσεις εκλεκτών φίλων αμφοτέρων των φύλων.

Συμπολίτης μας διαπίστωσε κάποιο πρόβλημα σε οργανισμό κοινής χρήσης.

 Απευθύνθηκε σε φορέα για την διευθέτηση το προβλήματος.

Δόθηκε η λύση σε σύντομο χρονικό διάστημα και ο συμπολίτης μας,  ευχαρίστησε με ανάρτηση του,  για τη γρήγορη αποκατάσταση.

Αμέσως,  μετά τη δημοσίευση, είδαν το φως της δημοσιότητας, επικριτικές αναφορές. Κατακρινόταν ο συμπολίτης μας γιατί ευχαρίστησε.

Το σκεπτικό αυτής της θέσης αναφερόταν στο καθήκον του υπηρεσιακού λειτουργού.

Τόσος θόρυβος για ένα ευχαριστώ σε αιρετή αρχή.

Λες και ένα ευχαριστώ διαγράφει τυχόν αστοχίες, παραλείψεις.

Ή δίνει μπόνους στο φορέα που απευθύνεται.

Απεναντίας θέτει σε εγρήγορση.

Γιατί ο κόσμος παρακολουθεί. Επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει.

Ούτε σημαίνει ιδεολογική ταύτιση. Απλά κοινή πορεία έχουμε για μία καλύτερη περίοδο της ζωής μας.

Λέει ο άλλος. Μα όταν επιδοκιμάζεις,   μ’ ένα ευχαριστώ παραδέχεσαι την καλή πορεία. Λάθος. Αναφέρεται,  το ευχαριστώ,  σε συγκεκριμένο θέμα.

Δε γενικεύεται η πορεία.

Και για έναν ακόμη λόγο.

Να ενθυμούμαστε ευγενική συμπεριφορά.