Το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη, έχει τις δικές του, ξεχωριστές ιδιαιτερότητες. Ανοίγουν τα Σχολεία όλων των βαθμίδων.

Η οικογένεια συγκεντρώνεται στη βάση της.

Σηματοδοτούν το τέλος των θερινών διακοπών για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Οι  παραλίες που έσφυζαν από ζωή και κίνηση, αρχίζουν, όπως τα δέντρα φυλλοροούν, να μειώνουν τους καλεσμένους τους. Σε πείσμα των δύσκολων καιρών, διατηρούν σεβαστό αριθμό επισκεπτών που απολαμβάνουν τα θαλασσινά μπάνια.

Καθώς με βαριά καρδιά έρχεται ο ετήσιος αποχωρισμός, φτερουγίζει στο νου όλων, η γνωστή ατάκα του Μεγάλου ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, τα μπάνια του λαού.

Σαφής και αξέχαστη ρήση του αξεπέραστου σύγχρονη πολιτικού.

Κανείς δεν επιχείρησε να την ξεπεράσει,  να κάνει την υπέρβαση.

Θυμάμαι,  από την άνοιξη ψιθυριζόταν ότι η Ελλάδα μπορεί να οδηγηθεί σε πρόωρες εθνικές εκλογές στις αρχές του καλοκαιριού.

Όμως οι ψίθυροι διαλύθηκαν. Τα «μπάνια του λαού» λειτούργησαν ως κυματοθραύστης στις φημολογίες.

Ήταν δύσκολο για τον Πρωθυπουργό της χώρας κ. Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ να κάνει την υπέρβαση. Όσα όμως δεν πέτυχε η προσφυγή της κάλπες, προέκυψαν με άλλους τρόπους.

Σε μια εποχή οικονομικής λιτότητας, κατέφθανε η μία μετά την άλλη η υποχρέωση εξόφλησης λογαριασμών.

Μόλις αποπληρωνόταν η μία , ταχύτατη και ανυπόμονη ερχόταν η επόμενη.

Με αυτές τις συνθήκες,  αν ήταν δυνατόν να φύγει ανέμελα το ποσό που προγραμματιζόταν για τις στοιχειώδεις ανάγκες του φθινοπώρου.

Οι συνταξιούχοι, που στην πλειοψηφία τους ενισχύουν τον προϋπολογισμό των παιδιών τους, μάταια ανέμεναν κάποια αναδρομικά που τους είχαν επιδικασθεί.

Αργούσε και η Διεθνής Έκθεση της Θεσσαλονίκης.

Ο πρωθυπουργός για το Νοέμβρη ανακοίνωσε το βοήθημα των 400 ευρώ.

Ίσως προτίμησε να ενισχύσει το Σκι αντί των μπάνιων του λαού.

Είναι όμως βέβαιες οι χιονοπτώσεις να λειτουργήσουν τα χιονοδρομικά κέντρα;

Λέγεται ότι πλημμύριζαν οι παραλίες από κόσμο.

Φυσικά αυτό συνέβαινε. Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν την ύπαιθρο.

Αυτή με γοργούς ρυθμούς ερημώνει.

Παρατηρείται ασφυξίας στις πόλεις.

Να γιατί η κοσμοπλημμύρα στις παραθαλάσσιες πόλεις.

Όμως το χρήμα που έρρεε στις επιχειρήσεις εστίασης μειώθηκε αισθητά.

Μπάνια του λαού αλλά με περιορισμό των εξόδων.

Ανήκει στην ιστορία η εποχή που το χρήμα κυκλοφορούσε ελεύθερα. Ενίσχυε, έλεγαν την ανάπτυξη.

Τώρα απειλεί να τινάξει τον προϋπολογισμό της οικογένειας στον αέρα, κάθε περιττή δαπάνη.

Μένουμε με την ελπίδα για καλύτερες μέρες.

Μας απογοητεύει, κάθε πέρσι και καλύτερα.

