ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ
Χ. Κ. Άντερσεν (1ο): Στην Ελλάδα το 1841
Αποσπάσματα από το «Οδοιπορικό στην Ελλάδα» (έκδοση της Εστίας) και το Ημερολόγιο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν:
«Ελλάδα! Φάνταζε πια στα μάτια μου η μεγάλη πατρίδα του πνεύματος… Στον Πειραιά μέτρησα 130 σπίτια… Ενώ ποτίζανε τα άλογά μας δροσερό νερό, ήρθαν μερικοί ζητιάνοι με μεγάλες ντενεκεδένιες γαβάθες. Δώσαμε κάτι σε όλους, επειδή ήταν βέβαια Έλληνες … Οι Έλληνες είναι ένας έξυπνος λαός …
Η Αθήνα μού φάνηκε τόσο μικρή … έμοιαζε με μια πόλη που την είχαν χτίσει για την αγορά που τώρα γινόταν. Αυτά που λένε εδώ παζάρια είναι συνηθισμένοι φιδωτοί δρόμοι με ξυλόσπιτα …». Οι Έλληνες, «όρθιοι στα παλιά αμάξια τους», έτρεχαν, «λες και ήταν σε ιπποδρομίες»!!!
«Η καρδιά της αρχαίας Αθήνας είναι ο ίδιος, ο μοναδικός βράχος της Ακρόπολης με τα μαρμάρινα ερείπιά του…
»Προορισμός μου ήταν η Ακρόπολη … μπήκα στο τείχος του τούρκικου κάστρου … Είχα να περάσω ακόμα ένα προαύλιο από το κατεστραμμένο φρούριο. Το ξύλινο χερούλι σηκώθηκε και βρέθηκα σε μια αυλή ακόμα μεγαλύτερη. Εκεί ένα μικρό φυλάκιο ήταν χτισμένο από κομματιασμένες μαρμάρινες στήλες, σακατεμένα ανάγλυφα και πέτρες. Μερικοί Έλληνες στρατιώτες, ακατάστατα ντυμένοι, με χονδρές χλαίνες…
»Μπήκα στα Προπύλαια και βρέθηκα ξαφνικά σε ένα χώρο, τόσο κατεστραμμένο, τόσο ανακατωμένο, που δεν έχω ξαναδεί… Που και που έβλεπες κάτι σανιδένιες αποθήκες, όπου είχαν στοιβάξει ανθρώπινα κόκαλα, αγγεία, ανάγλυφα και γύψινα εκμαγεία… Μια ετοιμόρροπη στήλη, χτισμένη με πέτρες, έχει πάρει τη θέση εκείνης της Καρυάτιδας που λήστεψε ο Elgin και την πήγε στο Βρετανικό Μουσείο. Μπροστά από τα ανασκαμμένα σκαλοπάτια βρισκόταν ο σκελετός ενός γαϊδάρου …
»Όταν μπήκα μέσα, (σημ. στον Παρθενώνα), κάθε κομμάτι από τα ερείπια τού ναού έλαμπε στο δυνατό ήλιο. Στο βάθος, πέρα μακριά, υψωνόταν ο Υμηττός και πάνω στα γυμνά του βράχια ένα γκρίζο σύννεφο άπλωνε τη σκιά του. Θεέ μου, να που ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να δει τόση ομορφιά, τόση μεγαλοπρέπεια! Η σκέψη πλαταίνει, όσο πλαταίνει ο χώρος γύρω μας! Στο στήθος μου είχε πεθάνει κάθε μικρότητα. Γονάτισα στη μοναξιά, γεμάτος χαρά, γαλήνη κι ευτυχία!
»Λίγα βήματα μπροστά μου, ανάμεσα σε συντρίμμια από μάρμαρα και γαϊδουράγκαθα, υπήρχαν ανθρώπινα κόκαλα. Πάνω σε ένα άσπρο μάρμαρο είχαν πετάξει μια νεκροκεφαλή. Μου έκανε μια περίεργη εντύπωση. Με αναστάτωσε! Τα δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια μου.
»…πήρα για τρεις μήνες την άδεια να επισκέπτομαι την Ακρόπολη. Όσο έμεινα στην Αθήνα επισκεπτόμουν την Ακρόπολη κάθε μέρα, με ήλιο και βροχή… Μπήκα μέσα στο τζαμί που υπάρχει μέσα στον Παρθενώνα. Όταν γυρνάει ο λογισμός μου στην Ελλάδα, εδώ πάνω, στην Ακρόπολη θα ξαποσταίνει…».
Σημείωση: Τα πρώτα κάρα κυκλοφόρησαν στην Αθήνα το 1833. Η πρώτη τετράτροχη άμαξα κυκλοφόρησε το 1835, (βλπ. Χρ. Αγγελομάτη: Ο αναγεννώμενος Φοίνιξ, 1948, σελ 187), δηλαδή έξη χρόνια πριν την επίσκεψη του Άντερσεν!
Είμαι το βιβλίο… αυτό που φροντίζει πάντα να σε κάνει να ξεχαστείς όταν η πραγματικότητα της ζωής είναι καμία φορά σκληρή .
