Ο κόσμος που μετακινήθηκε να γιορτάσει τις Άγιες Ημέρες του Πάσχα, εντυπωσίασε.

Έτσι παρουσιάζεται η εικόνα της Ελλάδας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Βούλιαξαν οι πόλεις από το πλήθος των επισκεπτών.

Τσουνάμι κοσμοπλημμύρας έπνιξε τα γραφικά νησιά.

Δήμαρχοι εκφράζουν τη χαρά τους.  Οι επισκέπτες στην πόλη τους ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Σε μία εποχή που οικονομική κρίση μαστίζει την ελληνική κοινωνία δίνει άλλη διάσταση σ’ αυτή.

Φέρνει στην επικαιρότητα το σλόγκαν  του τελευταίων χρόνων.

Λεφτά υπάρχουν.

Διαφορετική όμως είναι η οικονομική κατάσταση των Ελλήνων.

Αυτός ο κόσμος που άφησε τη μόνιμη κατοικία του,  είναι ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας.

Η συντριπτική πλειοψηφία υποχρεώθηκε να γιορτάσει το Πάσχα στον τόπο της.

Εκεί που ενοριακή ναοί,  φιλανθρωπική σύλλογοι και επιχειρηματίες ειδών πρώτης ανάγκης στην εστίαση δραστηριοποιήθηκαν.

Γιατί είναι ενήμεροι της ανέχειας.

Απ’  ότι έγινε γνωστό,  εκατοντάδες χιλιάδες δέματα βασικών αναγκών διανεμήθηκαν.

Να μην υπάρξει οικογένεια να στερηθεί την απόλαυση του πασχαλινού γεύματος.

Τα κατάφεραν;  Πέτυχαν σ τον  όμορφο σχεδιασμό τους;

Μάλλον ναι.  Γιατί όπου υπάρχει θέληση,  ανοίγεται  δρόμος επιτυχίας.

Σ’ αυτές τις εορταστικές εκδηλώσεις που αποτελούν μαγνήτη προσέλευσης,  λαμβάνονται άραγε απαραίτητα μέτρα διευκόλυνσης των επισκεπτών;

Ή  οι παθογένειες που κυριαρχούν γίνονται πιο έντονες.

Οι  επισκέπτες  μετακινούνται με δικά τους οχήματα. Υπάρχουν θέσεις πάρκινγκ  για την εξυπηρέτηση των πολιτών;

Ένα πρόβλημα που έρχεται στην επιφάνεια όχι μόνο το ημέρες του Πάσχα αλλά και στις άλλες γιορταστικές εκδηλώσεις.

Ένας χρόνος ολόκληρος  δεν αρκεί να μελετηθεί το θέμα και να βρεθούν λύσεις.

Παρατηρείται επιχειρήσεις εστίασης να παραμένουν κλειστές αυτές τις ημέρες.

Γεννάται το ερώτημα. Πώς θα εξυπηρετηθεί,  με σχετική άνεση, τόσο κόσμος όταν καταστήματα δε λειτουργούν

Τις ημέρες των όποιων εορταστικών εκδηλώσεων,  μήπως είναι σε θετική κατεύθυνση  η λειτουργία ενός γραφείου παροχής πληροφοριών;

Η άνετη διαμονή έχει τα θετικά της.  Αυτός που χάρηκε στην πόλη που ήλθε,  οπωσδήποτε το λέει στα φιλικά του πρόσωπα.

Το αντίθετο των συμβαίνει σε πιθανή ταλαιπωρία.

Γίνεται κήρυκας δυσφήμισης της πόλης.

Συμβαίνει όμως πάντα να καταλογίζονται πολλαπλές ευθύνες στις αρχές της πόλης.

Αγνοούμε μάλλον αντιπαρερχόμαστε μια σημαντική παράμετρο.

Ότι πέρα από τους άλλους παράγοντες υπεύθυνους, κυρίαρχο είναι το αίσθημα υψηλής κοινωνικής ευθύνης ημών των πολιτών.

Γεγονός είναι η βελτίωση της φιλοξενίας των επισκεπτών. Αλλού περισσότερο,  αλλού όχι.

Σίγουρα δεν ισχύει το κάθε πέρυσι και καλύτερα.

Το γενικό αποτέλεσμα είναι θετικό. Προσοχή όμως. Καλές και χρήσιμες οι ποσοτικές διαπιστώσεις.

Τι μ’ αυτό όμως;

Πώς να στηριχθεί η αισιοδοξία όταν ο πολίτης αδρανεί;

Ένωσα την αγκαλιά μου με την φονική ενός πύθωνα και την ένιωσα πιο ζεστή από όλες εκείνες που μου είχαν δώσει άνθρωποι κίβδηλοι.

Ένωσα τα βήματά μου με εκείνα μιας χελώνας .Άργος ρυθμός ,ευκαιρία να ξεφύγω από τους φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας.

Ένωσα τον ζήλο μου με εκείνον της μέλισσας σαν γαντζώνεται από άνθος σε άνθος. Υπενθύμιση ότι μπορώ και παραπάνω .

Ένωσα την μοναξιά μου με εκείνη ενός αδέσποτου .Είπαμε πολλά με τα μάτια μας …

Είμαι το βιβλίο… αυτό που φροντίζει πάντα να σε κάνει να ξεχαστείς όταν η πραγματικότητα της ζωής είναι καμία φορά σκληρή .

Είμαι το βιβλίο …αυτό που αναλόγως την διάθεσή σου το ξαπλώνεις στο πάτωμα,  το πετάς πάνω στο κρεβάτι, το νοτίζεις με δάκρυα ή το τοποθετείς στην βιβλιοθήκη.

Είμαι το βιβλίο …  αυτό που υποτίθεται θα έπρεπε να είναι σε κάθε βιβλιοπωλείο αλλά μερικοί επιλέγουν να με κρίνουν από το πόσο χρυσό είναι το εξώφυλλό μου …

Είμαι το βιβλίο …. αυτό που ελπίζει να μην το αφανίσει κάποτε η ορμή του διαδικτύου…