Πεζοδρόμιο. Μία λέξη που βρίσκεται σταθερά στο λεξιλόγιο της καθημερινής μας χρήσης. Συνδέεται με ευχάριστες αλλά και με δυσάρεστες στιγμές της ζωής μας. Οι δεύτερες έπρεπε να λείπουν.
Γιατί το πεζοδρόμιο οφείλει να διευκολύνει την άνετη και ακίνδυνη πορεία των ανθρώπων.
Απλώνεται και στις δύο πλευρές των δρόμων ή των γεφυρών. Είναι υπερυψωμένο για ν’ αποφεύγεται σ’ αυτό η κυκλοφορία τροχοφόρων. Να φεύγουν τα νερά της βροχής που τρέχουν στους δρόμους.
Συνήθως είναι πλακόστρωτα με συμμετρικές πλάκες, να δείχνει όμορφο.
Σ’ αυτό βαδίζουν οι άνθρωποι καθώς κατευθύνονται στις εργασίες τους. Στις γιορτινές ηλιόλουστες ημέρες, η οικογένεια απολαμβάνει τον περίπατό της σ’ αυτά. Τα παιδιά χαίρονται τις όμορφες βιτρίνες.
Αγοράζουν, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες, αυτά που αρέσουν.
Κατασκευάζονται ευρύχωρα να είναι ελεύθερη η κυκλοφορία. Η αλματώδης αύξηση των τροχοφόρων, υποχρεώνει την πολιτεία στο στένεμά τους, να μεγαλώνει ο δρόμος.
Έρχονται κάποιοι επαγγελματίες που βγάζουν το εμπόρευμά τους στο πεζοδρόμιο. Αδιαφορούν αν παρεμποδίζουν την ομαλή κίνηση. Μανάβηδες, ανθοπώλες και άλλοι, καταλαμβάνουν σχεδόν το μισό πεζοδρόμιο.
Θυμάμαι, πριν από πολλά χρόνια, αστυνομικός, νομίζω ανθυπασπιστής, σύστησε φιλικά σε μανάβη, να μαζέψει τα καφάσια του λίγο προς τον τοίχο. Εμπόδιζε τους διαβάτες. Σε δύο ημέρες μετάθεση για τη Μυτιλήνη.
Αρκετοί οδηγοί παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους πάνω στο πεζοδρόμιο.
Δεν αρκεί μόνο η παρεμπόδιση της κυκλοφορίας. Θραύονται οι πλάκες, χάσκουν οι τρύπες για αρκετό χρονικό διάστημα. Πέρα από την αντιαισθητική εμφάνιση, υπάρχει ο κίνδυνος ατυχήματος.
Όταν αποκαθίστανται οι ζημιές, πέφτει λίγο τσιμέντο ή τοποθετούνται διαφορετικές πλάκες.
Χάνεται η καλαισθητική εμφάνιση.
Το πεζοδρόμιο χρησιμοποιεί ο μικροπωλητής, νόμιμος ή λαθραίος, ν’ απλώσει το εμπόρευμά του, μήπως κάτι πουλήσει. Αυτό εκμεταλλεύεται ο καστανάς και στήνει τη φουφού του. Και ο ψήστης καλαμποκιών κάποιο πολυσύχναστο πεζοδρόμιο χρησιμοποιεί.
Σ’ αυτό, πριν από χρόνια, ένας, δύο, τρεις στη σειρά στιλβωτήδες, γυάλιζαν τα υποδήματα των περαστικών. Εκεί περιφέρονται οι ιέρειες του έρωτα, να τσιμπήσουν κάποιον πελάτη. Παραμένουν ονομαστά τα πεζοδρόμια της λεωφόρου Συγγρού γι’ αυτή τους την κινητικότητα.
Το πεζοδρόμιο λειτουργεί ως θεσμός. Βιώνει καθένας μας μια απαράδεκτη κατάσταση.
Ακόμη και τη Βουλή των Ελλήνων επιχειρείται να επηρεάσει στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Οι διαδηλώσεις, πολυπληθείς ή μη εκεί αποβλέπουν. Τάχα απειλείται η Δημοκρατία αν ο λαός δε διαδηλώνει.
Αλλά αυτή η Δημοκρατία του πεζοδρομίου, όχι απλά ανταγωνίζεται την αντίστοιχη των θεσμών αλλά της ροκανίζει τα θεμέλια. Παροιμιώδεις έχουν μείνει εκφράσεις γύρω από το πεζοδρόμιο. «Μεγάλωσα στο πεζοδρόμιο».
Το λένε για αντιστασιακούς που ενώ δε συμμετείχαν, βαπτίσθηκαν ως τέτοιοι.
«Επικρατούν ήθη και πρακτικές πεζοδρομίου». Λέγεται για χάλια της δημόσιας διοίκησης.