Είμαι το βιβλίο …αυτό που αναλόγως την διάθεσή σου το ξαπλώνεις στο πάτωμα, το πετάς πάνω στο κρεβάτι, το νοτίζεις με δάκρυα ή το τοποθετείς στην βιβλιοθήκη.
Είμαι το βιβλίο … αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να είναι σε κάθε βιβλιοπωλείο αλλά μερικοί επιλέγουν να με κρίνουν από το πόσο χρυσό είναι το εξώφυλλό μου …
Είμαι το βιβλίο …. αυτό που ελπίζει να μην το αφανίσει κάποτε η ορμή του διαδικτύου…
►- Η γάτα όταν λείπει που ακριβώς πάει και με ποιο χορό ακριβώς το γλεντάνε
τα ποντίκια ;
►- Γιατί ενώ κοιμάμαι η δική μου τύχη δεν δουλεύει αλλά μου κάνει τεμπελιές;
►- Από ποιόν να φυλάω τα ρούχα μου για να έχω τα μισά; Μήπως από τον
σκόρο;
►- Αυτός που ζει για ένα καθαρό κούτελο δεν ενδιαφέρεται αν είναι βρώμικο το
υπόλοιπο σώμα του;
►- Αυτές οι μανάδες που τρώνε και του παιδιού δεν δίνουν έχουν δεχτεί
επίσκεψη κοινωνικού λειτουργού ;
►- Γιατί λέμε δεν σε ξέχασα αλλά …κάθε φορά που όντως έχουμε ξεχάσει
κάποιον ;
►- Πόσο ακριβώς θα πρέπει να ζυγίζουν τα λόγια για να είναι βαριά;
►- Τα μπουκέτα που ρίχνει κανείς τα πουλάνε στα ανθοπωλεία μαζί με τα άλλα
των λουλουδιών ;
►- Γιατί παθαίνουμε κρίση ταυτότητας όταν μας χτυπάνε την πόρτα στην
τουαλέτα και λέμε άλλος αντί για εγώ ;
►- Αυτοί που μας πίνουν το αίμα το κάνουν με πλαστικό καλαμάκι ή
προσαρμόστηκαν στο σήμερα και κάνουν χρήση του χάρτινου;
►- Ο άσπλαχνος πως ζει δίχως σπλάχνα ;
- Αυτός που δεν έχει στον ήλιο μοίρα μήπως την έχει στη σελήνη και δεν το ξέρουμε;
- Που ακριβώς ζει το παρδαλό κατσίκι κι εκτός από το ότι μπορεί να γελάσει κλαίει κιόλας;
- Το αβγό που πιάνουμε να το κουρέψουμε έχει συγκεκριμένες προτιμήσεις κουρέματος;
- Γιατί δεν ρωτάμε την ίδια την κατσίκα αν μασάει ταραμά κι αναρωτιόμαστε όλη την ώρα ;
- Αυτός που κλαίει με μαύρο δάκρυ μπορεί να κλάψει και σε άλλες αποχρώσεις;
- Αυτός που μας δουλεύει πληρώνεται και για υπερωρίες ;
- Αυτός ο κάποιος λόγος για τον οποίο γίνονται όλα μπορεί επιτέλους να μας φανερωθεί ποιος επιτέλους είναι;
- Δεν είναι λίγο δικτατορικό να ζητάμε από τον Μάη και να ζήσει και να φάει τριφύλλι; Δεν ξέρει μόνος του τι θέλει να κάνει ;
- Η κουτσή Μαρία πως μπορεί να βρίσκεται παντού με τέτοιο πρόβλημα στο πόδι ;
- Οι ρέγγες γιατί κλαίνε; Πενθούν;
- Ο χορός στο ταψί που διδάσκεται
Μαγικές εικόνες
Το Vasa-νο που ταξιδεύει στον χρόνο
Μήνυμα Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου, περιφορά Ἐπιταφίων, Λιμάνι Ναυπάκτου
Σε κλίμα κατάνυξης η περιφορά των Επιταφίων στη Ναύπακτο
Και νέες διακρίσεις για σκακιστές μαθητές της Ναυπάκτου
Γιατί τα κινητά δεν έχουν πλέον θύρα ακουστικών και τι σημαίνει αυτό για τους χρήστες Smartphones
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ6 έτη agoΔωρεάν ένσημα σε ανέργους μέχρι τη σύνταξη
-
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ-ΣΥΝΔΡΟΜΗ8 έτη ago -
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ8 έτη agoΗ σωστή σειρά εφαρμογής των προϊόντων ομορφιάς
-
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ7 έτη agoΤα νέα δεδομένα για τα Πολεοδομικά της Ναυπάκτου
-
ΚΟΙΝΩΝΙΑ6 έτη agoΟι 5 πιο ενεργοβόρες συσκευές στο σπίτι
-
ΡΕΠΟΡΤΑΖ5 έτη agoΒοήθεια στο Σπίτι: Βγήκε ο πρώτος Πίνακας με όσους προηγούνται – Προθεσμία για τα δικαιολογητικά
-
ΡΕΠΟΡΤΑΖ7 έτη agoΑπό τα μαθητικά θρανία στα αμφιθέατρα
-
ΕΛΛΑΔΑ8 έτη agoΜάντρα τέλος;