Ο Δήμος Ναυπακτίας ενημερώνει ότι η παράσταση «ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΣ» με την αγαπημένη ηθοποιό Υρώ Μανέ που είχε ματαιωθεί λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, θα πραγματοποιηθεί αυτή την Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2021, ώρα 19:00, στην Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα Ναυπάκτου.
Προς ενημέρωση του κοινού, ισχύουν οι προκρατήσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί
Πρόκειται για μία παράσταση απολογία και εξομολόγηση που μάς ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή.
Η Ερασμία, μια γυναίκα χήρα, μεγαλώνει τη μοναχοκόρη της εγκλωβισμένη στο περίπτερό της και στο ασφυκτικό περιβάλλον μιας επαρχιακής πόλης γεμάτης ταμπού, στερεότυπα και προκαταλήψεις που δεν της επιτρέπουν να επιθυμήσει, να ερωτευτεί, εν τέλει να ζήσει.
Βαρύ είναι το παράπτωμά της να επιθυμήσει αυτό που δεν πρέπει. Ο πειρασμός είναι μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Είναι ο γαμπρός της. Ακούει στο όνομα Αργύρης, είναι κοντός αλλά προσοντούχος. Και η Ερασμία πώς να πάει κόντρα στη λίμπιντο; Το κακό δεν αργεί να γίνει… Επιθυμεί το απαγορευμένο. Και όταν τολμά να το προκαλέσει η τιμωρία είναι άμεση και καταστροφική.
Απαραίτητη η προκράτηση θέσεων στο τηλέφωνο: 2634038646 (Καθημερινά, 9:00-14:00)
Βάσει των υγειονομικών μέτρων που ισχύουν, για την είσοδο στην Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα απαιτείται η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή πιστοποιητικού νόσησης (έως 6 μηνών).
Έγραψαν για την παράσταση:
«Ο Γιώργος Καραµίχος στην πρώτη του σκηνοθεσία και ως διασκευαστής, μαζί µε την Εµµανουέλα Αλεξίου, της νουβέλας του Νίκου Βασιλειάδη «Ο συμβολαιογράφος» δίδαξε µε χιούµορ, ελεγχόµενο πάθος και ισορροπημένη τόλµη την Υρώ Μανέ σ’ έναν σπαρταριστό, σκαµπρόζικο µονόλογο γεµάτο χυµούς, λαϊκό οίστρο, λαγνεία και επαρχιακή µικροαστική ηθική µε τις κρυφές της διαστροφές και τα θυµόσοφα ήθη της.»
Κ. Γεωργουσόπουλος, ΤΑ ΝΕΑ
«Μια αγνώριστη Υρώ Μανέ αποκαλύφθηκε στο κοινό με τον «Συμβολαιογράφο». Χωρίς να χάσει το ισορροπημένο κωμικό της ένστικτο, που την έχει καθιερώσει στο κοινό, δοκιμάζεται γενναία και στη δραματική ερμηνευτική της γκάμα, ισορροπώντας αξιοθαύμαστα ανάμεσα στις αλέγρες και τις τραγικές αποχρώσεις του ρόλου τής ανέραστης Ερασμίας.»
Ι. Μπλάτσου, ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ
«..Με τη σειρά της η Υρώ Μανέ, ηθοποιός ταυτισμένη με την κωμωδία αφήνεται στην Ερασμία: την ακολουθεί στις διηγήσεις της, νιώθει τις έγνοιες της, συμπάσχει με τις αγωνίες της. Και όχι μόνον. Την ακολουθεί στα κρυφά, εσωτερικά, ερωτικά της μονοπάτια και μεταμορφώνεται. Αφήνει για λίγο τις ντροπές της, βγάζει τα ρούχα της συντηρητικής ζωντοχήρας και αφήνεται στο θηλυκό που ζούσε καταπιεσμένο. Μόνο που η δική της επανάσταση την οδηγεί στην ήττα. Μια ήττα που βγαίνει νικηφόρα για την ηθοποιό. Απολαυστική.»
Μ. Λοβέρδου, Το Βήμα
«(Η Υρώ Μανέ) ως Ερασμία, ώριμη, δεξιοτέχνης των μέσων της, με ακονισμένες ευαισθησίες, τεχνική και αυτοσυγκράτηση συνέθεσε μιαν ερμηνευτική παρτιτούρα για φωνή, προσωπικούς ρυθμούς και αναπνοές, κίνηση, έκφραση, ακαριαίες μεταπτώσεις ύφους, λόγου, ιδιωμάτων και σημαινουσών χειρονομιών. Ξάφνιαζε με γυρίσματα από δραματικό σε κωμικό ιδίωμα, με τη θηλυκότητα της μεταμόρφωσής της και με το αισθητικό εκείνο μέτρο που δεν επιτρέπει στο πικάντικο ή τολμηρό υπονοούμενο να εκπέσει σε σεξιστική απόχη για το κοινό. Η Ερασμία της Μανέ έχει εγγραφεί στη λαμπρή σειρά των κλασικών, νεοελληνικών μονολόγων.»
