Κάθε φορά που μια γυναίκα κακοποιείται, βιάζεται ή δολοφονείται, εμφανίζεται το ίδιο μοτίβο. Όχι ως κραυγαλέος σεξισμός, αλλά ως κάτι πιο ήσυχο, πιο «λογικό», πιο κοινωνικά αποδεκτό: το ψιθύρισμα της ευθύνης. «Ναι, αλλά…». Και μέσα σε αυτό το «αλλά» χωράει ολόκληρη η πατριαρχία.
«Κρίμα, αλλά ήταν ενήλικη». «Κρίμα, αλλά είχε επιλέξει τη ζωή της».
Δεν πρόκειται για απλές φράσεις. Είναι μηχανισμοί. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία μετατρέπει το έγκλημα σε υπό συνθήκη αδικία. Δεν αμφισβητείται το γεγονός — αμφισβητείται η καθαρότητά του. Σαν να υπάρχει ένα αόρατο όριο, πέρα από το οποίο η βία γίνεται κάπως… αναμενόμενη.
Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο πρόσωπο της πατριαρχίας: όχι η ωμή επιθετικότητα, αλλά η κανονικοποίηση της συνενοχής του θύματος. Η ιδέα ότι καμία γυναίκα δεν είναι ποτέ πλήρως αθώα. Ότι κάτι «δεν πρόσεξε», κάτι «επέλεξε», κάτι «προκάλεσε».
Και έτσι, η συζήτηση μετατοπίζεται. Από τον δράστη — στη ζωή της γυναίκας. Από την πράξη — στον χαρακτήρα της. Από την ευθύνη — στη συμπεριφορά.
Το αποτέλεσμα; Ένας κόσμος όπου ο θύτης δεν χρειάζεται πάντα να δικαιολογηθεί πλήρως. Αρκεί να υπάρχει μια σκιά πάνω στο θύμα.
Ας είμαστε ειλικρινείς: αυτό δεν είναι απλώς άδικο. Είναι βολικό. Γιατί αν πείσουμε τον εαυτό μας ότι «εκείνη κάτι έκανε», τότε μπορούμε να πιστέψουμε ότι εμείς, κάνοντας «τα σωστά», είμαστε ασφαλείς. Είναι μια ψευδαίσθηση ελέγχου. Μόνο που αυτή η ψευδαίσθηση χτίζεται πάνω στην αποδοχή της βίας ως πιθανής συνέπειας.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και πολύ πιο άβολη: κανείς δεν χρειάζεται να είναι άψογος για να έχει δικαίωμα στην ασφάλεια. Κανείς δεν χρειάζεται να αποδείξει την «αθωότητά» του για να μην κακοποιηθεί.
Η Μυρτώ —και η κάθε Μυρτώ— δεν είναι υπόθεση προς αξιολόγηση. Δεν είναι βιογραφικό προς έλεγχο. Είναι άνθρωπος. Και αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετό.
Όσο συνεχίζουμε να προσθέτουμε «αλλά», δεν περιγράφουμε απλώς την πραγματικότητα. Τη διαμορφώνουμε.
Με αφορμή τα πολλά περιστατικά ατυχημάτων, στα οποία εμπλέκονται κυρίως ανήλικοι, άμεσα προωθείται νέα νομοθετική ρύθμιση που αφορά τη χρήση ηλεκτρικών πατινιών, σύμφωνα με τα όσα προανήγγειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Το σχέδιο προβλέπει την απαγόρευση κυκλοφορίας ηλεκτρικών πατινιών από ανηλίκους στο οδικό δίκτυο, επιτρέποντας τη χρήση τους μόνο σε χώρους όπως πεζόδρομοι και πλατείες.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία βρίσκεται ακόμη υπό επεξεργασία και συζητείται σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία, με στόχο να οριστικοποιηθεί το επόμενο διάστημα.
«Ενεργό ρόλο» στην αντιμετώπιση της άναρχης και επικίνδυνης χρήσης πατινιών θα έχουν οι Δήμοι, με το σκεπτικό ελέγχου «ζωνών κυκλοφορίας» εντός των ορίων τους.
Η νέα νομοθετική παρέμβαση, εστιάζει κυρίως στην αυστηροποίηση κανόνων, όπως η υποχρεωτική χρήση κράνους, η απαγόρευση μεταφοράς δεύτερου ατόμου και τα όρια ταχύτητας.
Τι προβλέπει σήμερα ο ΚΟΚ
Για τα πατίνια με σχεδιαστική ταχύτητα έως 6 χλμ./ώρα, οι οδηγοί πρέπει να έχουν συμπληρώσει την ηλικία των δώδεκα (12) ετών, και για τα πατίνια με ταχύτητα σχεδίασης έως 25 χλμ./ώρα, την ηλικία των δεκαέξι (16) ετών.
