Κοφτερός, επίπεδος, στρογγυλεμένος, πνευματώδης, βαρετός, στομφώδης, μεστός, κενός… και η ελληνική γλώσσα τελειωμό δεν έχει για να χαρακτηρίσει και να προσδιορίσει το λόγο του ανθρώπου. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες κατηγορίες ανθρώπων που λόγω της  απήχησης και της διείσδυσης που έχουν στην κοινωνία, ο λόγος τους μετράει πιο πολύ.

Ο δημοσιογραφικός και ο πολιτικός λόγος πάντα ήταν στην επικαιρότητα λόγω της ιδιαίτερης σχέσης που έχουν με την κοινή γνώμη αλλά και μεταξύ τους.

Ποιες οι προσδοκίες του κόσμου από το δημοσιογραφικό λόγο;                  Λόγω «επαγγελματικής διαστροφής» θα μου επιτρέψετε να πω υψηλές.

Ο αντικειμενικός, ο σαφής, ο διεισδυτικός, ο αναλυτικός, ο αποκαλυπτικός είναι μερικά από τα επίθετα που ταιριάζουν στον λόγο ενός ευσυνείδητου επαγγελματία δημοσιογράφου που υπηρετεί με σεβασμό τη δημοσιογραφία. Ο λόγος που κεντρίζει τον αναγνώστη ή τον ακροατή να σκεφτεί και να αξιολογήσει από μόνος του, χωρίς δεκανίκια, την επικαιρότητα και την πραγματικότητα.

Δύσκολο βέβαια για κάποιον να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο, γιατί κατά κοινή ομολογία ο κόσμος σήμερα δεν διαβάζει και γιατί δυστυχώς τα λίγα που διαβάζει είναι τα εύκολα και στρογγυλά. Τα άλλα είναι δύσκολα, σε κάποιους   μάλιστα πέφτουν και  βαριά και για κάποιους άλλους γίνονται και επικίνδυνα. Σε τεντωμένο σκοινί ανέκαθεν οι ευσυνείδητοι δημοσιογράφοι, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο χρέος της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και στις πιέσεις που δέχονται ποικιλοτρόπως από το ίδιο το σύστημα. Ευτυχώς υπάρχει η   ελπίδα ότι στο τέλος η αλήθεια λάμπει.

Ποιες οι προσδοκίες του κόσμου από τον λόγο των  πολιτικών; Μάλλον ανύπαρκτες.

Ξύλινος, πομπώδης, κενός νοημάτων, λαϊκίστικος, στρογγυλεμένος, ανούσιος, τυποποιημένος και απίστευτα βαρετός, είναι οι πιο συχνοί χαρακτηρισμοί για τον λόγο των σύγχρονων πολιτικών  σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στις γραπτές του δηλώσεις και γραπτούς λόγους τους, γιατί αυτές συνήθως δεν είναι δικό τους πνευματικό δημιούργημα αλλά έργο των επικοινωνιολόγων συμβούλων που διαθέτουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι περισσότεροι σύγχρονοι πολιτικοί. Την ίδια εντύπωση προκαλούν και οι «από στήθους» ομιλίες και εισηγήσεις τους.

Συχνά ταυτίζεται το ψέμα και η υποκρισία με το λόγο των πολιτικών. Δεν είναι τυχαία η έκφραση «εγώ δεν μιλάω σαν πολιτικός», η οποία μάλιστα πολλές φορές χρησιμοποιείται και από τους ίδιους τους πολιτικούς. Η στάση αυτή  κινείται στο ίδιο πλαίσιο με τη συχνή επίσης ατάκα πολιτικών «εγώ δεν είμαι πολιτικός» η οποία από πολλούς εμπλουτίζεται με το επίθετο «επαγγελματίας»  πολιτικός, λες και με αυτή τη διευκρίνηση γίνεται πιο πιστευτός. Οι ίδιοι δηλαδή οι πολιτικοί αναγνωρίζουν την αρνητική απήχηση που έχει ο πολιτικός λόγος στις μέρες μας. Εξάλλου κι ο κόσμος πλέον ισχυρίζεται ότι έχει κουραστεί να ακούει λόγια του αέρα  και ζητά έργα και πράξεις, που δυστυχώς όμως και αυτά δεν τα βλέπει.

Κι ο λόγος των τοπικών μας αρχόντων;

Η γενική εντύπωση που επικρατεί είναι ότι ο σημερινός δήμαρχος λόγω και της επαγγελματικής του ιδιότητας χειρίζεται πολύ καλά τον λόγο και μπορεί να αντιμετωπίσει ευέλικτα τα θέματα σε λεκτικό επίπεδο. Γι’ αυτό και κάποιοι λένε ότι ο επόμενος πολιτικός του αντίπαλος θα πρέπει να διαθέτει αντίστοιχα χαρακτηριστικά ευφράδειας. Για τους υπόλοιπους πολιτικούς εκπροσώπους οι κριτικές ποικίλλουν.

Κάποιοι χειρίζονται με άνεση και με βάθος το λόγο, κάποιοι λιγότερο καλά, κάποιοι υστερούν πολύ και κάποιοι δεν μιλούν καθόλου πέρα από το παρών, υπέρ και κατά…  Για να έχετε ιδία άποψη ακούστε τους με προσοχή, προκειμένου να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Και μια τελευταία συμβουλή, δεν μετράει ο χρόνος αλλά αυτά που λέει κάποιος. Και εντέλει στην πολιτική δεν πρέπει να μετράει αυτά που λέει κάποιος  αλλά αυτά που πράττει. Από τις πράξεις και τα έργα τους πρέπει να κρίνονται οι πολιτικοί μας κι όχι από τα λόγια τους, απ’ αυτά χορτάσαμε που λέει κι ο λαός μας.