Η κοινωνία, ανεξάρτητα κομματικής τοποθέτησης, με ξεχωριστό ενδιαφέρον παρακολουθεί τα συνέδρια των κομμάτων.
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σ’ αυτά, η πολιτική ακτινοβολία που εκπέμπουν, έχει τις θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις, στις άλλες Παρατάξεις.
Μ’ αυτές τις συνθήκες η προσοχή της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, ήταν στραμμένη στο συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ 27. 28. 29/03/2026.
Πριν αρχίσει ο προσυνεδριακός διάλογος, είδαν το φως της δημοσιότητας, από επίδοξους μελλοντικούς αρχηγούς φτωχές, και άκαιρες απόψεις.
Δέσμευση του ΠΑ.ΣΟ.Κ σε καμία περίπτωση συνεργασία με τη ΝΔ, ανεξάρτητα του αποτελέσματος των εθνικών εκλογών.
Ένα θέμα εκτός χρονικού ορίζοντα και άκομψό που αντί να λύνει προβλήματα, καλλιεργούσε καινούργια.
Φαινόταν δηλαδή πρώτη θέση της ΝΔ ή η αντίστοιχη δεύτερη.
Και αυτό συνέβαινε, όταν ο Πρόεδρος του Κινήματος απέκλειε οποιαδήποτε συνεργασία με τη ΝΔ.
Ζητούσε μάλιστα νίκη, έστω και με μία ψήφου παραπάνω, ώστε το ΠΑΣΟΚ να είναι αυτοδύναμο.
Αυτή η θολή προσυνεδριακή ατμόσφαιρα που σκόπιμα υπερτονιζόταν από κύκλους, εντός και εκτός της Παράταξης, λίγες μέρες πριν την έναρξη του Συνεδρίου αμβλύνθηκε.
Πρυτάνευσε πνεύμα πλήρους πολιτικής ενότητας.
Το Συνέδριο, όχι μόνο από τη μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη αλλά και από την κοινωνία γενικά, πλήρες, εξαιρετικό και εποικοδομητικό, έτυχε ευμενούς απήχησης.
Παρουσιάστηκε και έγινε αποδεκτό ένα ξάστερο πλαίσιο αρχών και προτεραιοτήτων, ένα πλήρες και ολοκληρωμένο φιλολαϊκό κυβερνητικό πρόγραμμα.
Οπωσδήποτε σημαντικό γεγονός αποτελεί η ανάδειξη μεγάλου αριθμού στελεχών, ικανών και έτοιμων ν’ αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας.
Θέματα που απασχολούν την κοινή γνώμη, διαφάνεια, κοινωνική δικαιοσύνη, κοινωνική πολιτική, αναδείχτηκαν με σαφήνεια και πειστικότητα.
Δείχνει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ όχι μόνο μπορεί αλλά και θέλει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτικών στο κράτος.
Μίλησε με καθαρούς όρους στην κοινωνία γιατί η ενότητα που σφυρηλατήθηκε, έδιωξε το άγχος που μέχρι την παραμονή του Συνεδρίου προβαλλόταν.
Αγκαλιάζει με το πρόγραμμά του όλες τις γενιές με δίκαιη αντιμετώπιση
Ξεχώρισε το ενδιαφέρον για τη νέα γενιά, σ’ όλες τις φάσεις της πορείας της.
Δεν μπορώ να μην επισημάνω τη μεστή περιεχομένου πολιτική ομιλία του Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ Νίκου ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ.
Αποδείχτηκε ότι η Παράταξη έχει αρχηγό και εν δυνάμει υποψήφιο Πρωθυπουργό.
Είναι ο κατάλληλος και μοναδικός αρχηγός κόμματος που δύναται, χωρίς χρονοτριβή, να ενώσει και ν’ ανασυγκροτήσει την διάσπαρτη Δημοκρατική Παράταξη.
Με δύο λόγια. Το Συνέδριο διεξήχθη στο ύψος των περιστάσεων με υπευθυνότητα.
Το Συνέδριο τελείωσε, άφησε το στίγμα του.
Η φθορά της κυβέρνησης είναι ορατή.
Για να επιτύχει τους στόχους του απαιτείται οργάνωση, από τη βάση ως την κορυφή, επικοινωνιακή πειθαρχία και ευδιάκριτο ύφος με τις άλλες Παρατάξεις.