Η οδός Ιωάννη Καναβού, το Στενοπάζαρο, λέγεται ότι διχάζει το λαό της πόλης.

Παρά τη θέλησή μου, χρησιμοποιώ το ρήμα αυτό, λόγω της ευρείας χρήσης του, από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι λάθος η λέξη διχασμός.

Το να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις δε φέρουν διχασμό.

Απλά μπορεί να μην υπάρχει σωστή πληροφόρηση.

Ή κάτι να διογκώνεται προς εντυπωσιασμό και παρασύρει.

Η οδός λοιπόν αυτή,  που οδηγεί στο γραφικό Λιμάνι, από Ανατολικά της πόλης, συνθλίβεται ανάμεσα στις δυο κεντρικές τις Ναυπάκτου.

Κάποτε αποτελούσε κομμάτι του αστικού κόσμου που κατοικούσε εκεί.

Είναι μέρος της ιστορίας της πόλης.

Πάντα έσφυζε από εμπορική κίνηση. Δεξιά και αριστερά της οδού, στα ισόγεια των οικιών, κάθε είδους καταστήματος.

Ας μη διαφεύγει τις προσοχής ότι το Στενοπάζαρο, βρίσκεται στο κέντρο του χώρου, ανάμεσα στα τείχη του Κάστρου. Εκεί απλωνόταν η πόλη.

Μόλις μία αναπνοή απόσταση από το Λιμάνι,  απ’ όπου γινόταν το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο.

Λογικό είναι στην μακραίωνη ιστορία της πόλης, να συγκεντρώνει την προσοχή του κόσμου που ζούσε και περπατούσες σ’ αυτή .

Ενθυμούμαι, όταν πήγαινα Γυμνάσιο, κατέβαινα τα λιθόστρωτα σκαλοπάτια και διέσχιζα την οδό.

Το σύνολο των μαθητών που ερχόταν από Ανατολικά την ίδια πορεία. Αλλά και οι κάτοικοι κάπως έτσι κινούνταν.

Μάρτυρες οι σκληρές πέτρες των σκαλοπατιών που έχουν φθαρεί από τη χρήση.

Γεγονός είναι πως έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που το  Στενοπάζαρο είχε όλο αυτό το χαρμάνι του εμπορίου, των γεύσεων του ατέλειωτου  πηγαινέλα.

Πολλά από τα κατατήματα έμειναν ερμητικά κλειστά. Όλη όμως αυτή η κληρονομιά, υπήρχε καταγεγραμμένη σ’ ένα γονίδιο της περιοχής.

Τα τελευταία χρόνια, οι περίφημοι νταβάδες των Απόκρεω, σ’  αυτό αποσκοπούσαν.

Να δώσουν πάλι πνοή, εμπορική κίνηση στην οδό Ιωάννη Καναβού.

Πολλά άλλαξαν σ’ αυτό το όμορφο κομμάτι της Ναυπάκτου. Μικρές παρεμβάσεις σε οικήματα αρχής και τέλος του Στενοπάζαρου, δεν αλλοίωσαν τη γραφικότητα των οικοδομών.

Ο ευπρεπισμός των ισογείων και η αλλαγή χρήσης των ισογείων με νέες επιχειρήσεις τουριστικό ενδιαφέροντος, δεν μετέβαλε τα χαρακτηριστικά των οικοδομών.

Μάλιστα καλλωπίσθηκαν και οι όροφοι των κατοικιών, να θέλγουν τους πελάτες.

Κατεβαίνοντας τις λίθινες σκάλες, αγγίζοντας το Στενοπάζαρο, ένιωσα πως βρισκόμουν σε ένα από τα πιο εμπορικά μέρη της Αθήνας.

Κόσμος πολύς, καψαλισμένοι τουρίστες απ’  όλο τον κόσμο αλλά και πολλοί Έλληνες, αγόραζαν, περιεργάζονταν,  ρωτούσαν,  φωτογράφιζαν.

Η προσοχή μου επικεντρώθηκε στην άνετη κυκλοφορία. Δυσκολία δε διαπίστωσα.

