“Τα πραγματικά δεδομένα δεν επιδέχονται παραποίηση

Η διαχείριση της βλάστησης στο Κάστρο της Ναυπάκτου αποτελεί ζήτημα προστασίας του μνημείου, της πόλης και του φυσικού περιβάλλοντος. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αποσπαστικές εικόνες, επιλεκτική μνήμη και όψιμες πολιτικές εντυπώσεις.

Επτά χρόνια παρεμβάσεων με πλήρη ενημέρωση

Οι οργανωμένες κοπές γερασμένων και επικίνδυνων δέντρων ξεκίνησαν το 2020, με τη συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων, του Δασαρχείου, της Πυροσβεστικής και των αρμόδιων επιστημονικών και υπηρεσιακών φορέων. Μέχρι σήμερα έχουν απομακρυνθεί σταδιακά περίπου 300 από τα σχεδόν 5.000 δέντρα του Λόφου του Κάστρου, δηλαδή περίπου το 6% του συνόλου. Επομένως, κάθε αναφορά σε «αποψίλωση» είναι ανακριβής.

Από το 2019 έχουν εκδοθεί 19 δελτία Τύπου και επίσημες ενημερώσεις, ενώ έχουν καταγραφεί περισσότερες από 60 δημοσιεύσεις στα μέσα ενημέρωσης, με αναλυτικές αναφορές και φωτογραφικό υλικό. Τίποτε δεν έγινε κρυφά.

Από την ομόφωνη ψήφο στην όψιμη αντίδραση

Επί επτά χρόνια δεν διατυπώθηκε από τη σημερινή αντιπολίτευση καμία ένσταση ως προς τις κοπές. Αντιθέτως, στις 29 Οκτωβρίου 2025 η Δημοτική Επιτροπή, με την υπ’ αριθ. 521/2025 απόφασή της, αποδέχθηκε ομόφωνα δωρεά, ύψους 20.000 ευρώ, για εργασίες κοπής δέντρων εντός του Κάστρου.  Μεταξύ εκείνων που υπερψήφισαν, χωρίς επιφύλαξη ή αίτημα ενημέρωσης, ήταν και ο κ.Ανδρέας Κωνσταντόπουλος. Αντίστοιχα, ο κ. Ανδρέας Κοτσανάς, ο οποίος σήμερα αντιδρά, είχε υποβάλει το 2022 επίσημο αίτημα για κοπή πεύκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, επικαλούμενος ακριβώς τις επιπτώσεις από τις πευκοβελόνες και το ρετσίνι.

Τί βεβαιώνει το Δασαρχείο

Το επίσημο έγγραφο του Δασαρχείου Ναυπάκτου υπ’ αριθμ. 327403/2026* είναι σαφές. Το αίτημα υποβλήθηκε από την Εφορεία Αρχαιοτήτων για την προστασία του μνημείου, την ασφάλεια των επισκεπτών και την πυροπροστασία. Σε κοινή αυτοψία δασικού υπαλλήλου και εκπροσώπου της Εφορείας επισημάνθηκαν ένα προς ένα τα δέντρα που παρουσίαζαν έντονη κλίση, κίνδυνο πτώσης ή προκαλούσαν φθορές στα τείχη. Η άδεια αφορούσε αποκλειστικά αυτά τα δέντρα και προέβλεπε συγκεκριμένους όρους εκτέλεσης.

Επιπλέον, το Κάστρο της Ναυπάκτου έχει ενταχθεί στο Μνημόνιο Συνεργασίας του Υπουργείου Πολιτισμού με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας για την πυροπροστασία των αρχαιολογικών χώρων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2024 κοινή αυτοψία, ενώ η έκθεση που ακολούθησε προέβλεψε, μεταξύ άλλων, κλάδεμα, αραίωση και διαχείριση της βλάστησης εντός και εκτός του Κάστρου.

Το Δασαρχείο βεβαιώνει ρητά ότι οι εργασίες αποτελούν στοχευμένη απομάκρυνση επικίνδυνων δέντρων. Απορρίπτει, επίσης, τον ισχυρισμό περί απουσίας επιστημονικής τεκμηρίωσης.

«Μια πυριτιδαποθήκη πάνω από τα κεφάλια μας»

Ήδη από το 2018, ο Δασάρχης Ναυπάκτου χαρακτήριζε το δάσος του Κάστρου «μια πυριτιδαποθήκη πάνω από τα κεφάλια μας» και ζητούσε συνολική μελέτη και σταδιακή αλλαγή της βλάστησης.  Η τότε Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ολυμπία Βικάτου συμφωνούσε ως προς την επικινδυνότητα, χαρακτήριζε «αδήριτη ανάγκη» τη συνολική διαχείριση της περιοχής και είχε δηλώσει ότι η συνδρομή που είχε ζητήσει τότε από τον Δήμο για τον καθαρισμό του Κάστρου δεν έτυχε θετικής ανταπόκρισης.  Ενώ, ο δασολόγος και ερευνητής Γιώργος Καρέτσος επισήμαινε την ανάγκη μακροχρόνιου σχεδίου, αραίωσης κοντά στους δρόμους και στα τείχη και μόνιμης παρακολούθησης. Τόνιζε δε, ότι τα πεύκα της περιοχής, λόγω του ρετσινιού τους, καίγονται έως και επτά φορές γρηγορότερα από άλλα είδη της ίδιας οικογένειας.