Έχω φυσική περιέργεια για τον άνθρωπο, το πώς νιώθει, σκέφτεται και δρα. Παρόλο που έχω διδακτορικό και παραλίγο να γίνω καθηγήτρια πανεπιστημίου, στο σχολείο ήμουν λίγο ανάποδη. Χάζευα, βαριόμουν και κοιτούσα έξω από το παράθυρο την ώρα της παράδοσης ακούγοντας μόνο ό,τι με ενδιέφερε.
Ως παιδί, ήθελα να βρίσκω πώς και για ποιο λόγο έγινε το κάθε τι που μου τραβούσε την προσοχή. Σαν ιστορία που θα μπορούσα να διηγηθώ με αρχή, μέση και τέλος. Ήθελα να ενώνω τα κομμάτια του παζλ κάθε εμπειρίας και κάθε ανθρώπου που συναντούσα. Και όσα δεν μπορούσα να βρω, τα φανταζόμουν, επειδή, όπως είπαμε, σκοπός μου ήταν να φτιάξω την ιστορία. Μου άρεσε επίσης να αμφισβητώ ό,τι άκουγα και να σκέφτομαι με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσε να γίνει.
Όταν μπήκα στην εφηβεία τα έκανα αυτά με ελάχιστη τεχνολογία – το ίντερνετ τότε ήταν ακόμα dial up. Τότε το έβλεπα ως ένα διασκεδαστικό παιχνίδι. Περίμενα με ενθουσιασμό να συνδεθεί το ίντερνετ και να φορτώσει η σελίδα. Τώρα που το ίντερνετ είναι εξαιρετικα πιο γρήγορο και δυνατό και η τεχνητή νοημοσύνη σκέφτεται, υπολογίζει και αποφασίζει για εμάς, φαίνεται ο άνθρωπος να γίνεται όλο και λιγότερο ευέλικτος. Δε χρειάζεται όμως να είναι έτσι.
Η τεχνολογία γεννήθηκε από τότε που άνθρωπος άρχισε να χρησιμοποιεί τα πρώτα του εργαλεία για τροφή, στέγη και προστασία. Κρίσιμο σημείο καμπής στην ιστορία της τεχνολογίας είναι η 4η Βιομηχανική Επανάσταση (περίπου από το 2010 μέχρι σήμερα), με την έλευση της τεχνητής νοημοσύνης. Η αυτοματοποίηση δεν είναι πια εργαλείο υποστήριξης αλλά παράγοντας σκέψης και δράσης. Ακούγονται δυστοπικές προβλέψεις για την αντικατάσταση του ανθρώπου από το ΑΙ.
Όταν ήμουν μικρή μιλούσαμε για έξυπνους ανθρώπους, τώρα μιλάμε για έξυπνες πόλεις, έξυπνα σπίτια, έξυπνα αυτοκίνητα. Ταυτόχρονα, οι νεότερες γενιές θέλουν πλέον να σπάσουν ό,τι στεγανό υπάρχει. Σε αυτή την αντίδραση των νέων υπάρχει ανάγκη για έκφραση και δημιουργικότητα.
Στο σήμερα, την εύρεση εναλλακτικών, την αλχημεία και τη δημιουργία παζλ τα κάνω επαγγελματικά. Στην πορεία έμαθα ότι αυτό λέγεται επίλυση προβλημάτων, διαχείριση έργων, διαδικασιών και ομάδων, και συγγραφή. Χρησιμοποιώ ΑΙ για να εξυπηρετώ την αλχημεία μου, την ανάγκη μου να ενώνω κομμάτια και για να διαχειρίζομαι μεγάλο όγκο πληροφορίας. Όταν θέλω να σκεφτώ δημιουργικά και ελεύθερα, δεν το χρησιμοποιώ καθόλου. Όπως τώρα που γράφω αυτή εδώ τη στήλη.
Είναι αλήθεια πώς στην εποχή του ΑΙ ικανότητες όπως η προσαρμοστικότητα και η ανθεκτικότητα στην αλλαγή αποκτούν μεγαλύτερο βάρος από τη γνώση αυτή καθέ αυτή. Και τώρα περισσότερο από ποτέ σε έναν άγριο κόσμο που αλλάζει συνεχώς, οι ικανότητες αυτές όπως και διάφορες άλλες χρειάζεται να καλλιεργηθούν και να βγουν στο φως. Η πίστη μου στις ικανότητες του ανθρώπου με οδήγησε να ξεκινήσω αυτή εδώ τη στήλη.
Σκοπός μου είναι να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες και γνώσεις μου για το πώς μπορούμε οι άνθρωποι να ανακαλύψουμε τις ατομικές μας ικανότητες και νόημα για να ισορροπήσουμε στις αλλαγές που φέρνουν θέματα όπως η τεχνολογία, η περιβαλλοντική κρίση, η πολιτικο-οικονομική αστάθεια και τα social media.