Αντίθετα αυτή η αλλαγή αναζωογόνησε την περιοχή.

Ενοικιάσθηκαν κλειστά καταστήματα.

Αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας.

Ομόρφυνε η περιοχή.

Χαίρεσαι, απολαμβάνεις ένα πήγαινε -έλα.

Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η προσεχής Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Συνηθίζεται η αρχηγοί των κομμάτων,  να μεταβαίνουν στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του Σεπτέμβρη. Όχι βέβαια ως επισκέπτες της Διεθνούς Έκθεσης.

Αλλά ν’  αναπτύξουν το πρόγραμμά τους. Ιδιαίτερα στον τομέα εκείνον που έχει να κάνει με τις οικονομικές παροχές.

 Η χώρα βαδίζει  σε προεκλογική περίοδο.

Ανεξάρτητα η εθνικές εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν  σε τρεις ή εννέα μήνες.

Είναι  γεγονός ότι ο ελληνικός λαός διέρχεται περίοδο ασφυκτικής οικονομικής λιτότητας.

Δίκαια λοιπόν το ενδιαφέρον του εστιάζεται στις οικονομικές εξαγγελίες των πολιτικών αρχηγών.

Η ψυχολογική ετοιμασία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ενδεικτική.

Αυξάνονται οι Έλληνες που επιθυμούν ν’ ακούσουν αλήθειες από τους πολιτικούς ηγέτες.

Είτε αυτοί  βρίσκονται στην κυβέρνηση είτε προ των πυλών της,  είτε διεκδικούν επίζηλη  θέση στην ελληνική Βουλή.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η οικονομική κρίση δοκιμάζει,  όχι μόνο της φτωχές χώρες πλανήτη αλλά μαστίζει και τις πλουσιότερες.

Φυσικά έξω από το κυκλώνα της κρίσης δεν μένει η Ελλάδα.

Η ακρίβεια και η  ανεργία αποτελούν τους δύο βασικούς παράγοντες στις ασθενέστερες τάξεις  να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Αλήθειες και λύσεις επιθυμούν οι Έλληνες για τα θέματα που συνδέονται με την προστασία του περιβάλλοντος,  των δασών και των περιουσιών τους που κάθε χρόνο , όλο και περισσότερα στρέμματα γης,  παραδίδονται στις φλόγες,  στην καταστροφή.

Αλήθειες αξιώνει ο ελληνικός λαός για θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Ιδιαίτερα αυτή τη ρευστή  και επικίνδυνη χρονική περίοδο που τα ήρεμα νερά του Αιγαίου , ταράσσονται από τις μη φιλικές ενέργειες της γειτονικής Τουρκίας.

Οι  πολιτικοί  ηγέτες γνωρίζουν τη δυσκολία της αλήθειας.

Ολόκληρη η αλήθεια μπορεί να στοιχίσει  την πρωτιά,  την αυτοδυναμία,  τη μείωση των ποσοστών.

Ξέρουν αλλά και εμείς οι πολίτες ξέρουμε πόσο εύκολη είναι η προεκλογική υπόσχεση.

Αύξηση αποδοχών στους εργαζόμενους,  καλύτερες συντάξεις,  δέκατος  τρίτος μισθός, περισσότερες ενισχύσεις στους αγρότες,  επιδόματα  στους ασθενέστερους φοροαπαλλαγές κ.λ.π .

Οι  εξαγγελίες όμως αυτές μπορούν να υλοποιηθούν;

Ή είναι  λόγια του αέρα,  που αν γίνουν πιστευτά,  μπορούν να φέρουν τη νίκη;

Όταν με το καλό κερδηθούν οι εκλογές,  έρχεται το σλόγκαν .

Ας βάλουμε  όλοι μαζί ένα χεράκι ν’ ανακάμψουμε  για καλύτερες μέρες.

Ως Έλληνες πολίτες απαιτούμε αλήθειες,  όσο πικρές και αν είναι αυτές.