Ο κίνδυνος δεν είναι θεωρητικός

Στις 2 Αυγούστου 2024, μεγάλο δέντρο κατέρρευσε στο Κάστρο, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο πενταμελή οικογένεια και προκαλώντας ζημιές σε σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το περιστατικό αυτό επιβεβαίωσε ακριβώς ότι η πρόληψη και η έγκαιρη αντιμετώπιση των κινδύνων αποτελούν υποχρέωση και όχι επιλογή.

Η θέση της δημοτικής αρχής είναι ξεκάθαρη: δεν γίνεται γενικευμένη κοπή ούτε αποψίλωση, αλλά στοχευμένες παρεμβάσεις, ύστερα από αυτοψίες, υπηρεσιακές εισηγήσεις και νόμιμες εγκρίσεις. Η συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων, το Δασαρχείο και όλους τους αρμόδιους φορείς θα συνεχιστεί, με γνώμονα την ασφάλεια των πολιτών, την προστασία του δασικού οικοσυστήματος και τη διαφύλαξη του μνημείου.

Οι παρεμβάσεις των τελευταίων ετών εντάσσονται σε ένα συνολικό σχεδιασμό προστασίας, συντήρησης και ανάδειξης του Κάστρου. Το αποτέλεσμα αποτυπώνεται και στην κατακόρυφη αύξηση της επισκεψιμότητάς του, η οποία έχει διπλασιαστεί σε σχέση με το 2019. Ένα Κάστρο ασφαλές, προστατευμένο, προσβάσιμο και ζωντανό αποτελεί κοινό στόχο και παρακαταθήκη για το μέλλον.

Η ευθύνη επιβάλλει συνέπεια και δράση.

Και στα ζητήματα ασφάλειας δεν χωρούν μικροπολιτικά παιχνίδια.

Δείτε την τοποθέτηση του Δημάρχου Ναυπακτίας κ.Βασίλη Γκίζα στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Αυγούστου 2026 εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=RM52ml21TCQ

Συνεδριάζει την Τετάρτη 26-08-2026 και ώρα 19:00 μ.μ. το Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπακτίας, στο Κτίριο του Ξενοδοχείου Ξενία, με τα πιο κάτω θέματα ημερήσιας διάταξης:

1. Συζήτηση σχετικά με τις παρεμβάσεις στο Κάστρο Ναυπάκτου και τον συνολικό σχεδιασμό προστασίας, ανάδειξης και βιώσιμης διαχείρισης του μνημείου. (εισηγητής κ. Ανδρέας Κωνσταντόπουλος)
2. Καθορισμός και αύξηση του τέλους εκούσιας παράδοσης δεσποζόμενου ζώου συντροφιάς στον Δήμο Ναυπακτίας. ( εισηγητής κ. Ηρακλής Μουχτούρης)
3. Επιχορήγηση πολιτιστικού συλλόγου. ( εισηγητής κ. Κωνσταντίνος Τσουκαλάς)
4. Τροποποίηση της αρ.77/2026 απόφασης ΔΣ σχετικά με επιχορήγηση αθλητικών συλλόγων & σωματείων. (εισηγητής κ. Κωνσταντίνος Τσουκαλάς)
5. Παραχώρηση αιγίδας για την αθλητική δράση «1ος Δρόμος Ελευθερίας». (εισηγητής κ. Κωνσταντίνος Τσουκαλάς)
6. Μελέτη περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) του έργου «Εξωτερικό Υδροδοτικό Σύστημα της Μείζονος Περιοχής Πρωτευούσης» ( εισηγητής κ. Θωμάς Κοτρωνιάς)
7. Έγκριση κυκλοφοριακών ρυθμίσεων στο τοπικό οδικό δίκτυο της περιοχής μεταξύ των οδών Γεωρ. Αθανασιάδη Νόβα – Θέρμου – Εθ. Αντιστάσεως στη Ναύπακτο. (εισηγητής κ. Νικόλαος Ραυτόπουλος)
8. Έγκριση Εισόδου – Εξόδου για νέο βουλκανιζατέρ – συνεργείο ιδιοκτησίας «ΑΦΟΙ Καρναχωρίτη Ο.Ε.» στην Παλαιά Εθνική Οδό Ναυπάκτου – Αντιρρίου, σε εντός οικισμού θέση στην Παλαιοπαναγιά της Δημοτικής Ενότητας Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας. (εισηγητής κ. Νικόλαος Ραυτόπουλος)
9. Λήψη γνωμοδοτικής απόφασης επί τμηματικής οριοθέτησης ρέματος Νυμφόρεμα περί την Χ.Θ. 8+950 του Αυτοκινητοδρόμου Ιόνια Οδός. (εισηγητής κ. Νικόλαος Ραυτόπουλος)
10. Αναμόρφωση προϋπολογισμού και τροποποίηση Τεχνικού Προγράμματος 2026. (εισηγητής κ. Κούκουνας Αθανάσιος)
11. Απόδοση ποσού στη ΔΕΥΑ Ναυπακτίας από πιστώσεις του Κληροδοτήματος Πυλαρινού Χρήστου για κάλυψη αναγκών υδροδότησης της Κοινότητας Αχλαδοκάστρου. (εισηγητής κ. Αθανάσιος Κούκουνας)
12. Σύσταση επιτροπής αξιολόγησης περιουσιακών στοιχείων για διαπραγμάτευση μισθώματος ακινήτων που αναφέρονται στο άρθρο 110 του Ν.5301/2026. (εισηγητής κ. Αθανάσιος Κούκουνας)
13. Τροποποίηση της υπ’αρ.131/2026 απόφαση Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου μας περί: Αντικατάσταση μέλους από το Διοικητικό συμβούλιο Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ναυπάκτου. (εισηγήτρια κ. Αγγελική Σμπούκη)
14. Συγκρότηση 7μελούς Επιτροπής Διενέργειας Εμποροπανήγυρης Ναυπάκτου (εισηγητής κ. Ιωάννης Παπαϊωαννίδης)