Οι οδηγοί από δώδεκα (12) ετών και άνω υποχρεούνται να φέρουν, όταν οδηγούν, οποιοδήποτε νόμιμο έγγραφο ταυτοποίησης προσώπου. Οι οδηγοί των ποδηλάτων που δεν έχουν συμπληρώσει την ηλικία των δώδεκα (12) ετών και κινούνται σε οδικό δίκτυο που προορίζεται για την κυκλοφορία μηχανοκίνητων οχημάτων, πρέπει να συνοδεύονται από άτομα που έχουν συμπληρώσει την ηλικία των δεκαέξι (16) ετών.
Επιπλέον, τη νύχτα, οι οδηγοί των ΕΠΗΟ και των ποδηλάτων οφείλουν να φορούν ορατό αντανακλαστικό εξοπλισμό και σε κάθε περίπτωση εγκεκριμένο προστατευτικό κράνος.
Όρια ταχύτητας – πρόστιμα
Σύμφωνα με ΦΕΚ Α’ 100/13.06.2025 του Ν. 5209/2025 το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ορίζεται σε 25 χιλιόμετρα/ώρα.
Τα πατίνια απαγορεύεται να κυκλοφορούν σε οδούς όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των αυτοκίνητων οχημάτων υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα/ώρα.
Ο εντοπισμός ηλεκτρικού πατινιού να κινείται από 25 έως 35 χλμ./ώρα επιφέρει στον οδηγό του πρόστιμο ύψους 40 ευρώ και η θέση του σε κυκλοφορία πρόστιμο ύψους 150 ευρώ.
Ο εντοπισμός ηλεκτρικού πατινιού να κινείται με ταχύτητα άνω των 35 χλμ./ώρα επιφέρει στον οδηγό του πρόστιμο ύψους 150 ευρώ και η θέση του σε κυκλοφορία πρόστιμο ύψους 350 ευρώ.
Η οδήγηση ηλεκτρικού πατινιού σε οδούς όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας των αυτοκίνητων οχημάτων υπερβαίνει τα 50 χλμ./ώρα επιφέρει πρόστιμο ύψους 40 ευρώ.
Παράλληλα η χρήση κινητού εν ώρα οδήγησης πατινιού επιφέρει πρόστιμο 150 ευρώ.
Η μεταφορά δευτέρου ατόμου πάνω στο ηλεκτρικό πατίνι επιφέρει πρόστιμο ύψους 100 ευρώ.
Ο πληθωρισμός λέει έφτασε στο 4,6%. Ευτυχώς που το ανακοίνωσε η Eurostat, γιατί μέχρι τώρα νομίζαμε ότι στο σούπερ μάρκετ μας κάνουν φάρσα. Πας για «δυο πράγματα» και βγαίνεις με απόδειξη που θέλει κορνίζα — όχι για να τη θυμάσαι, αλλά για να τη δείχνεις στα εγγόνια σου ως ιστορικό ντοκουμέντο.
Και μέσα σε όλα, η Ελλάδα στις πέντε ακριβότερες χώρες της Ευρώπης. Επιτέλους μια διάκριση! Δεν πήραμε Eurovision, δεν πήραμε Μουντιάλ, αλλά στο «πληρώνω πολλά για λίγα» σηκώσαμε κούπα.
Την ίδια ώρα, ο κόσμος παίζει καθημερινά το παιχνίδι «βενζίνη ή καφές;» — γιατί και τα δύο μαζί είναι πλέον πακέτο πολυτελείας.
Και εκεί που λες «εντάξει, χειρότερα δεν γίνεται», ανοίγεις ειδήσεις και βλέπεις περιστατικά βίας, με το μπουκάρισμα ηλικιωμένου σε ΕΦΚΑ και Πρωτοδικείο και μετά… το μεγάλο ντέρμπι: Υπουργός Δικαιοσύνης vs Υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Κανονικό ματς, με πάσα ευθυνών από τον έναν στον άλλον. Μόνο που δεν έχει διαιτητή — και φυσικά, το γκολ το τρώει ο πολίτης.
Κάπως έτσι, ζούμε το ελληνικό όνειρο: ακριβή καθημερινότητα, φθηνές δικαιολογίες και δωρεάν παρακολούθηση πολιτικού καυγά.
Τουλάχιστον, το χιούμορ παραμένει ακόμα αφορολόγητο… προς το παρόν.
Ξεκίνησαν και συνεχίζονται, με καταληκτική ημερομηνία την 30η Ιουνίου 2026, οι εγγραφές στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Ναυπάκτου – ΣΔΕ, για το σχολικό έτος 2026-2027.
Το σχολείο βρίσκεται και λειτουργεί στις εγκαταστάσεις του 2ου Γυμνασίου Ναυπάκτου (1οςόροφος) στην οδό Νίκου Τσάρα 9, Ναύπακτος.