Η Στέλλα θυμόταν ακόμη πως είχε τηλεφωνήσει σε όλους τους συγγενείς ,μέχρι και Νέα Ζηλανδία χρεώθηκε για να αναγγείλει το χαρμόσυνο νέο ! “Μίλα Στέλλα “έκανε όλο αγωνία η θεία από το χωριό “Παντρεύεσαι επιτέλους;

Αυτό θέλεις να μου πεις; Δεν ξέρεις τι μαράζι το είχα; Νόμιζα πως θα μας έμενες στο ράφι!”

“Πάψε βρε θεία ,όχι δεν σε πήρα γι’ αυτό .Μου έτυχε το φλουρί. Ποτέ μέχρι στιγμής στα τριανταπέντε μου χρόνια δεν έπεσε σε μένα .Είμαι πολύ χαρούμενη !” Φυλαχτό σωστό το είχε το φλουρί η Στέλλα.

Τύχη βουνό θεώρησε πως θα έχει από δω και στο εξής .Στα όνειρα της σκαρφάλωνε στην κορυφή της επαγγελματικής πυραμίδας, διευθύντρια στην θέση της διευθύντριας γινόταν. Όλοι οι άνδρες έπεφταν στα πόδια της ,εκλιπαρούσαν για ένα μονάχα της βλέμμα.

Το φλουρί τα άκουγε όλα αυτά κι έλεγε από μέσα του : “Απ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι Στελλάκι.

Άλλη δουλειά δεν είχα από το να παριστάνω το μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν που θα σου εκπληρώνει τις επιθυμίες σου !Αν θέλεις επαγγελματική ανέλιξη κούνα λίγο παραπάνω της τροφαντές καμπύλες σου στον προϊστάμενο σου μπας και πάρεις προαγωγή . Όσο για τον εραστή που ψάχνεις δεν θα χτυπήσουν και πένθιμα οι καμπάνες επειδή σε φτύνουν οι άνδρες .Βάλε αγγελίες ,πήγαινε σε γραφείο συνοικεσίων ,εγώ την προξενήτρα δεν την κάνω για καμία!”

Το φλουρί απολάμβανε την περίοπτη θέση του, μέσα στην μπιζουτιέρα με τα πιο πολύτιμα κοσμήματα της το είχε βάλει. Ένα βράδυ ,το χρυσό δαχτυλίδι του έπιασε κουβέντα .

“Με εξοργίζει το αλαζονικό σου ύφος όταν λες “Είμαι γουρλής, είμαι γουρλής”.

Αμφιβάλω για το πόσο αλήθεια είναι αυτό .Είναι ντροπή σου να παραμυθιάζεις την Στέλλα!”

Το φλουρί τα έχασε. Από που είχε μάθει την αλήθεια το τιποτένιο αυτό δαχτυλίδι; “Πώς το ξέρεις;” το ρώτησε έπειτα από ώρα .

“Δεν φέρεις επάνω σου ένα μικρό ,διακριτικό ταυ που συμβολίζει την τύχη .  Για να σε ψάξω μπας και κάνω λάθος !”

“Αυτό είναι δικό μου θέμα ,δεν αφορά. Και μην τολμήσεις να ψάξεις σπιθαμή προς σπιθαμή το μεταλλικό κορμί μου ,θα σε καταγγείλω για την παρενόχληση που φαντάζεσαι!”

“Σιγά μην θέλω να σε αγγίξω !Εσύ δεν είσαι χρυσό φλουρί είσαι φλουρί με ίκτερο !”φώναξε το δαχτυλίδι.

Το φλουρί βέβαια γνώριζε πολύ καλά πόσο δίκιο είχε το δαχτυλίδι . Ναι δεν ήταν τυχερό, και ναι ανήκε στην άλλη κατηγορία ,σε εκείνη με τα φλουριά που τα ονόμαζαν μπαμπέσικα.

Και το μπαμπέσικο φλουρί μαζί με όλα τα άλλα της τάξης του που είχαν χωθεί με πονηριά σε πολλές βασιλόπιτες τίμησαν δεόντως το όνομα τους ,με αποκορύφωμα τον Covid ,που κατά την γνώμη τους ήταν το μέγα επίτευγμα τους

Η Στέλλα όχι μόνο δεν έγινε διευθύντρια μα έμεινε κι άνεργη .

Όσο για ταίρι; Μετά λύπης θα διαπίστωνε ότι δεν μπόρεσε να σταυρώσει κανένα αρσενικό της προκοπής το 2020.

Προς το τέλος της χρονιάς η Στέλλα πέταξε το φλουρί στα σκουπίδια . “Μπαμπέσικο εσύ φταις για όλα!” είπε .

“Oh yes dear “χαχάνισε εκείνο κυνικά .