Οι διακοπές δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Σχεδόν όσο ο ύπνος και το φαγητό.

Οι διακοπές όμως δεν είναι μόνο ατομική ανάγκη. Είναι και κοινωνικό αγαθό. Είναι ο χρόνος στον οποίο ξαναβρίσκουμε ανθρώπους που η καθημερινότητα μάς κάνει να χάνουμε. Είναι η περίοδος που μια οικογένεια κάθεται στο ίδιο τραπέζι χωρίς να κοιτάζει το ρολόι και ένας φίλος θυμάται γιατί κάποτε ήταν φίλος. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα οι διακοπές έγιναν θεσμός. Το «μπάνια του λαού» δεν ήταν απλώς μια ωραία φράση. Ήταν μια αντίληψη για τη ζωή.

Το ελληνικό καλοκαίρι ακριβαίνει χρόνο με τον χρόνο. Και μαζί του ακριβαίνει η ίδια η δυνατότητα να ζήσεις αυτό που κάποτε θεωρούσαμε αυτονόητο. Για μια οικογένεια με δύο παιδιά, τα 150 ευρώ τη βραδιά για ένα αξιοπρεπές δωμάτιο δεν είναι πλέον υπερβολή· είναι σχεδόν η αφετηρία. Βάλε μετακινήσεις, φαγητό, καφέδες, παραλία και στοιχειώδεις δραστηριότητες και το «πάμε λίγες μέρες διακοπές» μετατρέπεται σε οικονομικό σχέδιο με πίνακες και υπολογισμούς.

Η ταβέρνα, σε λίγο, θα μπει στα τεκμήρια διαβίωσης.

Και κάπως έτσι, οι μισοί Έλληνες δεν προγραμμάτισαν φέτος διακοπές. Δεν είναι ότι δεν θέλουν. Είναι ότι δεν μπορούν.

Κάποιοι θα πάνε στο εξοχικό ενός φίλου. Κάποιοι θα στριμωχτούν στο σπίτι συγγενών. Σε κάθε περίπτωση 4 με 5 ημέρες είχαν διάρκεια τη φετινή χρονιά οι διακοπές, όπως δήλωναν στα ρεπορτάζ των τηλεοράσεων εκείνοι που αναχωρούσαν από λιμάνια και διόδια.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα πανηγυρίζει τα ρεκόρ του τουρισμού.

Περισσότεροι επισκέπτες. Περισσότερες αφίξεις. Περισσότερος τζίρος. Περισσότερες φωτογραφίες με ηλιοβασιλέματα και τίτλοι για τη «χώρα που όλοι θέλουν να επισκεφθούν».

Και πράγματι, είναι καλό να πηγαίνει καλά ο τουρισμός. Αλλά υπάρχει μια ερώτηση: για ποιον είναι τελικά αυτή η Ελλάδα;

Για τον επισκέπτη που μπορεί να πληρώσει τις τιμές; Ή για τον κάτοικο που βλέπει τον τόπο του να γίνεται όλο και πιο ακριβός για τον ίδιο;

Γιατί τι νόημα έχει ένα ελληνικό καλοκαίρι που σπάει κάθε ρεκόρ, αν ο Έλληνας μπορεί να το απολαμβάνει μόνο ως θεατής;